Anielskie równanie

[Bieszczadzki Anioł]

Ciężar życia podziel przez długość skrzydeł moich
Tak lekko do gwiazd wzlatuję

Jedno uderzanie serca pomnóż w nieskończoność
Tak często go potrzebuję

Smutek spłowiały od ust odejmij różowych
Tak śmiać się mogę szeroko

Do marzeń dziecka myśl dodaj jedną
Tak śnię się czasem prorokom

[krzysztof marek]

podoba mi się twoje 4 x Tak ;)
pozdrawiam.

[teresa943]

piękne anielskie "równanie"
:)
serdecznie i ciepło -
Krysia

[kasia.mała]

jejku, o mało co,
nic nie widzę, lec słyszę, że że... To piękne
Fajny był by taki spot :)))
Jak się to co czyta...
grzecznie pozdrawiam

[Bieszczadzki Anioł]

Bardzo Wam serdecznie dziękuję za ten miły odbiór. Pozdrawiam z uśmiechem i życzę dużo twórczej weny. :)

[Pan_Biały]

matematyka bez ikry
tanie strofy ao to ich kwintesencja:
"Smutek spłowiały od ust odejmij różowych
Tak śmiać się mogę szeroko"
pisz dalej
pozdrawiam
r

[WiJa]

Jeżeli tylko coś jest niekonwencjonalne, a przynajmniej w pewnej części niekonwencjonalne, to, co to takiego jest? Dla jednych coś ciekawego, dla drugich nic takiego (ważnego). Jest trochę dziwna rzecz z tym wierszem, bo jest to konsekwentny przekładaniec konwencji z nie konwencją. Konwencjonalne są niektóre wyrazy i zwroty, jak np., że wymienię jednym ciągiem: gwiazdy, serce, smutek, ciężar życia, usta różowe, marzenia dziecka. Ale jeżeli to jest przedstawione w niekonwencjonalny sposób, że tak powiem, matematyczny (podziel, pomnóż, odejmij dodaj) i poprzez anielskie vel anioło/w/skie odniesienie, no to, co by o tym wierszu powiedzieć czy nie powiedzieć, to jest to, właśnie, przecież i przede wszystkim (jak sam tytuł mówi) anielskie równanie; a czy spełnia czy nie spełnia czyjegoś oczekiwania, to też zależy od tego, czy ktoś ma konwencjonalne czy nie konwencjonalne spojrzenie. Acz autorka, tym wierszem balansuje na bardzo cienkiej i dość długiej linie, która ledwo co oddziela ważność od banału, piękno od sztampy. Ale całościową wymową, a więc łącznie z puentą, wiersz się jednak dość dobrze odnajduje (w przepastnym świecie poezji), i tak czy inaczej broni się, nawet przed bardzo konwencjonalnymi (i negatywnymi i pozytywnymi) ocenami. W końcu też nie wszystkie wiersze muszą być, ani będą, wiekopomnymi dziełami.

[Judyt]

hmm...nie ogarniam, ale ładne myśli
J.

[a._mrozinski]

Podoba mi się. Proste i jasne, kojące. Takie wiersze też są potrzebne.

Arek

[cezary_dacyszyn]

pierwszy wers trochę taki ... :-( cała reszta już :-) Dwa ostatnie nawet :)))