Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

spójrz jak to czasem w różnorakie strony
wspomnieniem nosi gdzież w nagięte lustro
gdzie staw, dziś w dole w łące zagubiony,
niegdyś z deszczówką przemieszany, już to
wcześniej tu bąblem spod krawędzi schodził
i pewnie by cię nie obchodził do dziś

gdyby nie łąka wybujała w plastrach
kwiecia i roju na nim, stań tu jeno
a nuż po karku, mając ciało za strach,
przejdzie ci chmara, cień w spiekocie ceniąc
nie mniej niż kroplę potu - zwielokrotniej
w bezruchu widok w strzępy pamięć potnie

przymrużysz oczy - marę wyciskając
stanie ci obraz, w gardle ślinę ścina
i nim odkrztusisz, bywaj jak ten zając
co między psy wszedł wprost do Koziczyna
i susem w łąkę wzdłuż stawu, na kraniec
a nuż w tym wierszu napatrz się i na nie.

Opublikowano

Byłam i jestem fanką Twoich wierszy,
dla mnie - piękny! Lubię wiersze o naszych,
uroczych zakątkach, Koziczyn stał się sławny,
lubię słownictwo staropolsko-gwarowe.
Żałuję, że nie dysponuję plusami!
Serdecznie pozdrawiam
- baba

Opublikowano

jesteś
ale kłamczuch z Ciebie, Podpuszczaczu Jeden!
i ja do Twoich wielbicieli dołączam z radością
a wiersz...myk do ula!
nie odchodź ino!
Messa????????
buziak!

niepoetka ze mnie więc nie mogę plusować, czy cóś.
i tak jesteś u mnie cały w krzyżykach
:))

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      przeoczyłem ale jednak mam. Ciekawe, jesteśmy drogą samą w sobie. Może tak, gdyby się szło ścieżką jak Alchemik. Wielu, jak ja ,jednak sprzedaje herbatę w kryształowych pucharkach czy w czym tam było. Bardzo dziękuję za przystanek na herbatę u mnie :) ps. jednak widzę, że "odpisałem" :)
    • @zawierszowana mam taką koleżankę, która codziennie nosi hektolitry wody dla ptaków i je dokarmia, czasami jej towarzyszę z psem.  a więc, życie ptaków jest bardzo skomplikowane, (nie) dokładnie tak samo, jak ludzi.    w rzeczywistości życie ptaków, szczególnie w mieście, jest pełne trudności i nieustannej walki o przetrwani,  każdego dnia muszą szukać pożywienia i wody, których często brakuje, zwłaszcza podczas upałów lub zimą, muszą  chronić swoje gniazda i pisklęta przed drapieżnikami, chorobami oraz zagrożeniami stwarzanymi przez ludzi, ruch uliczny, a także przed naszymi ukochanymi kotkami :)   każdego dnia, jak my, się zamartwiają i nie żyją ze sobą w zgodzie, rywalizują o miejsca do gniazdowania, o źródła pokarmu i terytorium, podczas których słabsze osobniki są przepędzane lub ranne i nawet ta możliwość lotu, która ludziom wydaje się symbolem wolności, jest dla ptaków przede wszystkim narzędziem niezbędnym do zdobywania pożywienia i unikania niebezpieczeństw   no cóż, wszędzie dobrze, gdzie nas nie ma;)       
    • @Mel666    groteska miesza się z realizmem   zabawne są fragmenty o feromonach, umysłowych stękach   postać frustrata i kobiety za starej- fajne   bardzo oryginalny wierszyk:)
    • @zawierszowana cudna wizja... tylko czy realna? :)
    • Hinduski aptekarz z Udupi*                   maść z kości ma szpaka (sześć rupii). Natomiast w Gołdapi,                            jak szpak w kość się gapi,                    nie sprzeda więc nic, a też złupi.        * Udupi – miasto, niecałe 5 km od Manipal, w indyjskim stanie Karnataka. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...