lunatic

[Katarzyna Leoniewska]

ręce znów chodzą piechotą
nie ma innej drogi niż ślepe pory roku
niepozbierane zapałki
wewnątrz perfekcyjne ciepło-zimno

zderzamy się bezboleśnie
bo ciasno i przepastnie zarazem
jak w urojonym labiryncie
za obrotowymi drzwiami
wieża ciśnień

[MARIUSZ RAKOSKI]

Ajć, Pani Katarzyno - no, podobna sytuacja, co w wierszu poprzednim, ale (niestety)

tutaj nie uniknęła Pani... może, że nie do osoby, to różnie jest odbierane... ale wiersz

nie ustrzegł się przed czymś, co nazywam: ale o co w końcu kaman? Wersy kojarzą

mi się z porozrzucanymi myślami i małym nieładzie artystycznym. To wcale nie musi

być nijakie, ale tutaj wyszło nieporadnie troszkę:

niepozbierane zapałki
wewnątrz perfekcyjne ciepło-zimno

Starała się Pani wnieść do wiersza jak najwięcej wyszukanych metafor, ale

niestety myśli, które miała Pani zapewne w zamyśle, nie udźwignęły przekazu.

Ale to tylko moje widzimisię, proszę wziąć pod uwagę, że nie ma obiektywnych komentarzy :)

Właśnie, jak w tytule: lunatykowanie, bez urazy.

Pozdrawiam serdecznie
Mariusz :::)

[H.Lecter]

niepozbierane zapałki
wewnątrz perfekcyjne ciepło-zimno

Te dwa wersy mocno małoletnie - zbyteczne.
Resztą udało ci się przekroczyć, nieprzekraczalną granicę między rzeczywistością a szaleństwem.

ciasno i przepastnie zarazem
jak w urojonym labiryncie
za obrotowymi drzwiami
wieża ciśnień

Niezwykła fraza -gęsta, plastyczna, działająca na wyobraźnię.

[bestia be]

Ten wiersz czytałem w warsztacie zdania nie zmieniam

szacuneczek

bestia

[Katarzyna Leoniewska]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Za małoletniość się kajam, a za resztę dziękuję ogromnie :)

[Stefan_Rewiński]

Ciekawe. Pozdraiwiam.