Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Próba przemowy na pochówek pereł

Ruffle_puffle
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Ruffle_puffle

Ruffle_puffle

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

perły to wytwór mięczaków
na mięczaki z łaciny mówi się
mollusca

geneza pereł
jest mętna
jak morskie dno
lekko wzburzone
przez ich poławiaczy

niektórzy uznają
że mięczaka musi
coś drapać i swędzieć
aby z niedomiaru
odkluła się perła

barok
u swych korzeni
miał perłę o kształcie plamy
jaką zostawia malarz
który nawet paletę
chciał zdobić z fantazją

pewnie dlatego ściany
świątyń barokowych
zdają się być zrobione
z perłowej masy

jeśli zaś chodzi o rolę
w kronikach i życiorysach
to pozostają one niewzruszone

nawet kiedy opończa
albo naszyjnik z pereł
stanowią rodzaj garoty
z dość regularnym zapłonem

lecz pamiętamy mollusca
mollusca mollusca

ale dość o historii
a także sztuce losach perłach
w niej

to wypada dość blado
przy eksperymentach
z tego tysiąclecia

sztuczne perły imitują stare
ze sporą nawiązką
i chyba tylko potomek
odwiecznie chwili wcześniejszej
nie wyczuwa różnicy

są poręczne bezpieczne
miałoby się ochotę zjadać je
jak popcorn

w tej sytuacji koneserzy pereł
idą o mały włos do przodu

sztucznym pozwalając matowieć
a zanadto poczciwe
wytwory mollusca

spławiać

Nereidom

Fly Elika

Fly Elika

Opublikowano
Opublikowano

mnie się podoba wywód,
nie jest taki bardzo naukowy, a raczej
nacechowany swoistym magnetyzmem,
jedynie nie rozumiem tytułu, pochówek
brzmi groźnie, chyba że autor miał na myśli
oddanie porządkowi natury,
albo czegoś nie rozumiem, perły
są też symbolem uwięzionych łez
z delikatności

pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Berenika97
      Gdzie rdzewieją miecze: 25. Hellespont

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Łukasz Jurczyk  Rozumiem, będę bardziej cierpliwa! :) 
    • SercePoety
      "Płomienne Serce"

      Przez SercePoety · Opublikowano

      Twoje dłonie są jak krzesiwo, przy którym mnie dotkniesz, to moje serce nabiera iskry. Ta iskra jest początkiem narastającego się płomyka w moim sercu. Ten płomyk będzie rosnąć powoli  i będzie wielkim ogniskiem. Żeby tak się stało, oddaj swe serce, a z płomyka powstanie prawdziwe, wielkie ognisko. Ale to nie wszystko. Żeby utrwalić płomień, trzeba dorzucić drewna, bo czym jest ogień bez uczuć? Będzie się tylko zmniejszał i ugasi to, co się rodziło w mym sercu.
    • Berenika97
      Piękność

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Charismafilos

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      A jednak napisałeś!    Nie trzymasz się zupełnie Słowa.  "Dorozumiałeś" sobie? A ja "dorozumiałam" sobie zupełnie coś innego, ale za to na podstawie nauki i Biblii.    Nie interesuje mnie co mówi tzw. tradycja chrześcijańska, Dante, kultura popularna, czy ojcowie kościoła - dla mnie najważniejsze jest Słowo czyli Biblia. W IV wieku n.e. św. Hieronim otrzymał zadanie ujednolicenia przekładów Biblii na łacinę (tak powstała Wulgata). Kiedy dotarł do Księgi Izajasza (Iz 14,12), napotkał hebrajskie słowo hejlél. W oryginale hebrajskim słowo to oznaczało „jaśniejący” lub „syn jutrzenki”. Prorok Izajasz użył go jako metafory, by opisać pychę i upadek króla Babilonu. Król ten myślał, że jest tak jasny i potężny jak najjaśniejsza gwiazda na niebie, ale ostatecznie „upadł z nieba”. Św. Hieronim, tłumacząc to na łacinę, szukał odpowiednika dla „niosącego światło” (czyli planety Wenus widocznej o świcie). Wybrał słowo lux (światło) + ferre (nieść) = lucifer. Dla każdego Rzymianina słowo lucifer było zwykłym, pospolitym rzeczownikiem, albo terminem astronomicznym określającym Gwiazdę Poranną. W samej Wulgacie słowo lucifer pojawia się też w innych miejscach w pozytywnym kontekście co potwierdza, że dla Hieronima było to po prostu określenie jasności i światła, a nie zła. Przykład - 2 List św. Piotra 1,19 Wulgata - łacina: „(...) donec dies elucescat, et lucifer oriatur in cordibus vestris” przekład- Polski (Biblia Tysiąclecia): „(...) aż dzień zaświta, a gwiazda poranna wzejdzie w waszych sercach”.   Inny przykład - Księga Hioba 11,17 łacina - „(...) et cum te consumptum putaveris, orieris ut lucifer” przekład - Polski (Biblia Tysiąclecia): „(...) mrok się przemieni w poranek”. W dosłownym tłumaczeniu z łaciny brzmiałoby to: „nawet gdy będziesz myślał, że nastał koniec, wzejdziesz jak gwiazda poranna”.   To wszystko można sprawdzić , o tym już dawno pisali bibliści. Przeczytaj przypis w Biblii Tysiąclecia (wydanie V)  do wersetu Iz 14, 12.     
    • Lumen Astralis
      Przepraszam

      Przez Lumen Astralis · Opublikowano

      Mimo różnic, mimo wad, Chowam dumę, mówię tak: Przepraszam - zostawiam ślad,  Skruchy, winy, gdyż to akt, zrozumienia… błędów mych, Według których nie chce żyć. Ani innych rzeczy złych - Musiałbym się wówczas kryć, Przed sercem - dziś i jutro, Byłoby już za późno… Aby spojrzeć w lustro, i powiedzieć - Przepraszam.
    • Charismafilos
      Listy do Jana

      Przez Charismafilos · Opublikowano

      @Berenika97 no normalnie Twój styl! ;) To tylko moja percepcja i broń Boże nie chciałbym Cię... zaszufladkować i tym bardziej pozbawić oryginalności! To raczej jak dostrzeżenie znaku wodnego z odcisku palca :)

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...