Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

zakwitły wiśnie i jabłonki
promyki słońca wtargnęły
wiosną w nas samych
wymiotły zimowe myśli i krajobrazy
wniosły lekki powiew nadziei
----------------------------------
co dobrego przyniesie jutro
trawa urokiem nadziei
zachęca do odpoczynku
czas odpocząć
czas na przyszłość

pozwolę sobie na marzenia
aż, marzenia o
lepszym

Opublikowano

marzenia Aniu, to taki ogromny wór, który pomieści wszystko, co zechcemy;
najważniejsze, żeby nie przestawać do niego wkładać i ufać z nadzieją jak peelka, że się spełnią;
przypomniałaś mi Aniu o bardzo ważnej rzeczy, żeby "pozwolić sobie na marzenia", w dzieciństwie częściej sobie na to pozwalałam, czy to znaczy, że teraz uśmierciłam je?
pewnie nie, leżą gdzieś na dnie tego wielkiego wora i musiałabym w nim trochę pogrzebać, a nie wciąż trwać w sztywnych planach:)
najlepszego Aniu
pozdrawiam serdecznie
Grażyna

Opublikowano

Dziękuje Grażynko za szczere odniesienie sie do wiersza!
Moje dziecięce już dawno pękły jak mydlana bańka!
Teraz walczę o ....dorosłe ,żeby żyć dla innych!
Przecież ,nie żyjemy dla siebie , po co nam swiat pelen radości ,którym nie możemy sie dzielić!
Serdecznie !
Ania

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Aniu, przyznaję Ci absolutną rację i szczerze podziwiam za te słowa;
należysz do ludzi, którzy polepszają świat już tym, że po prostu są!
ślę ciepełko
:)
Grażyna
Dziękuje i życze Wszystkiego Najlepszego!
Serdeczności!
Hania
Opublikowano

Aniu, marzenia są jak piękne kwiaty, pomagają przetrwać, bo cieszą serce. Dobrze, że masz marzenia. Pielęgnuj je a będą wciąż na nowo rozkwitać...w sercu. I będą Ci przypominać, że jest wiele serc, które choć są bardzo oddalone, biją niustannie dla Ciebie. Trzymaj się dzielnie i marz do woli, marzenia często się spełniają.
:))))
Serdecznie i cieplutko -
Krysia

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Płatek jest lekki i bywa fraktalem. Ach! Śnieg wpadł do oczu i zmroził serca. Ech? Płatek śniegu leży na mojej dłoni, długo nie stopnieje. Ach!!  
    • @Magdalena Dwa najpiękniejsze filmy o kowbojach:    
    • @Berenika97 Dzień dobry                                                 Taki miał być ten wiersz chaotyczny , taki był zamiar . Nie wiem czy mi się udał .                                                        Niech ocenia czytelnicy tego wiersza .                                                              Miłego dnia .Pozdrawiam 
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Moda na "wody"     Ala z Uralu w wisiorze z koralu,   W końcu urlopu, chodzi w litoralu.   Z językiem na boku,   Bywa tam co roku,   Bo moczy swe stopy w  wyschłym Aralu.
    • @niolek Po przeczytaniu wiersz ten został ze mną na dłużej, mimo jego przykrej natury.   Pierwsza myśl, gdy je zauważam. Trzy to liczba nieparzysta, nie - ja, parzysta - one.   Pierwsze wersy od razu sygnalizują o tym specyficznym uczuciu dysonansu - kiedy interakcja społeczna w naszej głowie ulega analitycznej dekonstrukcji. Sama forma wiersza przekazuje tę nerwową energię gonitwy myśli, kiedy fizycznie jesteśmy częścią rozmowy, lecz chaos w naszej głowie nie pozwala nam się skupić. Wyskakujące gdzieniegdzie pytania oraz przypuszczenia podkreślają bitwę z własną percepcją. W tym samym momencie możemy się zastanawiać, czy dwie pozostałe osoby nas wykluczają intencjonalnie, czy może nawet nie są tego świadome? Dla nich to kolejna pogawędka, a dla nas to cały poemat w naszym wnętrzu.   Jeśli miałbym się czegoś przyczepić to detali gramatycznych - kiedy pojawiają się czasowniki w pierwszej osobie zapiszemy je z końcówką "ę" zamiast "e" np. "Chcę pokazać, że tu jestem, próbuję." Również zamieniłbym "tą", na "tę" w wersie "a widzę tą dwójkę ", ponieważ w piśmie, w bierniku poprawna forma to "tę". "Tą" w bierniku występuje bardziej w mowie potocznej.   Ogólnie ciekawy wiersz, w jakiś sposób do mnie dotarł i został ze mną na dłużej. Pozdrawiam :)    
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...