ocalenie

[Paweł Fiedys]

na leśnej polanie
rozrzuciłem ramiona
spojrzeniem objąłem
niebieską głębinę
wodnej toni
dzikiego stawu

po chwili leżałem
otulony trawą
zapatrzony
w błękit Twoich oczu
na firmamencie
nieboskłonu

moje serce
rozbrzmiewało
niezapomnianą
melodią

[Pielgrzym Ostatni]

Pawle, trochę za dużo - wersów o tym samym. Np. 4, 5, 6 - wystarczyłby jeden. "na firmamencie nieboskłonu" - było już tyle razy, a w połączeniu z "błękitem Twoich oczu" już zupełnie... Spróbuj coś oryginalniejszego, stać Cię. Pozdrawiam

[Paweł Fiedys]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję Ci Piotrze za te podpowiedzi... rzeczywiście masz racje zarówno co do ścisłości wiersza jak i jego "oryginalności". To będzie dla mnie na przyszłość. Pozdrawiam.