Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

dzieci płaczą we wspólnym języku
śmieją się wyłącznie szczerze
bez względu na godzinę urodzenia

zmiana czasu nie ma wpływu na to
czym kierują się ludzie
leworęczni w ruchu prawostronnym

praworęczni w ruchu lewostronnym
mają ten sam problem
na skrzyżowaniach równorzędnych

porę dnia wskazuje wysokość słońca

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


o, to misię :)

niestety, w reszcie tekstu straciłam orientację :( bo nieustannie myli mi się prawa z lewą,
(należę do nieszczęśników gwałtem przestawianych z lewej na prawą)
prawidłowo reaguję tylko na strzałki
;)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


o, to misię :)

niestety, w reszcie tekstu straciłam orientację :( bo nieustannie myli mi się prawa z lewą,
(należę do nieszczęśników gwałtem przestawianych z lewej na prawą)
prawidłowo reaguję tylko na strzałki
;)

Niestety ten tekst nie ma strzałek.
One mogą być ratunkiem ale i utrapieniem, na przykład dla daltonistów. ;)
Pozdrawiam Krzysiek
Opublikowano

No muszę wyjść przed orkiestrę :D Krzysztofie: według mojego rozeznania, to jest

dobre! Bo:

* jest krótko, ustrzegłeś się przed przegadaniem, co znaczy dalej,
* że skoro jest to minimum, to musi być maksimum treści, i to
* wali ostro między oczy (ja nie wiem, dlaczego pozostałe towarzystwo marudzi),
* bo jest refleksyjnie,
* nastrojowo,
* a nawet filozoficznie, poza tym
* i środki wcale nie są najgorsze,
* na pozór banalne i błahe te lewe i prawe strony,
* bo w nich, zdaje się, jest to ukryte sedno, meritum.

Mnie się podoba, można sobie tłumaczyć to z prawej, to z lewej :)

Gratuluję, bo naprawdę dobry, a ja się znam :D

Pozdrawiam
Mariusz :::)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Błąd Panie M Krzywak Autor bardzo mądrze napisał pierwszą strofę

dzieci płaczą we wspólnym języku
śmieją się wyłącznie szczerze
bez względu na godzinę urodzenia

co wybitnie wskazuje ,,godzina urodzenia" jest to wspólny język, gdyż każde dziecko płacze tak samo i w jego usmiechu nie ma fałszu, a metafora jest tutaj na miejscu.
Jednak , co dalej ma Autor na myśli to już ciężko określić


,,porę dnia wskazuje wysokość słońca"--- to jest stwierdzenie faktu

Dlatego nie jestem za oni przeciw ponieważ , gdyby Autor pisał dalej o dzieciach, lecz tutaj pojawiają się ,,ludzie" to mnie nie przekonuje, jak zakończenie

szacuneczek

bestia
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Błąd Panie M Krzywak Autor bardzo mądrze napisał pierwszą strofę

dzieci płaczą we wspólnym języku
śmieją się wyłącznie szczerze
bez względu na godzinę urodzenia

co wybitnie wskazuje ,,godzina urodzenia" jest to wspólny język, gdyż każde dziecko płacze tak samo i w jego usmiechu nie ma fałszu, a metafora jest tutaj na miejscu.
Jednak , co dalej ma Autor na myśli to już ciężko określić


,,porę dnia wskazuje wysokość słońca"--- to jest stwierdzenie faktu

Dlatego nie jestem za oni przeciw ponieważ , gdyby Autor pisał dalej o dzieciach, lecz tutaj pojawiają się ,,ludzie" to mnie nie przekonuje, jak zakończenie

szacuneczek

bestia

Ej, to nie ty beczałeś ostatnio, że podpinam się pod twoje wypowiedzi?
A jak dzieci się rodzą to płaczą i się śmieją, tak?
Oj, rany...
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Błąd Panie M Krzywak Autor bardzo mądrze napisał pierwszą strofę

dzieci płaczą we wspólnym języku
śmieją się wyłącznie szczerze
bez względu na godzinę urodzenia

co wybitnie wskazuje ,,godzina urodzenia" jest to wspólny język, gdyż każde dziecko płacze tak samo i w jego usmiechu nie ma fałszu, a metafora jest tutaj na miejscu.
Jednak , co dalej ma Autor na myśli to już ciężko określić


