Drożdżowe ciasto

[Ela_Ale]

Dotykasz z namysłem klawiatury
nieobecny ucieczką w inne światy
bliskie dźwięki mącą powietrze
zbyt delikatne, aby budzić zmysły

obejrzyj się choć raz
zerknij na mnie

prośba upadła obok i znikła

Pachnie drożdżowym ciastem
wiosenne, ciepłe popołudnie
zmąciłam wonią mirabelek
daleką ciszę twych oddaleń

wracasz pod adres dobrze znany
smużką owoców i wanilii.
- spoglądasz

[Michał Gomułka]

Ładnie Eluś.

prośba upadła obok i znikła ... klasa.

Do tego miejsca. Świetnie. Później proponuję subtelną zmianę:

Pachnie drożdżowym ciastem
wiosenne, ciepłe popołudnie
zmącone wonią mirabelek
daleką ciszą twych oddaleń

(niepotrzebnie bowiem zaznaczasz obecność podm. lir. , to jakby sztuczna kumulacja zaimków)

-spoglądasz (może być po enterze)


Dobry liryk.

[Ela_Ale]

Ze zmąceniem zgadzam się, faktycznie - lepiej. Twoja, Michasiu, uwaga dobitnie świadczy o tym, jak uważnie i z namysłem czytasz wiersze i niewiersze(!) innych, za co Cię cenię i chętnie rozpatruję zawsze Twoje uwagi. Dzięki za miłe słowo o moim cieście, a gdybym mogła je tutaj rozdać, dopiero usłyszałabym szczery podziw. Piekę je lepsze niż piszę wiersze i jest to prawda obiektywna! Żarcik nieskromnej skromnisi. Całuski. E.

[Michał Gomułka]

o qurcze... to koniecznie kiedyś musimy spróbować Twego ciasta!!! Ja jestem łakomczuchem, na szczęście z małym brzuchem ;-). Myślę, że kto wie, kto wie... Czy jakieś spotkania poetyckie są organizowane? Jedyne, co mogę upiec to jajecznicę... a fakt. Tego się nie piecze.

A wiersz... Mniam.

[Pielgrzym Ostatni]

A ja tak od innej strony zanalizuję uczucia podmiotu. Elu, przykro mi że Twój mąż/partner siedzi wpatrzony w monitor i być może nawet zajada się Twoim ciastem ze śliwkami, ale nie potrafi zaistnieć z Tobą czy chociaż pochwalić - tylko rzuca przelotny uśmiech, tak nieobecny chociaż bliski.
Znam to z autopsji, oczywiście z roli męża... ale się staram.
Może pokaż mu komentarz Michała to się ocknie :))