Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Mglisty Kwiecień

Adam de Elyot
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Adam de Elyot

Adam de Elyot

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Był grzmot a potem cisza
zapachniała znów ziemia
zryta do krwi
uwolniła ukryte wspomnienia
musisz to poczuć by żyć
a wstrzymałeś oddech
chroniąc swoje złudzenia

Nadal pragniesz tak żyć?
za dużo mówisz
i chronisz słuch

A tu wszędzie
ludzką ręką
połamane są drzewa
snują tęsknotę człowieczych serc
którym na zawsze zabrano
marzenia

MARIUSZ RAKOSKI

MARIUSZ RAKOSKI

Opublikowano
Opublikowano

Żałoba Nardodowa skończyła się w niedzielę o północy,

poza tym... jakie marzenia? Ciepłe posadki i tysiące na koncie szwajcarskim?

Też mi marzenia :D

Ciekawy artykuł (plus wideo) do poczytania, o niemieckim programie satyrycznym w ZDF,

który wykpił naszą narodową pseudosolidarność:

www.wirtualnemedia.pl/artykul/niemiecka-telewizja-przeprasza-za-zart-z-lecha-kaczynskiego-wideo

Zapowiada się III wojna światowa :D

A i bez tego, wiersz niestety bazuje na przeoranych frazesach.

Pozdrawiam,
:::)

Adam de Elyot

Adam de Elyot

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Mariuszu. nie mogę się zgodzić z Twoją opinią, ponieważ w wierszu moim nie ma słowa o polityce, ani o trwającej lub nie żałobie, aczkolwiek wiadomo o jaki czas i miejsce chodzi. A to mogłoby się wydawać oklepane, wcale nie oznacza że może zostać zrozumiane. -> bo naturalnym wydaje się, iż umarli nie tęsknią, więc kogo te marzenia?

Dla Ciebie artykuł z linku wydaje się ciekawy? Bez komentarza...

A wojny rozpoczynają szaleńcy, nie Patrioci....
MARIUSZ RAKOSKI

MARIUSZ RAKOSKI

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Mariuszu. nie mogę się zgodzić z Twoją opinią, ponieważ w wierszu moim nie ma słowa o polityce, ani o trwającej lub nie żałobie, aczkolwiek wiadomo o jaki czas i miejsce chodzi. A to mogłoby się wydawać oklepane, wcale nie oznacza że może zostać zrozumiane. -> bo naturalnym wydaje się, iż umarli nie tęsknią, więc kogo te marzenia?

Dla Ciebie artykuł z linku wydaje się ciekawy? Bez komentarza...

A wojny rozpoczynają szaleńcy, nie Patrioci....

Artykuł nie jest ciekawy, ale wideo i owszem :)

Patrioci = szaleńcy, szaleńcy = Patrioci,

pozdrawiam,
:::)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • tie-break
      Życie w życie

      Przez tie-break · Opublikowano

      @APM A mi się trochę skojarzył z tytułem "Buszujący w zbożu". Być może nawet pobrzmiewa w nim to samo pragnienie ocalenia dziecięcego, ufnego, nieskomplikowanego podejścia do życia, z pogranicza bajki (druga zwrotka) przed zagubieniem przed przytłaczającym światem doświadczeń i zjawisk. Franciszkański duch tekstu może być w tym pomocny.  
    • hollow man
      Temperatura punktu rosy

      Przez hollow man · Opublikowano

      @Florian Konrad Trochę czytałem Twoich wierszy przez ostatnie lata (tu i w jeszcze innym miejscu) i raczej nie jest to coś, co do mnie trafia, bo zwykle masz kłopot z temperowaniem patosu. Ten też ma takie elementy, ale jakoś lepiej płynie.
    • hollow man
      włóczę się po mieście

      Przez hollow man · Opublikowano

      @tie-break hollow man Schrödingera... padłem. Tak, tak... Dużo, dużo więcej się widzi - wizualnie i mentalnie gdy się tak jeździ po mieście. @tie-break Jestem po pierwszym czytaniu Twojego miejskiego wiersza - pięknie płynie. Poczytam jeszcze.
    • tie-break
      Czas przesileń. Miasto

      Przez tie-break · Opublikowano

      Biegam po mieście, wynajdując ślady, które tylko zmyśliłam akurat na tej ulicy, na tej stacji metra. Z plakatów, ulotek – prosto na ziemię osypują się uśmiechy. To mogłam być ja, ale mnie nie było akurat w tym pasażu, w bezwstydzie tej bramy.   Vege-bar kusi zdjęciami grillowanej cukinii, marchewki, szparagów; może zostawiłeś na szybie kolor szalika (nawet nie wiem, jaki), albo pod stolikiem skrzypienie butów. Głód ułapił za szyję w samym centrum.    Śnieg osiada bezgłośnie na nagich ramionach modelek z reklamy bielizny dla czarnych kocic. Przyciągają wzrok, gdy stoisz w korku. Ciepło wdrapuje się na szyję na całą długość spojrzenia, choć wilgotne popołudnie już uspokaja puls. Zaciąga wertikale w oknach biurowców. Gdzieś na wysokich piętrach - wyobrażam sobie kroki, do których chłodnego rytmu wiele dni temu dostroiłam każdą frazę.   Teraz słowa jeżdżą windami od nieba do piekła.   Z przejść podziemnych wychodzą w stygnącą mżawkę koślawi bohaterowie bajek, odlepieni od wyklejanki niedbałego przedszkolaka. Wmieszana w ich zagubienie, odwracam głowę jeszcze na kilka sekund. Czy to właśnie twój klakson, twój zgubiony portfel?   Odchodzę od miejsc wspólnych, lecz nigdy nie-naszych, kiedy pierwsze sodówki ostrożnie rozkładają wzdłuż chodników chybotliwe stragany, a wiatr wyprowadza cienie na spacer po Alejach. Od bieli w oczach coraz ciemniej. Zanurzona w ulicznym bezkresie, pachnę wszystkimi miastami, które znasz.  
    • tie-break
      włóczę się po mieście

      Przez tie-break · Opublikowano

      @hollow man 

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      To niezwykłe uczucie, bycia równolegle w centrum i obok, spokojnego dystansu, gdy nigdzie po nic nie musisz się zatrzymywać, a zarazem uczestnictwa, jesteś częścią tego strumienia i jednocześnie nie jesteś (jak hollow man Schrödingera ;) ) Przypomniał mi się mój stary wiersz o mieście, może go wrzucę ;)

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...