,,porę dnia wskazuje wysokość słońca"--- to jest stwierdzenie faktu

Dlatego nie jestem za oni przeciw ponieważ , gdyby Autor pisał dalej o dzieciach, lecz tutaj pojawiają się ,,ludzie" to mnie nie przekonuje, jak zakończenie

szacuneczek

bestia

Ej, to nie ty beczałeś ostatnio, że podpinam się pod twoje wypowiedzi?
A jak dzieci się rodzą to płaczą i się śmieją, tak?
Oj, rany...

Panie Krzywak Pan nie rozumie tego wiersza, gdyż tutaj ,,godzina" ma wieloznaczność, albo jak się naradzają , albo o różnej porze , wiec zbędna polemika
Odnośnie narodzin to tak samo płaczą i tym samym językiem , jak się smieją
Nie ma różnicy , czy to Mulat murzyn, ,,żółtek"
,,Bez wzgledu na godzinę" mozna rozumieć różny czas urodzenia jednak i tak nie zmienia to faktu iż ,, rozmawiają wspólnym językiem"

Zegnam , tym Pan podkreśla PLUSY I MINUSY

bestia

ba przekonał mnie wiersz ta pierwsza strofa na plus::):)":), gdyż tak nie każdy potrafi sama zawarta myśl w tej strofie

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • W  Weronie...   stoi dom który  nie jest twoim domem  balkon który nie jest  twoim balkonem nie czeka na  letnie śpiewy w poświacie miesiąca   byłaś Julią teraz nie jesteś  byłaś na balkonie oko błękitu nie było łagodne  a w kawie nie było Norwida  stał dom - dom pobielany bo dwór to nie był    ani gościniec  ani droga do Werony jesteś Julią  w negatywie  bo kochasz na stałe i wciąż jeszcze żyjesz  serce - piosnka Norwida  
    • Przeczytałem, na filmie się pośmiałem, przy wierszyku zamyśliłem. Serdeczności. 
    • Żyjemy by kochać  I być kochanym    A potem umieramy Odchodząc z niczym    Nadzy jak nas  Pan Bóg stworzył    I nie odradzamy się    Może tylko w myślach  Najbliższych nam osób    A zabawa dalej  Gdzieś tam trwa...
    • Słoik z miodem stoi tam, gdzie go postawiłaś. Zaschnięta żółta kropla na gwincie – twój ostatni odcisk palca, którego nie mam śmiałości zetrzeć. To teraz mój relikwiarz. W sypialni zapach jest najgorszy: mieszanka twoich perfum i tej dusznej, słodkawej woni, którą przyniosłem na swetrze z oddziału. Nie wietrzę. Boję się, że jak otworzę okno, to wywieje stąd resztki twojego imienia. Próbuję czytać, ale litery są jak martwe owady. W łazience dwie szczoteczki do zębów – jedna wciąż mokra, druga sucha od tygodnia, sztywna, jakby skamieniała z przerażenia. Patrzę na nią i czuję, jak drętwieje mi szczęka. Nie ma żadnego „ja” ani „to”. Jest tylko numer autobusu, który zawsze spóźnia się o 18:12, i fakt, że kupiłem dwa chleby, choć nie mam kogo karmić. Stoję nad zlewem i kruszę ten nadmiar do kosza, bo nawet ptaki na parapecie wydają się zbyt głośne, zbyt żywe, zbyt pewne jutrzejszego ziarna. Kiedy kładę się spać, przesuwam się na samą krawędź. Zostawiam ci miejsce. Zimna połowa materaca jest teraz jedynym dowodem na to, że kiedykolwiek istniał jakiś porządek świata. Słucham, jak stygną kaloryfery – to jedyny dialog, na jaki mnie jeszcze stać.
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Gra-Budzi-ka Wagary to była przygoda, a zegarek był cichym partnerem. :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...