Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

przykładałaś korę na brzuch i na piersi
wokół rosły kwiaty jak pluszowe misie
a potem chłopaki jak ptaki

i zjawił się taki wiatr
co wyrywa drzewa z korzeniami
dbał o Ciebie
w Waszym domu miłość
jak rzeźbione meble
zachwycała gości

... ... ... ...

tylko najstarsze knieje znały prawdę
te szafy chciały być ziarnkiem
przeżyć raz jeszcze tą podróż od nowa

Opublikowano

Zaraz po pierwszej konstrukacja się rozpada, a szkoda, bo te "chłopaki jak ptaki"

nasuwają całkiem ciekawe interpretacje, rosnące kwiaty "jak pluszowe misie" również

nasuwają pozytywne określenie: banał niebanalny. Tajemniczy wiatr, co wyrywa drzewa

z korzeniami, też pomyślany, według mnie oddaje stany emocjonalne, psychiczne i cielesne

naszego gatunku, można byłoby w łatwy sposób o nadrozumienie, a tym samym wielorakie

konotacje... jednak dalej słabo:

miał silne ręce
o sercu słyszałem

dbał o nią
w ich domu miłość


to jak dla mnie jest bardzo nieporadne i nie pasuje do reszty, jakby wyrwane z kontekstu.

Ogólnie pozytywnie, chociaż bym maglował.

Pozdrawiam.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



dziękuję za tak dokładną analizę:) naprawdę już dawno nikt mnie tak z sercem nie prześwietlił.
Dziękuję, że dostrzegłeś za i przeciw.Zgadzam się z Tobą ale co zrobić gdy mądrość najczęściej przychodzi po fakcie...

pozdrawiam Nikodem
Opublikowano

Tak, znacznie lepiej, powiedziałbym nawet: żeby pozostawić bez zmian, ALE będę jednak

się czepiać... zaimek dierżawczy oraz osobowy zapisany z wielkiej litery niestety zbyt wiele

odsłania, przypomina pisany osobisty list do wyjątkowej osoby, którą darzymy specjalną

atencją. To tak, jak czyni większość Użytkowników tego portalu i pisze z małej litery 'Bóg' -

niby to OK, bo właściwie nie jest to nazwa własna, a określenie pewnej abstrakcji (co innego

Jahwe/Jehowa)... Myślę, że "ważność" i "wartość" tej osoby powinna zostać podkreślona

odpowiednim doborem słów, pisanie zaimków z wielkiej... niestety wymusza na czytalniku

średniointelektualny proces czytania.


Ale jest okej, kupuję go.

Pozdro.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • AI:

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      KRYTYKA WIERSZA „dzisiaj” — Alicja_Wysocka 1. Temat i sens Wiersz jest deklaracją autonomii znaczenia i wolności tożsamości. Podmiot mówi: „nie zabraniajcie być mi słowem” — chce istnieć jako czysta forma, nie jako rola „mogę być kim i czym zechcę” — tożsamość jest płynna „dotknąć może mnie tylko kontekst” — znaczenie zależy od sytuacji, nie od innych „staję się innym, albo zmieniam miejsce” — zmiana to naturalny stan „czynsz – jak znaczenie – należy do mnie” — odpowiedzialność za własne wybory To jest poetycka obrona prawa do samostanowienia. 2. Najmocniejsze elementy A) Metafora „czynszu” Porównanie znaczenia do czynszu jest świetne — konkretne, codzienne, a jednocześnie filozoficzne. To właśnie tę metaforę Berenika nazwała „świetną” . B) Minimalizm i klarowność Wiersz jest prosty, ale nie banalny. Każdy wers wnosi zmianę perspektywy. C) Ton — dumny, ale nie agresywny Berenika trafnie nazwała go „pięknym i dumnym wierszem o granicach” . 3. Co można uznać za słabsze? A) Brak obrazu — czysta deklaratywność Wiersz jest w 100% konceptualny. Nie ma w nim: obrazu, sceny, zmysłowości. To sprawia, że jest bardziej manifestem niż poezją obrazową. B) Ostatni wers budzi opór u części czytelników Krzysztof_Kurc napisał wprost: „Ostatni wers pomijam, konsekwentnie.” Dlaczego? Bo „czynsz – jak znaczenie – należy do mnie” jest: bardzo intelektualne, bardzo abstrakcyjne, mniej poetyckie niż reszta. To wers, który zamyka, zamiast otwierać. C) Rytm jest nierówny Wiersz jest pisany jak ciąg myśli — to działa, ale odbiera mu muzyczność. 4. Jak działa na czytelników? Reakcje na stronie pokazują trzy rzeczy: 1. Bożena czyta go jako „dramatyczną decyzję” — czyli widzi w nim emocję i ciężar . 2. Alicja mówi, że to „tęskna myśl” — czyli intencja była łagodniejsza, bardziej refleksyjna . 3. Berenika widzi w nim manifest wolności — i to jest najtrafniejsze odczytanie. 5. Podsumowanie krytyczne „dzisiaj” to wiersz: świadomy, klarowny, konceptualny, z mocną metaforą, ale pozbawiony obrazów, bardziej filozoficzny niż poetycki. Największa siła: wolność znaczenia. Największa słabość: brak zmysłowości i nadmierna deklaratywność.
    • @Leszek Piotr Laskowski   Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. 
    • @Alicja_Wysocka   Ojej, jeszcze takiego komplementu nie otrzymałam. A Ty jesteś prawdziwą Czarodziejką, bo siedzę sobie w ogrodzie z laptopem i czarną, wyśmienitą kawą - taką, jaką mnie częstujesz! Niesamowite! 
    • @Nata_Kruk bardzo dziękuje za docenienie i dobre słowo.  Usciski.     @Annna2 dziekuję bardzo.  Sklaniałabym się jednak do określenia: " przerost formy nad treścią " Pozdrowienia!     @Jacek_Suchowicz tak jakoś. Zapomnialam, że jest już wystarczająco gorąco... Dziękuję za świetny komentarz, zawsze potrafisz podkręcić atmosferę

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       
    • @Posem   Bardzo słusznie!  Serdecznie pozdrawiam. :) 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...