szkic

[anna_rebajn]

żal mi pajęczyn twoich wspomnień
kurzu na lalkach pamiętnikach
łez wyrzuconych bo za słone
pomiętych dłoni na spódnicach

żal samotności w każdym kącie
w zdjęciu co wpadło za komodę
w lampce stoliku nawet w książce
którą czytało się wieczorem

i chociaż z okna widać ogród
w zasięgu wzroku błękit zieleń
wciśnięta w blejtram pustych oczu
dostrzegasz tylko mgliste cienie

bezsilność widzę w szczupłych palcach
śladach na schodach i w ogrodzie
bladym uśmiechu co na wargach
wyrzeźbił ci krzyżową drogę

a tak bym chciała być malarzem
i pędzlem wpisać cię w jaśminy
z pędami róży wokół twarzy
jak warkoczami dziewczęcymi

[Anna_Para]

Piękny, malarski obraz Anno, warsztatowo - doskonały! Gratuluję wiersza. Wzruszasz obrazem, świadomością użytych środków, dojrzałością, i , rzecz jasna, talentem:) Cieplutko, Para:)

[anna_rebajn]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

I co mam powiedzieć :-)))
Tym razem mi wyszło. Cieszę się, że Ci się spodobał. Lubię bawić się językiem - dla mnie to tworzywo. Pisanie wierszy po prostu sprawia mi frajdę - ale są lepsze i gorsze. Potrzeba wielu lat, żeby dojść do wprawy. a

[krzysztof marek]

piękny wiersz - treścią, rytmem, rymem, melodią. super!
okropniaście uwielbiam właśnie takie 5/4. uznanie Aniu!
pozdrawiam.

[Judyt]

nareszcie coś do poczytania, jest wiersz
subtelny, J. serdecznie

[anna_rebajn]

marku i Judyto - dziękuję za komentarze. Fajnie, że wiersz przypadł wam do gustu. Nie każdy lubi takie liryczne klimaty. :-)) anna