Dotyk

[Leszek_Nord]

letnie popołudnie przysiadło na chwilę
zupełnie jak teraz tylko dawno temu
on wrócił z jeziora z rybami
oprawił je nożem na kamieniu
spłukał wiadrem wody

słońce chowało głowę
w cieniu wielkiej sosny
usiadł pod drzewem na taborecie
kobieta wyszła z domu by go ostrzyc
i nie myślała o powrocie

ubrana w przewiewny fartuch w kwiaty
pochylona nad nim z nożyczkami
starannie skracała włosy i przestrzeń
swoje uda wsuwała bezwiednie
między jego rozchylone nogi

rozmawiali leniwie
dotykali się przypadkiem
mrużąc oczy rozpalali ognie na wzgórzach
pamiętam zapach ich ciał
z niego ulepili mój świat

[Cezary Sikorski]

Coś tu mozna by było jeszcze poprawić,rytm
nieco ujednolicić, zaimków kilku się pozbyć.
Ale i tak to jest dobry wiersz.
Bo jest w nim sugestywny obraz, który
przenika czytelnika.
Bo jest kilka pięknych,uniwersalnych fragmentów
(np. skraca włosy i przestrzeń!).
No i dlatego że w tym obrazie znienacka,
w samej puencie - peel się przewrotnie
łączy z narracją i staje się częścią obrazu.
Gratuluję
Cz.
(nad zaimkami - popracuj)

[Leszek_Nord]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję Cezary, nie jest łatwo, piszę go od dawna i jeszcze długo będę poprawiał. Pozdrawiam. Leszek.

[Jolanta_S.]

kobieta wyszła z domu by go ostrzyc
i już tam nie wróciła

gdzieś, coś mnie w tych słowach... dlaczego nie wróciła?

wiersz urzeka prostotą.

serdecznie - Jola.

[janusz_pyzinski]

dotyk może być lekki i dobry jak wiersz i taki jest
pozdrawiam

[Leszek_Nord]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Długo by można o tym Jolu. Może dlatego, że wiersz jest zapisem chwili i w następnej chwili wszystko już będzie inne, czas, dom, kobieta...A może dlatego, że kiedy kobieta wychodzi z domu do mężczyzny, to już do tego domu nie wraca...Dzięki za czytanie. Pozdrawiam ciepło. Leszek.

[Jolanta_S.]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Długo by można o tym Jolu. Może dlatego, że wiersz jest zapisem chwili i w następnej chwili wszystko już będzie inne, czas, dom, kobieta...A może dlatego, że kiedy kobieta wychodzi z domu do mężczyzny, to już do tego domu nie wraca...Dzięki za czytanie. Pozdrawiam ciepło. Leszek.
no, tyle wiem...
Leszku wracam, no może inaczej, jednak wracam...
muszę się zadowolić domysłami :(
serdecznie - Jola.

[Leszek_Nord]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jest taki dotyk, który muska powierzchnię a włoski na skórze stroszą się, jest taki, który wie co będzie dalej, naładowany elektrycznością, taki miał być ten wiersz. Nie wszystko jeszcze przepływa w nim bez zgrzytu. Dzięki Januszu, pozdrawiam. Leszek.

[Wilcza Jagoda]

WYGLĄDA NA TO że wyszła ze swojego wchodząc w inny dom, stworzyła nową rodzinę,
to mi wygląda na wspomnienia z poczęcia Norda:)


całkiem miło sieczytało :D))

[WiJa]

No właśnie, czegoś podobnego się spodziewałem, ale to zarazem nie jest niczym nowym, i jest wszystkim innym od poprzedniego utworu. Tak, że co tu jeszcze mówić, plusy są też wymowne. Pozdrawiam

[Agata_Lebek]

letnie popołudnie przysiadło na chwilę
zupełnie jak teraz tylko dawno temu
on wrócił z jeziora z rybami
oprawił je nożem na kamieniu
spłukał wiadrem wody

słońce chowało głowę
w cieniu wielkiej sosny
usiadł pod drzewem na taborecie
kobieta wyszła z domu by go ostrzyc
i już tam nie wróciła

ubrana w przewiewny fartuch w kwiaty
pochylona nad nim z nożyczkami
starannie skracała włosy i przestrzeń
swoje uda wsuwała bezwiednie
między jego rozchylone nogi

rozmawiali leniwie
dotykali się przypadkiem
mrużąc oczy rozpalali ognie na wzgórzach
pamiętam zapach ich ciał
z niego ulepili mój świat


Dorosły wiersz i peel. Akceptacja, szacunek, wdzięczność dla intymności i uczuć rodziców.
Dotyk w szerokim rozumieniu jak początek początku, jak uchwycenie chwili przed poczęciem.
Tworzenie nowego bytu, nowego świata.
Zapach bliskości od tamtego momentu po dzień dzisiejszy.

Dosyć surowy i bezpośredni przekaz sprawia, że nawet "rozchylone uda" nie brzmią wulgarnie.

Czapki z głów, cygaro z gęby na takie myślenie, na taki wiersz.
Plusior jak się patrzy, bez kwękania :)
Pozdrawiam i zabieram do ulubionych.

[H.Lecter]

To drugi twój tekst, obok "Ojca", który akceptuję w całości i bez zastrzeżeń...

Świetne.

:)

[Franka Zet]

Leszku, dołączam do zachwytów. Piękny obraz.
Pozdrowienia.

[Leszek_Nord]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ładnie to dookreśliłaś Jagódko Wilcza. Dziękuję i pozdrawiam. Leszek.

[Leszek_Nord]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

WiJa, powiem szczerze mobilizujesz mnie, by Cię zaskoczyć. Dziękuję i pozdrawiam. Leszek.

[Leszek_Nord]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Agato, miło jest Cię widzieć pod tym wierszem. Uchwycenie chwili, z jej zapachem, temperaturą i konsekwencjami - o to chodzi nie tylko w tym wierszu. Jeszcze żeby wszyscy byli zadowoleni, w tym autor - to nie udaje mi się zbyt często. Dziękuję i pozdrawiam. Leszek.

[Leszek_Nord]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Co tu dużo mówić Lecterze - cieszę się. Pozdrawiam. Leszek.

[Leszek_Nord]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Wiesz Franko, za jakiś czas będzie lepszy, nie wszystko jeszcze się w nim ułożyło. Dziękuję i pozdrawiam serdecznie. Leszek.

[BARBARA_JANAS]

Leszku ja bym trochę cięła, ale zrodziły się w tobie wirsze :)
Pozdrawiam

[Leszek_Nord]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję Basiu ślicznie. Leszek.