Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

w szufladzie miast wierszy
schowany powiedzmy m xD
i dwadzieścia siedem lat
ukryta prawda która jest
chociaż jej nie ma

co więcej mogę powiedzieć
wyblakły kawałek płótna
wczoraj wyrosłam
z męskiej a jednak niemęskiej koszuli

Opublikowano

Przemijanie, sentymenty, tajemnice, wspomnienia, którz ich nie ma- ładnie o tym u Ciebie.
Jolu, a gdyby: ukrytch prawd?
Nie jestem pewna, bo może pisownia rozłączna zamierzona, ale jakoś mi się widzi: niemęskiej i czy nie lepiej: zamiast?
Sorki, to takie tam moje, jak to na W :))
Ale wiersz podoba się.
Pozdrawiam, Grażyna.
:)

Opublikowano

Grażynko zaraz zrobię poprawki, lubię warsztat, często piszę na bieżąco, taki wierszyk to kwestia kilku minut, jest gorący i trzeba "poczkać" aż ostygnie i "łałtor" otworzy oczy ;)
kiedy wychodzą mi z głowy takie szybkie wierszaki... szkoda, że ten komputer nie rozumie tekstu - mogłabym uniknąć tych śmiesznych wpadek, jak piszę nie myślę dużo o pisowni słów, a raczej o przelaniu ich na ekran, by nie uciekły gdzieś w zapomnienie. Właściwie powinnam odczekać kilka dni, zrobić korektę, ale taka ze mnie gorąca woda...

Serdeczne dzięki i miłego popołudnia - Jola.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Witaj  - lubię takie wiersze - czyta się je z przyjemnością -                                                                                                         Pzdr.                                                     
    • Witaj - ci co piszą wiersze mają serca które rozumieją co to jest poezja - udany wiersz -                                                                                                                                                       Pzdr.
    • Witaj - tylko pochwalić mi wypada -                                                                     Pzdr.
    • Ta rzeka szumi już tysiąc lat Nad jej brzegiem Spotykają się wszyscy wędrowcy. Wszyscy żyją jej życiem, Śledzą jej toń. Ona wciąż prze naprzód niewzruszona prośbami. Nikt nie wie skąd się wzięła, czy jest wieczna. Czekają aż przeminie. Codziennie palą ogniska grzeją przemarznięte ręce. Codziennie spoglądają na drugi brzeg na którym jest ciągle lato. Tak czekają już tysiąc lat. Mogiły tych co nie dożyli porastają trawą. Wielu próbowało odejść, ale wrócili wszyscy. Kto raz ją ujrzał nie potrafi zapomnieć. Czasami gdy z przeciwnego brzegu powieje wiatr, przyniesie woń ambry, słoneczną poświatę. Kiedy czarowne dźwięki rozbudzą ciszę podnoszą się zarośnięte twarze. W obłąkanych oczach pojawia się uśmiech. Ci co zapomnieli znów pamiętają po co tu przyszli. Co wieczór niebo osnuwa się dymem ciszę zakłóca pieśń ,skarga. Jak wilk do księżyca żali się człowiek. Nad ranem snują się po brzegu. Kopią mogiły tym co odeszli nocą. Spoglądają na tych co właśnie nadchodzą aby przekroczyć rzekę. Nie odradzają ,nie mogą. Nie chcą zostać tu sami. Próbowali zbudować most. Czekaja na pomoc z tamtego brzegu, Czekają na śmierć.  
    • Witaj - Jeśli miłość ma ostatnie słowo – pozwól, Boże, utkać z niej nowe jutro. - piękna prośba - wiersz też na tak -                                                                                                            Pzdr.słonecznie. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...