anna_rebajn Opublikowano 9 Lipca 2010 Autor Zgłoś Opublikowano 9 Lipca 2010 w tej jednej chwili pozwoliłeś mi poznać strach przede mną jakim się stałem a koniec jest jak światło które w ciasnej sali jaży się nad głową gdzie dni widać jaskrawe i noce siebie się boję najbardziej i prawdy o sobie której nie poznałem a która powraca by odejść wraz ze mną i jeśli jestem solą tej ziemi to łzą się zaczynam i kończę
Jacek_Suchowicz Opublikowano 9 Lipca 2010 Zgłoś Opublikowano 9 Lipca 2010 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. to najbardziej :)) pozdrawiam
anna_rebajn Opublikowano 9 Lipca 2010 Autor Zgłoś Opublikowano 9 Lipca 2010 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. to najbardziej :)) pozdrawiam i mnie to najbardziej Jacku :-)) Pomyślałam, że na kanwie tego możnaby napisać cały wiersz. A
Dorota_Jabłońska Opublikowano 9 Lipca 2010 Zgłoś Opublikowano 9 Lipca 2010 tylko to: i jeśli jestem solą tej ziemi to łzą się zaczynam i kończę pozdrawiam :)
krzysztof marek Opublikowano 9 Lipca 2010 Zgłoś Opublikowano 9 Lipca 2010 końcowe wersy na tak jak poprzednikom ale teź poprzedzające ciekawie prowadzą do nich. pozdrawiam Aniu serdecznie :)
Magda_Tara Opublikowano 9 Lipca 2010 Zgłoś Opublikowano 9 Lipca 2010 cudownie zmierzasz do fantastycznej puenty każdy wiersz to dla mnie czyste piękno, Agnieszko umiesz pisać o wszystkim :))
Agata_Lebek Opublikowano 10 Lipca 2010 Zgłoś Opublikowano 10 Lipca 2010 Najbardziej podobają mi się jaskrawe dni i noce oraz pointa. Smutne, ale prawdziwe. Pozdr.
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się