Czekanie

[Anna_Para]

czekanie jest jak krawędzie ostrokrzewu
najbardziej lubię cię w ołówku
w kredce do powiek kiedy wiem
że właśnie zwlekasz ze świtaniem

mleko przelewa się przez szczyt pełnej szklanki
a my zdziwieni spoglądamy do dna nasycenia

powiedz jak długo można trwać w kipieli
ręce nie cierpią zwłoki

skradam się co noc po zapłatę za niezasłużony
odpoczynek uronionych minut życia
tak bolesnych i cudnych
że aż zawstydzają istnieniem

dziś nie przyjdziesz we śnie spoconym
trwaniem frazy masz ważniejsze zadanie

[Magda_Tara]

czekanie to wdech i zatrzymanie
a tak trudno żyć na wydechu
takie jakieś znajome te emocje, Paruniu
smutno, ale pięknie
buziak!

[Anna_Para]

Dzięki za "pięknie". Smutno - chyba nie! Wszystko się przeplata. Raz jest wierszyk radosny, raz melanchol - ja (to nie byk! skorpion) :))) Całuski! Para:)

[Jimmy_Jordan]

zewsząd ta erotyka, naprawdę się tak ciągle skradasz po to? To dobre, ale całość w pewnych miejscach oparta na takich np. zawstydzonych istnieniem, domaga się rzeczywistego przelania tej szklanki i szukania nieużywanych ekwiwalentów, może nożem po szkle? (żeby zgrzyt zapanował jakiś obok tego podniecenia)
zdrówko,
Jimmy

[Anna_Para]

Jimmy, według Ciebie krawędzie ostrokrzewu to nie zgrzyt? Czemu mówisz o erotyce? Oj, chyba się nie rozumiemy:) Ale przecież nie musimy. Już wiem, że moje wiersze Ci się nie podobają. Szkoda;( Dzięki za odwiedziny. Cieplutko, Para:)

[Judyt]

podoba się...jeszcze do pomyślenia nad ukrytymi znaczeniami, J. serdecznie

[Anna_Para]

Niewiele tu ukryłam, Judytko. To realismus do bólu. Dzięki, cieplutko, Para:)