Tylko dwa tygodnie

[Włodzimierz Nabkowski]

nim w Melbourne minie czwarta - już pora roku
nim pomyślę że nie chcę tam być na zawsze
że chcę być tu. Za dwa tygodnie będę wiedział
że nie ucieknę tylko dlatego że słońce rzeźbi śmiech
na twarzy Aborygenom z Europy

Nie dam się otwartemu oceanowi, trzaskowi
piasku ani Squeaky Beach. Pozostanę
przelotny nad tym kontynentem jak Qantas
jak awionetka w rękach cyklonu
tuż ponad oceanem spokojnym – ponad to

[Włodzimierz Nabkowski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję :) Miło

[Pan_Biały]

w sam raz do podręcznika od geografii, musnął mnie oceanem
pozdrawiam
r

[Pan_Biały]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

zastanawia mnie (pytam zupełnie poważnie i niezłośliwie, do tego akurat przy wierszu, który czytałam wnikliwie, więc tym bardziej czuję tę niestosowność), co przyświeca takiej aktywności:
co minutę wklejać post pod kolejnymi wierszami, przy czym kolejne uwagi raczej (bez obrazy) pokazują, że poza zajrzeniem, ogarnięciem tekstu wzrokiem, zostaje czas chyba tylko na "wprawkę z ciętej riposty". Ja czytam Pana wiersze, i nie chce mi się wierzyć, nie uwierzę, że np. przy tym utworze tylko tyle Pan może. Więc po co? Przywołując mistrza Witolda, poezja to naprawdę dama, nie wypada podszczypywać jej po kątach. Ale nie obrazi się pan, mam nadzieję?
również brzydzę się odfajkowywaniem, nie szczypię czasami kąsam i nikomu nie robię krzywdy, raczej głaskam po głowach;) a dzisiejsze komenty proszę uważniej przestudiować ponieważ w znacznej większości poświęciłem więcej niż minutę a nawet dwie swojego cennego czasu
przepraszam autora za zamieszanie pod wierszem, najlepszego
r
i jeszcze jedno, podobno się ma nie komentować komantów tylko wiersze, więc róbmy jak pan bóg przykazał;)
zdrówka

[zimna farba]

całkiem fajny
pozdrawiam

[Dorota_Jabłońska]

Konstrukcja pierwszej strofy zgrzyta trzykrotnym "że", i choć czasem może to mieć uzasadnienie oraz wcale nie musi być błędem - poprawiłabym.
Przekaz dla mnie mocno nostalgiczny. Kiedy wracam z daleka do tego co tu, raduje się wszystko we mnie pomimo aż tylu powodów do tego, by tak nie było.

Ciekawie i intrygująco.

Czekam na następne :)