Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

inaczej niż kiedyś

gość
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

gość

gość

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

kwiaty, nie zachwycają jak dawniej
matki, odwraca wzrok od wózka
- taki ciężki i z wyprzedaży
w dodatku od rodziców
ojciec nie był z nich zadowolony

piknik na plaży
słonce rozpala stokrotki
wiatr lekko muska rachunki
nawet gaz nie jest ten sam
piwo inaczej smakuje

tylko zieleń pozostaje ta sama
a Bóg w krzywym zwierciadle

Fly Elika

Fly Elika

Opublikowano
Opublikowano

bardzo przepraszam,
czytając wiersz
przyszło mi na myśl, że to o zestresowaniu,
w wyniku skutków ubocznych i z tego samego
powodu, oraz zdeprymowania, które niosą
przekazem niekiedy ostatnie dwa wersy,
stawiając je co do treści w jakiejś kwestii
pretensji, nie wiadomo dlaczego :)), i mimo
że człowiek to tylko człowiek,
ja tak utwór odczytałam, jeśli autor odczytał
przekąs w stosunku do siebie to proszę wybaczyć
oceniam też wiersz
pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Waldemar_Talar_Talar
      Schrony

      Przez Waldemar_Talar_Talar · Opublikowano

      Witam - mają małe niekomfortowe potrzeby - tak bywa - żyją w innym świecie -                ciekawy wiersz -                                                 Pzdr. serdecznie.
    • hehehehe
      Do czego to doszło?

      Przez hehehehe · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Ali makijaż, a Kazi? Zakażaj i Kamila      
    • Bogdan Tęcza
      Bogdan Tęcza-wiersze

      Przez Bogdan Tęcza · Opublikowano

      SUMIENIE   Idę wolniej niż kiedyś, nie muszę kłamać, ranić innych i nie grać przed samym sobą, że to nie moja droga, że to tylko na chwilę, a czas zaczyna nabierać kształtów, czyste sumienie znów ma swoje imię.   Bo czym że jest ono, może chęcią bycia idealnym, może krzykiem przywołującym wewnętrzny porządek, teraz stało się we mnie czymś namacalnym, tym, co daje wolność wyboru, by z radością usiąść z każdym przy stole.   Moralne wartości, uczciwość, empatia, szacunek, staja się nadzwyczaj realnie namacalne, gdy zdejmujesz z siebie ciężar przeszłości, bzdurnych roszczeń i krzywd, ten cały surrealistyczny, emocjonalny ładunek.   Jedyne, na co w życiu zawsze trzeba być gotowym, to samotność, co zwala się nagle nieproszona i drzwi bez klamek zatrzaskuje, bez sumienia jej nikt nie przetrwa, nie oszuka, ona cię potrafi zniszczyć, lub z popiołów zamki buduje.   Sumienie, dla młodych czasem balast i zbędna w dążeniach do sławy kulturowa przeszkoda, lecz w chwili gdy czas się zaczyna z latami wypełniać i krok coraz wolniej stawiany, może ciążyć, jak podświadoma kłoda.   Bogdan Tęcza..
    • hehehehe
      Mokli wysocy cisi.

      Przez hehehehe · Opublikowano

      Ot, mokło i ciołkom to   Tak mokła ich ciałkom. Kat
    • Waldemar_Talar_Talar
      ((Słońce))

      Przez Waldemar_Talar_Talar · Opublikowano

      Witaj -  W świecie ulepionym  Z okruchów nadziei  - podoba mi się ten moment wiersza - optymistyczny -                                                                                                                    Pzdr. 

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...