Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

O kimś ważnym

Jaal
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Jaal

Jaal

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Trwałeś jak wielka, samotna skała,
Przyjacielu jak granit trwały,
Obmywany sokiem potoków źródlanych
Jak skała pomocy, wzburzenia, wiary.

I przyszli "rzeźbiarze" ciebie kształtować
I rysy nadawać ci dłutem ostrym,
By śpiew twój, wizerunek twój zmienić,
By ci szarości oblicze nadać.

I przyszli jaskinie zatrzeć, zasypać,
Byś ślepy nie widział podłości.

I przyszli z posady ruszyć,
Byś oparcia nie miał i chwiał na wietrze.

I przyszli ciało w proch obrócić,
By nadzieję wygnać z żywej jeszcze duszy.

A tyś przetrwał mimo, żeś martwy,
Jako żywa pamięć w sercu,
Pokryty porannym potem traw,
Splamiony ogniem, metalem, łzami.

W trwałości swojej - niespełniony,
W wierności swojej - niczym pies,
Kły wbiłeś w czarne ściany,
A dzień stopił się jak świeca.

Kręci się historii zegar
I czas wyciśnie smutku kroplę,
I odrodzisz się ze świtem,
Usłyszysz ciszę, bo ona wyje.

A wszechobecny będziesz jak ON
Z wdzięczności laurem na skroni,
Serca ludzi tych, co przed tobą
Otworzysz. Przyjacielu mój! Bądź!

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • leo
      dzisiaj

      Przez leo · Opublikowano

      spadł puch swym ramieniem przytulił rozżalonych rozjarzone brylanty na ziemi tliły się w oczach białe morze wzburzyło się po raz pierwszy od dawien dawna chcąc byśmy przypomnieli sobie, jak to jest płynąć po nim saniami   potajemnie zmówił się nieboskłon z chmurami urwiska stanął się przystankami drogi porwą pojazdy chwalić będziemy się i ogrzewać śmiejąc z gniewu, niekiedy i radości   przytulnie będzie aniołem zostać bo w końcu biel nas zewsząd otacza byle dłoni nie zajechać po całości, czymś musimy postawić posągi z węgli i marchewek   wieczór dziś jest specjalny inny niźli zawsze tańczymy nieświadomie pod jednym płaszczem bawimy się jak niegdyś i tylko to się liczy wszystko to, gdy palą się lampy pomimo tego, że marzniemy   uwieczniona kamera taśma przygotowana na niby nijak wszystko dlatego że dnia dzisiejszego, zwykłego jak inne, spadł puch    
    • KOBIETA
      O wypaleniu

      Przez KOBIETA · Opublikowano

      @Radosław   a Ty jak Kogut…  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Radosław
      O wypaleniu

      Przez Radosław · Opublikowano

      @KOBIETA Bądź  jak Supernova. 
    • KOBIETA
      O wypaleniu

      Przez KOBIETA · Opublikowano

      @Radosław   wiem Radosław …niestety to takie silne oddziaływanie jest …międzygalaktyczne ;)))) nie wiem jak mogę Tobie pomóc…? ;) 
    • yfgfd123
      Paweł

      Przez yfgfd123 · Opublikowano

      pamiętasz, Paweł, pamiętasz? pierwsze power chordy, tank mana, tiananmen square? to miała być okładka, debiut nasza pierwsza płyta pamiętasz j.p i a.c.a.b? pamiętasz refuse/resist, Badylaka, Siwca, płonącego mnicha? pamiętasz wolność, równość, braterstwo pamiętasz solidarność w szkolnych podręcznikach? pamiętasz? mieszkałem na Broniewskiego ty na Bohaterów Warszawy, razem rżnęliśmy karabinami w bruk ulicy. krzyczeliśmy sprejami na murach drabinkami sznurówek na glanach szliśmy z dumnie podniesioną głową po Władysława Orkana nie wiesz jak mnie to dziś boli kiedy mówisz z wyższością w swym głosie "było się słuchać co mówią jej władze" "śmierć takich głupich suk to mam w nosie"

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...