próba zmitologizowania poezji

[Messalin_Nagietka]

zacząć należałoby od chmur co sznurem
nieba zawiązaniem – początku i końca,
gdyby nie wiatrzysko, które ciętym piórem
wierszem w dół dmuchało, podpisując słońca
stemplem promienistym, wśród grudy tłumacząc
na ziemskie języki co podmuchy znaczą,

wieszczem, romantykiem – obwołany wokół
wiatr co z jednej muskał, z drugiej zrywał dachy,
będąc czasem trąbą, plótł z powietrza cokół
by w chwili zefirem stać się, poematy,
które szrafą wprawną po chmurzyskach gryzdał,
echem powielane niejeden wygwizdał,

póki chmur starczyło, póty pełny weny,
zawijasów, szlaczków w rymach nie żałował,
w końcu wiersz ostatni, przez najcichsze szmery
wydał, wykorkował jak wódka stołowa,
mówią, że za morze może prysł lub w dole
pośród zacnych osiadł z wierszy grubym tomem,

po autograf pójść by – lecz gdzie wieszcza szukać
kiedy cień chmur przepadł a niebo jak cudu
oddechu spragnione – przestrzeń wokół głucha
i gruda przysycha nad krwawicą ludu
co sznur chmur zwołuje w tańcu rozmodlonym,
hej ! poeci ziemscy ruszcie nad poziomy!

ciągnąć wam by z siłą i ostrością słowa,
ciąć bez miary byle trwogi odpadało,
jak deszczu co znikąd mógłby zanurkować,
przeszyć, biblię piszcie, bądźcie jej ofiarą,
na ołtarzach strojni, chmur podobni, z piórem
zadyndajcie w rymie kropli drżącym sznurem,

może wróci kiedyś królestwo pochmurne
i zawiąże niebo w nawietrzne zygzaki,
z których strugą, cięgiem, słów powodzi ujdzie
tyleż by starczyło na lat kilka, za czym
wiarą góra przejdzie, a w nadziei spełni
próśb i modlitw danych wywodem poezji.

[Jan Polski]

Ten jest chyba ostatni, co tak piórem wodzi,
Słuchajcie go starzy, podziwiajcie młodzi!
----------------------------------------------
A gryzdal, nam Messa, gryzdal! :)

Ten - z Twych ostatnich - najlepszy.

Pozdrawiam - Jan P.

[Messalin_Nagietka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dziękuję za przeczytanie - długi wywód rzuciłem wierszu - komentarz mi niezmiernie miły
MN

[zwykła]

mknąc ostępem gaju wierszem nasączonym
płocha zwierzyna niezbyt pewna szlaku raz
smaczną gryzie pestkę to plewę wyłowi;
gdy cień zapada spoczynek przywołać czas
chochlikuje nicpoń miast śpieszyć do łóżka
nie gniewaj się mamo - taka pyyyszna gruszka!

pozdrawiam

[Messalin_Nagietka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dziękuję za wiersza komentarz - serdeczne pozdrowienia
MN