Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

jak jesteś taki jak dziś
przechadzasz się we mnie rozświetlonymi arteriami
od niechcenia jesteś sobą
jaki interesuje najbardziej listę moich tematów do zapamiętania

jutro możesz przyjść niewyspany
a ja będę się zastanawiać
w kim spędziłeś mój nocny niepokój
o której nad ranem nie pomyślałeś o mnie
do tego stopnia że musiałam się napić

ludzie teraz planują następne traktaty i waśnie
jedzą kolacje z najdalszymi krewnymi
stare panny podlewają peonie przed upałem
sąsiad ćwiczy na trąbce pauzę

na niebie dokonuje się zmiana warty
paleta barw szarzeje szeroko
wiem że specjalnie dla mnie

jeszcze tylko raz pomyślę o tobie
i zacznę demakijaż radości z lękiem
co też jutro namalujesz mi na twarzy

Kochany

Opublikowano

powiem Tobie Aniu szczerze, pisz więcej takich wierszy jak ten. jest bardzo przemyślany jeśli chodzi o treść, o wątki, o samą budowę. dla mnie ten wiersz jest przede wszystkim bardzo dobrym materiałem do dalszego poznawania duszy kobiety, jej oczekiwań, jej lęków. naprawdę. po prostu bardzo dobry wiersz. gratuluję Aniu :)

Opublikowano

"ludzie teraz planują następne traktaty i waśnie
jedzą kolacje z najdalszymi krewnymi
stare panny podlewają peonie przed upałem
sąsiad ćwiczy na trąbce ciszę
pewnie przed pogrzebem"

jeśli pozwolisz (opuszczę jeden domysł, bo niby po co ten domysł, skoro reszta strofy wypowiedziana pewnie, informatywnie -ups nie ma takiego słowa, podkreśla je, to od funkcji informatywnej języka):

"ludzie teraz planują następne traktaty i waśnie
jedzą kolacje z najdalszymi krewnymi
stare panny podlewają peonie przed upałem
sąsiad ćwiczy na trąbce pauzy"

pauzy to terminologia i muzyczna i jak się okaże poetycka, pauza w takiej konfiguracji zagra bowiem żarcik na słuchaczu, że to także Ty, o autorko, jesteś bohaterami swojego wiersza i wobec tego Ty po słowie pauza, także pauzę ćwiczysz, choć krótko.


A końca tego pięknego wiersza, nienawidzę za tego "kochanego" i to "co przyniesie jutro". tu też mam destrukcję małą do Ciebie:

"jeszcze tylko raz pomyślę o tobie
i zacznę demakijaż radości z lękiem
czy uda się ją znów włożyć "

zdrówko,Jimmy

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • W jasną księżycową noc, Gdy skrzaty i chochliki podobne zjawom, Kłaniają się przyrody sekretom, Próbując sobie zjednać ich przychylność,   Skrzący w pełni srebrzysty księżyc, Odbijając się w setkach kropel wieczornej rosy, Zapytał wyniośle każdej z nich, Czy więcej swego blasku im użyczyć,   Te między sobą się naradziwszy, Opiniami swymi wymieniwszy się w skrytości, Nie czekając dłużej ni chwili, Odparły zaraz dumnemu księżycowi...   – Nie potrzebujemy twej łaski, Gdyż ty sam, choć taki dumny, Jesteś jedynie sługą naszej planety, Niczym paź królowej swej wierny,   A naszymi paziami , Oddanymi nam i wiernymi, Są niezliczone świętojańskie robaczki, To ich blaskiem nocami się cieszymy,   Bo tak naprawdę każda z nas Jest niczym maleńka planeta, Wszelakich niepojętych sekretów pełna, Strzeżonych przez upływający czas,   Nieprzebranych łąk połacie, Otulone wielkim zieleni płaszczem, Tak rozległe i ogromne, Niezbadanym są naszym kosmosem,   Bowiem niczym olbrzymie planety, Ukryte w czeluściach nieznanych galaktyk, Choć maleńkie także i my, Ukryte jesteśmy pośród tej łąki,   A ta niewielka pobliska rzeczka, Tak skromna, czysta i cicha, Jest nam niczym nasza Droga Mleczna, Równie co i ona tajemnicza,   Niczym gwiazd niezbadanych, Niedosięgłych, złocistych i skrzących, Także i nas maleńkich kropel rosy, We wszechświecie tym są miliardy...   – Wiersz ten dedykuję znakomitej poetce kryjącej się pod pseudonimem JaSnA7 w podziękowaniu za te wszystkie pochlebne komentarze jakie do tej pory pozostawiła ona pod wierszami mojego autorstwa.      
    • na pajęczej sieci moje serce ufne tak lekkie jakby nigdy nie widziało deszczu...   zdrada nie przychodzi z hałasem przychodzi nocą jak anioł w czarnym płaszczu siada obok i wygląda jak coś znajomego   dopiero później widzisz że każdy dotyk zostawił pęknięcie   co zrobi pająk kiedy ktoś rozerwie sieć rzuci wszystko?   czy zacznie od nowa dzień po dniu nić po nici   jakby nie pamiętał kto ją zniszczył?   to tylko sieć... powiedzą   to tylko kilka nitek rozciągniętych między gałęziami   Ale dla pająka   to dom to głód to życie   Więc wraca i buduje od nowa choć wie, że są rzeczy które przychodzą w ciemności   tylko po to... żeby sprawdzić...   ile jeszcze zostało do zerwania...
    • @Łukasz Wiesław Jasiński Jestem zagorzałym przeciwnikiem aborcji i jestem z tego bardzo dumny!!!
    • Spadają liście lekko spadają lirycznie spadam spiesznie i ja splatając dłonie w modlitwie. Falują moje włosy falują nieme słowa płonącym muśnięte zmierzchem... ...odradzam się od nowa. I biegnę w twoją stronę przenikam czas i przestrzeń pył z łez oprósza łąkę zroszoną ciepłym deszczem. Zza mgły dostrzegam cienie wciąż wyciągają ręce odchodząc w melancholii nim zniknę... ...spojrzę jeszcze...   Autor fotografii: Mirela Lewandowska

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...