anielska debata o kwiatach różach i kolcach

[vice]

czekam. macham swoją osobistą chorągwią
- o czym mowię: wewnętrzna waluta niekomercyjna;
odbierzesz to jak chcesz i może właśnie o to chodzi.
ogólny jej zarys nie różni się niczym jeśli mówić

o przesłaniu. o kreskach dzięki którym nazwy
nabierają znaczenia. czekam z nią pod pachą.
już - ( ostatnio nuda przybiera królewskie odzienie
i kurewskie ). tak samo pewnie nie stać mnie

na wysiłek. na kilka drobnych szczegółów dzięki którym
wziąłbym odpowiedzialność za ciebie. a w kieszeniach
udawał siebie bez swojego. kiedyś przypnę to do kwiatów
i napisze na tym pewność. kiedyś położą mi chorągwię

na trumnie. na obliczu życia które i tak jest niewinnie
tajemnicze. może chcą żeby się nią podetrzeć i żebym
miał braki w rozmyślaniach na poczet zapracowania?
a moze to kurewstwo jest naturalne? po zaskoczenie

[agnieszka puczynska]

nawet przerzutnie nie przeszkadzają:)
paskudny wstęp (powyżej) - wiersz nie, powiem nawet, że w moim 'kiepskim' guście:)
pozdr.a.