Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

mierzymy zyski i straty
nawleczeni na oczywistość
w której przyszło żyć
ponoć wyzbyci z bezradności
mamy wybór i prawo

zawieszeni w niejednakowych odległościach
pomiędzy fotelami niby kalkulujemy

te powody dla których owijam się tobą jak bawełną
topią się codziennie w porannej kawie
topielcowi na nic matematyka

Opublikowano

Ten wiersz i poprzedni „odciski”, różnymi tematami i troszkę na inny sposób, mówią o jednym i tym samym, czyli o wspólnym życiu. Ale czy mówią o ognisku domowym, czy jak kto woli, o rodzinie, miałbym wątpliwości. Chyba że życie, wspólne życie, tak poszło do przodu, że ja z moimi staromodnymi wartościami o życiu rodzinnym, jestem już daleko z tyłu. Ale chyba nie, bo bohaterka tego wiersza, tak czy inaczej, pokazuje to (jak życie teraz wygląda) zapewne w jakimś celu. A w jakimże innym niż po to, żeby się choć coś niecoś zmieniło, pewnie na lepsze. Czyli na to, żeby inne wartości bardziej się liczyły. Ale jak tu żyć coraz lepiej, kiedy w Polsce żyje się (przynajmniej na przyzwoitym poziomie) coraz trudniej. Jak to jak żyć (żeby się lepiej żyło)? Wystarczy się kochać (niektórzy mogą bardziej), a wtedy wszystkie trudności, zapewne nigdy nie znikną, ale będą do przezwyciężenia. Jak to w rodzinie często bywa, ale może być jeszcze częściej. Może jeszcze wspomnę, że ciekawie skonstruowany jest tytuł tego wiersza, bo z jednej strony jest to pytanie, a z drugiej strony, lepiej na nie, nie odpowiadać, a przynajmniej pozostaje bez odpowiedzi. Zastanawiam się tylko, czy pozostaje tak bardzo do końca bez odpowiedzi. Bo wiersz na coś zawsze odpowiada i za czymś się opowiada, przynajmniej, jak dla mnie. Pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • spojrzenie zza lustra  nie znajduje odbicia  chciałoby zajrzeć  do myśli  a tam jak zawsze  remanent    nie pomaga słońce  budzące zeschnięte  konary drzew do życia  wyjmuje liście na światło  jak magik  królika z kapelusza    nie zgaduję skąd się tam wzięły  wszystko wiem   nie mogę sobie  tylko poradzić  z wewnętrznym głosem  podświadomością która chce  pokazać sens  prawdę …   a ja  ja ją mijam …   4.2026 andrew   
    • @Berenika97 Oj nie wiem, to akurat sprawdzone info :)) Mi w wewnętrznej spójności nieco pomaga wracanie do własnej twórczości. Czytam swoje rzeczy, słucham piosenek, chodzę na własną ścianę, zatapiam się w tym. Tak już mam i na tej bazie na ogół wychodzę na nową myśl. Jestem nawet już niezły w odbiór sztuki, ale to autorem jestem bardziej zapalczywym. Ogólnie też różne drogi prowadzą do Rzymu, o ile oczywiście do Rzymu :))
    • @.KOBIETA.   już zapomniałem:)))   wszystkiego dobrego:)
    • @SilentiumAeternum   1. Ten wiersz jest ładnie opakowaną pogadanką dydaktyczną, napisaną aby przekonać odbiorców do określonej tezy, ocenić ich zachowania i podsunąć gotowy, jedyny słuszny sposób percepcji świata. Najpierw opisujesz piękno świata, ale w taki sposób, żeby nikt nie musiał się nad tym zastanowić, po prostu rąbiesz bezdyskusyjne "piękną naturę", "cudownie kolorowe" , tak na wszelki wypadek, żeby wątpliwości żadnych nie było. Na końcu podmiot wyraża coś pomiędzy żalem, a pretensją, że ludzie nie widzą świata tak, jak on, a przecież jak oni tak mogą, a przecież powinni, a przecież to jest brak wdzięczności, miłości, wrażliwości. Ten "kat" na końcu brzmi już tak karykaturalnie, że odbiera utworowi jakąkolwiek perswazyjność. Człowiek (w tym wypadku to synonim słowa "czytelnik") zazwyczaj nie uczy się z cudzych kazań, a buntuje się przeciwko narzucaniu mu oglądu rzeczywistości. Najskuteczniejsza autorefleksja wychodzi zawsze z doświadczenia. Pozwól więc czytelnikowi na rzeczywiste doświadczenie tego, o czym piszesz. Pokaż to obrazami, wywołaj emocje, a nie je narzucaj arbitralnie - wtedy utwór osiągnie swój cel. Wprowadzenie, zawierające opis tego, co widać z okna - to dobry zaczyn (po wyrzuceniu z niego ozdobników). Druga część - jak wspomniałem - niestrawna.   2. Raczej na dobry początek odpuść sobie mowę wiązaną, bo nieporadność techniczna odwraca uwagę od treści.   AH
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...