Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

po dzwonku wraz z ostatnią lekcją
zaliczanie siebie nawzajem

prowadzimy się pod rękę
nie podchodź zbyt blisko
snów nigdy za wiele
ulic, kobiet i zaduchu

knajpy jak trąby powietrzne
zasysają i nie mogąc strawić wypluwają na zbity pysk
ląduję lekko na twoim łonie
gdzie ciepło i smakujesz świeżą bielizną w koronkach
jest bezpiecznie

patrolujemy dzielnice
to królestwo azbestu i placów
zieleni się dzień za oknem
grają w państwa – miasta

kolejna inwazja bękartów

Opublikowano
po dzwonku wraz z ostatnią lekcją
zaliczanie siebie nawzajem

prowadzimy się pod rękę
nie podchodź zbyt blisko
snów nigdy za wiele
ulic kobiet i zaduchu

knajpy jak trąby powietrzne zasysają
odrzucają nas później
ląduję lekko na twoim łonie gdzie ciepło
smakujesz świeżą bielizną w koronkach
jest bezpiecznie

patrolujemy dzielnice
to królestwo azbestu i placów
zieleni się dzień za oknem
grają w państwa – miasta

kolejna inwazja bękartów
po dzwonku wraz z ostatnią lekcją


/

dla mnie w ten sposób i przepraszam z góry za wtrącanie /
zawsze coś w sobie mają Twoje zamysły tylko na mój gust niewypracowane /

tomek
Opublikowano

zaliczamy siebie po dzwonku
wraz z ostatnią lekcją

prowadzimy marzenia pod rękę
nie podchodź zbyt blisko
snów czasem za wiele
ulic kobiet zaduchu

knajpy jak trąby powietrzne
zasysają niestrawnych wypluwając na zbity pysk
ląduję lekko na twoim łonie
gdzie ciepło i smakujesz świeżą bielizną w koronkach
jest bajecznie

patrolujemy dzielnice
królestwo azbestu i placów
zieleni się dzień a okna
grają w państwa – miasta

wymyka się nam
kolejna inwazja bękartów

Pozwoliłam sobie dopracować i nie przepraszam za wtrącanie.
Dziękuję za inspirację do...

Serdeczne wiosenne ;)

Opublikowano

dobrze tu u Pana, Panie Biały, wyczuwam klimat Hłasko, być może omylnie ale tak mi tu pachnie...

p.s. ma Pan świetny gust muzyczny i pewnie dobrze Pan o tym wie, pozdrawiam Vica

Opublikowano

PeeL u Pana Białego istnieje dzięki uczuciu wśród mnogości "bękartów". Takie jakby zadziwiająco podobne, znajome, ponadto wymowne i sugestywne Panie Biały. Pozdrawiam.

  • 2 tygodnie później...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @andrew   Piękny wiersz o sile teraźniejszości. W tej prostocie tkwi autentyczność -  ktoś wnosi światło w życie i to wystarczy, by dzień był piękny. Wzruszająca celebracja obecności. :) Pozdrawiam. 
    • @Berenika97 notabene dzięki za nieco przybliżenie tekstu, cholera za słabo czytam poezję, choć zgadzam się, że ten akurat wiersz no no mega dobry. 
    • @Ignis   Sympatyczne i dobrze się czyta. Pozdrawiam. :) 
    • Tkwi Walenty z miasta Kęty w sali ciągle niedorżnięty. Rach-ciach i lek. Radzio znika z doktor Madzią. Drga w piszczelu brzeszczot zgięty.     Dzięki, o, bogowie, za AI. :D   "Przegląd od AI Oto analiza i interpretacja przedstawionego limeryku: Budowa i forma: Utwór jest klasycznym limerykiem (krótki, humorystyczny wierszyk o ściśle określonej budowie: rymy AABBA). A (Kęty) A (niedorżnięty) B (lek) B (Madzią) A (zgięty) Treść i interpretacja: Limeryk ma charakter surrealistyczno-medyczny. Przedstawia makabryczną, ale ujętą w groteskowy sposób scenę: Sytuacja: Walenty z Kęt znajduje się na sali (operacyjnej lub zabiegowej) i jest „niedorżnięty” (nieukończony zabieg/cięcie) [1]. Akcja: Następuje nagła zmiana sytuacji („Rach-ciach i lek” – sugeruje szybką akcję lub środek znieczulający/uspokajający) [1]. Wątek sensacyjny: Radzio znika z doktor Madzią, porzucając pacjenta [1]. Pointa: Finał jest drastyczny – „drga w piszczelu brzeszczot zgięty”, co sugeruje, że narzędzie chirurgiczne zostało złamane i zostawione w ciele pacjenta [1]. Styl: Wiersz jest utrzymany w konwencji czarnego humoru, operuje absurdalnym obrazowaniem (zgięty brzeszczot w piszczelu) i rymami częstochowskimi, co ma na celu wywołanie śmiechu przez kontrast z drastycznością opisywanej sytuacji [1]."        
    • @Czarek Płatak bardzo fajne pozwoliłem swojej wizji troszeczkę poszaleć za co przepraszam   spałem na koszuli na cieniutkiej warstwie  subtelnego chłodu kiedy wpadłaś na mnie    zmierzch aż do północy pośród drzew się snuł bo chciał przejść zapachem i wilgoć ich wchłonąć czaił się by zabrać do zaświatów wrót  roztrwonić w przestrzeni gwiezdnej zanim spłoną   jestem eteryczny póki mgła mnie wdycha  i do kiedy cisza głos kroi na wskroś    :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...