Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

pogwizduje w ciągu dnia
daje znać o życiu radości
słońca

długim lotem tokowym
chowa się w bujnej trawie
czas

biel sterówek towarzysko
niby zwyczajnie śpiewa
z moczarami ma filharmonię

milknie wtedy gdy nadchodzi
mgła

Opublikowano

już o Twoim skowronku pisałem Judytko,
teraz tylko dodam, że wiele razy patrzałem
na ich "helikopterowość" powietrzną,
i fascynujące lądowania,
to piękny "zwyczajny" ptaszek,
piękny jak Twój wiersz,
cieplutko,
jacek.

Opublikowano

A ja padłem, bo ostatnio stwierdziłem, że nikt nie pisze o skowronkach i napisałem tekst o... skowronkach właśnie :)
Twój ładniejszy.

Pozdrawiam

PS - "o życiu radości" niebezpiecznie przypomina dokonania działu Z, tnij!

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


dziękuję Jacuniu za śladek ponowny Twój drogocenny
cieplutko i serdecznie dziękuję( nie mój), na żywo widziałam
ale chyba sikorkę- to taki mały i pięknie brzuszek się
rusza przy dźwiękach wydawanych ciągłym(...)
J. (:
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Cześć Michał, mmm..przeczytałabym z chęcią tego Twojego skowronka.
E...swoją drogą- każdy skowronek ma swoją drogę i każdy jest inny,
choć może się wydawać, że któryś nad którymś..a one tak wspólnie.
Ten mnie tak oderwał od smutków, zmartwień ludzkich.

Z? nie wiem co to Michał, jak możesz to rozjaśnij mnie szarytce:)
Radość wyrzucić? no nie wiem..tak mało jej we współczesnych minach
tramwajowych..i chodnikowych, dziękuję przede wszystkim za śladek
J. (:serdecznie i cieplutko
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



dziękuję Tomku za wstąpienie
no i cieszę się, że udało się choć
tego owego przyswoić,mm.. może
nie wszystkie każdy może, dążymy
do rozwoju zatem(;
J. serdecznie i cieplutko
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Dziękuję serdecznie! za uśmiech i poczytanie..
dobre słowo.
Ah...zajrzę w Twe jak znajdę jakiś...
fajnie się tak odrywać od codzienności ja to lubię stale robić
J. cieplutko i dobrego dnia

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Charismafilos   Czy chodzi Ci o drugi acrostych    - „CISZA ZABIJA” - w kolumnie wciętej?   Kończy się o jeden wers wcześniej niż tekst główny. Ostatnie zdanie „Eskalacja na granicy nieporozumienia” nie doczekało się riposty. Ta nagła cisza po stronie „krzykacza” to moment, w którym tytułowa cisza faktycznie zaczyna „zabijać” relację.    A może tak:   Każde ciepłe słowo to ukojenie.                 Cieszę się, że o tym wspominasz. Owoce i warzywa to zdrowie.                 I właśnie dlatego je kupiłem. Chcę z tobą tutaj leżeć dziś.                 Extra, też miałem na to ochotę. Hamak bym sobie pożyczyła.                 Razem tam zaśniemy pod niebem. Ale przecież to tylko na chwilę?                 Przecież nigdzie się nie wybieram. Mycie to tak nudna konieczność.                 Lepiej nam idzie to we dwoje. Całe moje ciało należy do ciebie.                 I ja oddaję ci się w całości. I przypadkiem stłukło się, ot co.                 Ważniejsze jest to, że ty jesteś cała. Ewentualnie mogę zawołać fachowca.                 Opanujemy to spokojnie, bez stresu. Było tutaj tyle nieporządku.                 Ślicznie tu teraz wygląda, dziękuję. Innego ciebie nie chcę.                 Całym sercem wybieram właśnie nas. Eskalacja na granicy nieporozumienia.                 I niech tak zostanie na zawsze.
    • @Christine   Chrissy.   to Ty jesteś subtelnością, delikatnością z poetycką głębią oceny wiersza :)   a mnie się to tak bardzo podoba, że......no bardzo, bardzo :)   dzięki :)  
    • @Myszolak Krzew jeszcze brzydki, ale wkrótce tak pięknie ożyje, że tłumy będą się zatrzymywać, ciekawskie ptaki  przysiadywać, owady szukać schornienia. Nie uwolnisz się od uwagi mówek, świerszczy i innych stworzeń, nawet poeci będą o tym pisać... A ty zamienisz się w motyla, jak na przywoitą poczwarkę przystało. Wiersz fajny i prawdziwy. Mógłby być  nawet o mnie.
    • @Berenika97

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @Christine   a ciepły wiosenny wiatr niechaj unosi Twoją duszę wysoko ponad świat :)   tam gdzie aniolowie uśmiechną się do Ciebie, i na swych aksamitnych skrzydlach zniosą na ukwiecone łąki ziemi.   jesteś super świetna :)   dzięki :)    
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...