list do m.

[Hanna Kilt]

pamiętasz maj 99'? ostatni zwariowany szelest
spódnicy, noga pocierająca o nogę z wiarą
że wszystko jest możliwe. z dojrzałością
w ręku i nabitą głową wypuściłaś mnie
w świat. mówiłaś coś jeszcze o miłości.
dzisiaj ciałem nicuję granice, a moje wiersze jak postronki
na których można się jedynie powiesić za 30 srebrników.
na nieszczęście kasztany zachorowały, wszystkie gałęzie zbyt wiotkie.
mówisz przestań pisać o śmierci, napisz coś wesołego:
właśnie na deser połykam Moliera, choć na chwilę zapominając
o metalicznym posmaku ulicy, alkohol też pomaga.
pamiętasz jak byłam mała? zasłaniałam oczy kiedy było źle
stając się niewidzialna, gdy je otwierałam zawsze byłaś obok.
wieczorem w świetle lamp a nie reflektorów, pomodlę się o przywrócenie wzroku.

[Wuren]

hmm.. to smutne, stracić kontakt z matką...
wiersze, jak postronki.. też to czzęsto czuję...
a modlitwa o przywrócenie wzroku - została nadzieja?

Pozdrawiam rozsmucony...
uprzejmie prosząc o wykreślenie jednego wersu, który zupełnie mi nie pasuje; jak z piosenek krawczyka albo ich troje :)

Wuren
P.S. Już wycięte -dziękuję :D

[Messalin_Nagietka]

chylę czoło - piekny wiersz
MN

[asher]

Jestem za. Lubię smutne wiersze bez niepotrzebnie nadętej pozy rozpaczy. Szczere uczucia bronią się same.

[Pola Sokołowska]

mnogośc metafor "odciąga" od treści istotnych.

[Hanna Kilt]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

a co dla Pani jest treścią istotną? bo ja nie widzę tu naprawdę tej mnogości metafor, a okulary mam na nosie... zawsze zarzuca mi się zbytnią prostotę w wierszach, a teraz proszę - odmiana:) zawsze się czegoś można dowiedzieć:)

p.s. dziękuję za czas i komentarze wszystkim, pozdr.