Piosenka dla F.Nietzschego

[krzysiuN]

czy to z ciała słowo
czy ze słowa ciało
zamarznięta rzeka stoi
korsarski rytm po bruku drży

chodzą modlą śmieją
patrzy biega śpiewa
palce trzepią po nylonie
prawa rąbie w gryfie cis

zimne schody i poręcze
zimni powstawają z klęczek
Bóg nie umarł i nie umrze
popękana kra zarasta

tu na lodu płycie
tańczy z ogniem życie
chłód kazania grzeje duszę
w ogniu bębnów zimny strach

czy to z ciała słowo
czy ze słowa ciało
zamarznięta rzeka stoi
korsarski rytm nie znaczy nic

bo znaczenia nie ma
suchy lód czy woda
przecież widzisz lud na ziemi
nie dopłynie nigdy nieba

w tą czy w tamtą stronę
kaczką kamień słowo
sznur przerębli - patrz to jest
nietzscheański ścieg!

powiedzcie mi czy to ma zewnętrzną treść bo nie jestem stanie tego subiektywnie ocenić

[Pielgrzym Ostatni]

KrzysiuN, niestety ma nie do końca. Przeczytałem do kilka razy, za każdym razem przesłanie wydawało mi się bliższe, ale jednak go nie złapałem. Zbitki słów czasem brzmią poetycko da piszącego; niestety nie niosą żadnej treści dla czytelnika. Zestawienie dwóch ciekawych wyrazów poezją nie jest, muszą jakoś logicznie pasować, przykłady:
"korsarski rytm" - nie niesie żadnych skojarzeń
"kra zarasta" - zarastanie kojarzy się z roślinami, nijak ma się do kry
Wszystko co wiem, to że jesteś zapalczywym gitarzystą (dzięi 2-ej zwrotce) i ten wiersz rzeczywiście trzyma rytm i może na dobry tekst na piosenkę dałoby się go przerobić (w zależności od grona słuchaczy bardziej czytelny w treści).
Pozdrawiam