Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Jolu.
Bardzo dziękuję, że przekazałaś moje pozdrowienia.
Choć czasu u mnie ostatnio jak na lekarstwo, to postanowiłem wpaść na chwilę na „stare śmieci”, aby odwiedzić przyjaciół.

Pozdrawiam Was wszystkich bardzo serdecznie,
Andrzej


Ps.
Ryszardzie, Janku dziękuję Wam za pozdrowienia.
Elu Ale, bardzo dziękuję za całuski. ;))))

Opublikowano

Czasu jak na lekarstwo i naszych wspólnych przyjaciół też jak na lekarstwo Andrzeju. Ale wracamy tu niczym bumerang. Dobrze, że i Ty chociaż na chwilkę pojawiłeś się wśród nas.
Rola doręczyciela jest wdzięczną rolą. Szczególnie takich przesyłek ;-)
Nie przepadnij znów na tak długi czas!

Opublikowano

Witaj Andrzeju, cieszę się, że mogę napisać parę słów do Ciebie.

Wyciągam dłoń, by dać Ci wiele
Choć nie mam w darze kosztownych prezentów.
Cóż może poeta ofiarować druhowi?

Przynoszę przyjaźń co łączy pióra,
Umacnia słowem, przemawia czynem.
Niech słowa nadziei do Ciebie płyną.

Jak Leonidas z garstką swych wiernych,
Bronił czystości świata wolnego,
Tak i Ty Przyjacielu drogę wskazujesz,
Byśmy na służbie poezji stanęli.

Toś Ty dla nas stworzył gang serc wrażliwych,
Na piękno życia opiewane wierszami.
Dałeś nam poznać jak muzy śpiewają,
Miłosną pieśnią nas oplatając.

Przyjmij ode mnie te skromne słowa,
Naprędce sklecone tylko dla Ciebie.
Choć Gryf dziś smutny czernią swej duszy,
W wierności przyjaźni Cię nie zawiedzie.

Pozdrawiam Cię Andrzeju, jeśli byś potrzebował pomocy... to wiesz co uczynić.
Janek

Opublikowano

Witaj Janku.
Bardzo dziękuję za piękne słowa i gest przyjaźni.
Wierz mi - bardzo to sobie cenię.
Pozdrawiam Cię bardzo serdecznie,
Andrzej

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Poet Ka   Twój wiersz wygląda niepozornie, ale pod powierzchnią dzieje się sporo.   podmiot niby "jest w środku” a jednak patrzy przez szybę  i to jest klucz!   jestesmy w świecie, ale zawsze trochę oddzieleni, jakby przez filtr własnej świadomosci.   dlatego ludzie stają się " przezroczyści”, a kontakt z drugim człowiekiem okazuje się czymś trudnym, niemal niemożliwym.   cukierenka z francuskimi wstawkami.   ale nie do końca prawdziwa.   pod spodem kryje się zwyczajność i funkcjonalność  co tworzy subtelny dysonans .    jest tutaj cichy paradoks.   brak głębszego kontaktu, rozproszenie, a jednocześnie drobna zgoda na rzeczywistość .   bez patosu, raczej w duchu spokojnego przyjęcia tego, co jest.   jest tu sporo finezji.   nie nazywasz napięć wprost   tylko pozwalasz im wybrzmieć między obrazami.   operujesz znakami filozoficznymi.   jest tutaj Jean Baudrillard, jest Edmund Husserl, i jest Alberta Camus.   przez te filozoficzne znaczenia nadałaś wierszowi głębi.     żeby Twój wiersz porządnie opisać potrzebny jest esej:)    
    • @Poet Ka   droga Poetko:)   mam wrażenie jakbyśmy się oboje odnajdywali w innych rejestrach rzeczywistości.   Ty widzisz rytm.   a mnie właśnie chodzi o rozpad rytmu.   chciałem osiągnąć efekt ciągłego naporu, jak fala, która nie ma wyraźnego taktu, tylko się rozbija.   chodziło mi o ukazanie endorfin w tańcu staccato w rezedrganych ciałach.   i kiedy cokolwiek podniesione przyciąganiem księżyca morze dotyka ich stóp.......     a Twoje  "zakłopotanie odbiorcy”    tak bo ten wiersz jest fizyczny do granicy dyskomfortu.   bo to nie jest erotyka  "literacka” -  to jest zderzenie prawie przemoc, prawie walka o przetrwanie.     bardzo sobie cenię Twoje komentarze:)   za ten - bardzo dziękuję:)     ps.   piszesz: "wiersz udany"!!!   no i tego potężnego wsparcia duchowego dzisiejszej nocy potrzebowałem!!!!!!!!!   caluję rączki:)            
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Tak, historia kołem się toczy, a wrażenie upokojowienia i ucywilizowania relacji międzyludzkich okazuje się tylko złudzeniem. Obawiam się, że ciekawe czasy przed nami. Dziękuję bardzo za komentarz i pozdrawiam :)       Dziękuję serdecznie. Pozdrawiam :)
    • Jestem tym o czym myślę     tęsknoty mają to do siebie gdy je omijam wchodzą w głowę niby dla żartu się panoszą                                                  szukam ratunku w gramofonie                       zlewam muzykę w każdą dziurkę to znaczy sama się przelewa z ucha do ucha za poduszkę dla Marków nocnych są okruszki    ma się rozumieć strzępy nutek albo pół_nuty - księżyc nadgryzł -  chciałam pozlepiać lecz zbyt trudne no i klej zeschły - nie na żarty                 a gdy już spijam senne muzy z mocą narkozy pełni nocy  zwykłym pociągiem znów podążam do blasków świtu - unaocznień      kwiecień, 2026         @Jacek_Suchowicz... Jacku... Twój rymowany komentarz pod poprzednim moim wierszem, stał się przyczynkiem do napisania tego powyżej. Dzięki Ci.. po raz któryś... :)  Dobrej nocy.   po cóż zalewać zmierzch muzyką ubarwi blaskiem nieba błękit i się zapadnie w ciemną nicość aby pokazać świtu piękno (...)        
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...