Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Incepcja and Wyspa Tajemnic

Pancolek

Przez Pancolek
w Forum dyskusyjne - ogólne

 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Antoni Leszczyc

Antoni Leszczyc

Opublikowano
Opublikowano

Wyspa tajemnic to Shutter Island, tak? Jeśli tak - to bardziej podobała mi się Incepcja, Shutter Island też było dobre - ale dość szybko domyśliłem się prawdy i choć do końca byłem ciekawy czy się nie mylę - nie pomyliłem się (a to w pewnym sensie takie filmy czyni słabszymi). W każdym razie oba filmy dobre.

Andrzej Ludwiczak

Andrzej Ludwiczak

Opublikowano
Opublikowano

Incepcja - strzelanka za grube pieniądze z wydumanym pretekstem, tylko po to, by nie wrzucić filmu do kosza pod tytułem - filmy:"ekszyn, ekszyn".

Podobało się :

- aktorstwo Leonardo Di Caprio, scena w paryskiej kawiarni, sekwencja rozgrywana w stanie nieważkości, "wyginanie Paryża".

- schodząc poziom niżej lub nawet dwa, w odbiorze dzieła - pokazywany talizman ( bączek ) źle się kojarzy :))))))))) za skojarzenia przepraszam, ale nudziłem się na rzeczonym wszczepianiu idei. Bolszewicy, narodowi socjaliści, czerwoni Khmerzy, Mao... etc. o, to fachowcy od wszczepiania, wybitni.Incepcja z Di Caprio( w filmie, sentymentalny nie wiadomo kto), to temat na jeden film, oni, ci wymienieni powyżej, przejdą do historii.

pozdrawiam

PS

wącham, czuję - jestem :)))))))))))

Taka Tam

Taka Tam

Opublikowano
Opublikowano

"incepcję" polecam, jeśli ma się ochotę na film niespecjalnie miażdżący intelektualnie/emocjonalnie, jednak interesujący na tyle, aby skupić na sobie uwagę przez ponad 2h... niejednoznaczny, co dla mnie stanowi zaletę. "sceny nieważkie" fajne. no i w ogóle podobało mi się w sumie conieco. oglądając bez wygórowanych oczekiwań, można dać się pozytywnie zaskoczyć=).

  • 1 miesiąc temu...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Poet Ka
      W Weronie...

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      W  Weronie...   stoi dom który  nie jest twoim domem  balkon który nie jest  twoim balkonem nie czeka na  letnie śpiewy w poświacie miesiąca   byłaś Julią teraz nie jesteś  byłaś na balkonie oko błękitu nie było łagodne  a w kawie nie było Norwida  stał dom - dom pobielany bo dwór to nie był    ani gościniec  ani droga do Werony jesteś Julią  w negatywie  bo kochasz na stałe i wciąż jeszcze żyjesz  serce - piosnka Norwida  
    • Marek.zak1
      Ministerstwo Dziwnych Kroków

      Przez Marek.zak1 · Opublikowano

      Przeczytałem, na filmie się pośmiałem, przy wierszyku zamyśliłem. Serdeczności. 
    • Poezja to życie
      Początek końca

      Przez Poezja to życie · Opublikowano

      Żyjemy by kochać  I być kochanym    A potem umieramy Odchodząc z niczym    Nadzy jak nas  Pan Bóg stworzył    I nie odradzamy się    Może tylko w myślach  Najbliższych nam osób    A zabawa dalej  Gdzieś tam trwa...
    • Mikerreq
      Bilans

      Przez Mikerreq · Opublikowano

      Słoik z miodem stoi tam, gdzie go postawiłaś. Zaschnięta żółta kropla na gwincie – twój ostatni odcisk palca, którego nie mam śmiałości zetrzeć. To teraz mój relikwiarz. W sypialni zapach jest najgorszy: mieszanka twoich perfum i tej dusznej, słodkawej woni, którą przyniosłem na swetrze z oddziału. Nie wietrzę. Boję się, że jak otworzę okno, to wywieje stąd resztki twojego imienia. Próbuję czytać, ale litery są jak martwe owady. W łazience dwie szczoteczki do zębów – jedna wciąż mokra, druga sucha od tygodnia, sztywna, jakby skamieniała z przerażenia. Patrzę na nią i czuję, jak drętwieje mi szczęka. Nie ma żadnego „ja” ani „to”. Jest tylko numer autobusu, który zawsze spóźnia się o 18:12, i fakt, że kupiłem dwa chleby, choć nie mam kogo karmić. Stoję nad zlewem i kruszę ten nadmiar do kosza, bo nawet ptaki na parapecie wydają się zbyt głośne, zbyt żywe, zbyt pewne jutrzejszego ziarna. Kiedy kładę się spać, przesuwam się na samą krawędź. Zostawiam ci miejsce. Zimna połowa materaca jest teraz jedynym dowodem na to, że kiedykolwiek istniał jakiś porządek świata. Słucham, jak stygną kaloryfery – to jedyny dialog, na jaki mnie jeszcze stać.
    • Wiechu J. K.
      O zegarach

      Przez Wiechu J. K. · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Gra-Budzi-ka Wagary to była przygoda, a zegarek był cichym partnerem. :)

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...