flauta

[M._Krzywak]

Zawsze to inaczej na duszy, jak się przeczyta taki wiersz - bez czczej gmatwaniny (jak to Irzykowski określa), o konkretnym i celnym obrazowaniu. Na co trzeba zwrócić uwagę - metafory światła (ruch) i nieruchoma sceneria (miejsce sytuacji lirycznej). I wtedy trzecia strofa nabiera sensu - owa para czeka na ów "szkwał", poruszający ich i zmuszający do czynów (wyborów).
Taki szybki rzut oka i fajnie, że znowu można Cię poczytać.

Pozdrawiam.

[Jego Alter Ego]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dzięki Michale, to tyle co udało mi się naszkicować od dawien dawna:) wiesz, krab nie daje odetchnąć:) ale rozkręcam się powoli, wracam do pisania, premier mąż mnie zmotywował:)
dzięki za poczytanie, pozdrawiam ciepło
/m.

[Agata_Lebek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

ok,myśl, jak wymyślisz to podziel się:)
dzięki
pozdrawiam
/m.

Dziś układa mi się spójnie całość ;)
Dziś najbardziej podoba mi się trzecia ;

i tylko morze spokojne
nie zapowiada dramatu
słowa niewzruszone jak kamienie
stacjonują na dnie;

[cezary_dacyszyn]

w sam raz do zapiwienia się na balkonie i wymiany poetyckich światopoglądów - nawet tych z dna
łuskanych ... :-)
Bardzo OK ;-)

[Jego Alter Ego]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

que pena...nie mam balkonu ani piwa dzisiaj...tzn balkonu nie mam codziennie;)))
martwi mnie "z dna"
ale jakoś pociesza "bardzo ok"
pozdrawiam:)
/m.

[cezary_dacyszyn]

słowa niewzruszone jak kamienie
stacjonują na dnie;

;-)

[Jego Alter Ego]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

;)
uff
wolno trybie dzisiaj
bez piwa;)

[dzie_wuszka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Marti
czepięu się pierwszey strofy
od myśli wiersza o czasie szkwału i flauty, od-pada w moim od-czuciu pierwszy wers, bo choć można z pewnym staraniem przybić znaczenie do 'białego szkwału', to użyta w wierszu forma 'o bieli', natrętnie zwraca myśli raczej w stronę śniegu (choć gadają Indiany, że to i to woda ;) )
następna rzecz, która mnie trąca, to wprowadzenie światła do wiersza. formuła 'a przecież to tylko światło', wciąga z innej przestrzeni myśl do szkwałowo-flautowego tematu socjo-psychologicznego. ta fizykalna sztuczka, raczej wiedzie ten kawałek w rozważania nad formą/materią, niż przystaje do wiersza
liczenie wielkości w związku z tym krabem też jakoś zamazuje się w znaczeniu.
jakkolwiek przeczuwam pewną chęć onirycznego wprowadzenia w temat u tej pierwszej strofki, to bardziej ona poszła (w moim odczuciu, nadal w moim odczuciu) w majaki senne, niż w lekkie roztarcie konturu, czy zmianę optyki szkwalisto-ludzkiej
Pozdrawiam serdelkiem
:))


wu

[dzie_wuszka]

aha, żeby nie było, że jestem jędza ;P

śliczna jest ta skursywiona strofa
i formuła 'my i ty', nawet bez wklejenia w nią dziecka, a samej myśli o jednostce/grupie. taka ludzka i w minimalnej objętości ma szerokie znaczenie. nazywam takie formuły szczelinami myślowymi - niewielka powierzchnia, a w głąb ho ho

:))

[Pan_Biały]

dzieje się w kursywie i w niej jest kwintesencja wiersza, reszta odgrzewana
tylko światło, tylko morze, więc jak w końcu?
epitety zbyt potoczne a szkoda
dla mnie jest to wiersz tylko na raz
pozdrawiam
r

[były__premier]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

niech kolega i reszta forumowiczów przeczyta ten wiersz razem z moim ostatnim i z Terra ignota.
pozdr

[dzie_wuszka]

w celu?

[były__premier]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

jak przeczyta to zrozumie;) chiba

[dzie_wuszka]

a, no tak,
ale wisz, jeśli wiersz potrzebuje kontekstu innych wierszy, to raczej chyba trza wstawiać od razu grupowo :)
jeśli przyszedł sam, patrzę na niego, jak na samotnika ;)

czułki-półki

:D

[Jego Alter Ego]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Marti
czepięu się pierwszey strofy
od myśli wiersza o czasie szkwału i flauty, od-pada w moim od-czuciu pierwszy wers, bo choć można z pewnym staraniem przybić znaczenie do 'białego szkwału', to użyta w wierszu forma 'o bieli', natrętnie zwraca myśli raczej w stronę śniegu (choć gadają Indiany, że to i to woda ;) )
następna rzecz, która mnie trąca, to wprowadzenie światła do wiersza. formuła 'a przecież to tylko światło', wciąga z innej przestrzeni myśl do szkwałowo-flautowego tematu socjo-psychologicznego. ta fizykalna sztuczka, raczej wiedzie ten kawałek w rozważania nad formą/materią, niż przystaje do wiersza
liczenie wielkości w związku z tym krabem też jakoś zamazuje się w znaczeniu.
jakkolwiek przeczuwam pewną chęć onirycznego wprowadzenia w temat u tej pierwszej strofki, to bardziej ona poszła (w moim odczuciu, nadal w moim odczuciu) w majaki senne, niż w lekkie roztarcie konturu, czy zmianę optyki szkwalisto-ludzkiej
Pozdrawiam serdelkiem
:))


wu
Wuszko
cieszę się że przyszłaś
co do bieli, proste masz skojarzenia:) ale skoroś doszła do szkwału to może wcale nie trzeba się aż tak starać by złapać?
co do światła, czemu miałabym skazywać wiersz na monotematyczność? imho: przystaje:)
co poeta miał na myśli w reszcie komenta nie wiem:) ale postaram się zrozumieć,może byłoby łatwiej z sensownymi argumentami?:)
zdrówka
/m.

[Jego Alter Ego]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

tylko światło i tylko morze to dwa różne konteksty ale idzie o jedno, nie rozumiem co się kłóci.
Wolę potoczniej ostatnio, bez efekciarstwa, szkoda że wg Ciebie także bez efektu. Ale rozumiem:)dzięki za komentarz, pozdrawiam
/m.

[Jego Alter Ego]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

i bardzo dobrze, Aś:) gdybym chciała inaczej byłoby grupowo, my sobie z Jasiem dialogujemy,ale wiersze to osobne,sobie żyjące twory i tak należy je rozważać:) buź