Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

przepraszamy
użytkownik nie istnieje
przepraszamy
naprawdę bardzo nam przykro

a poza tym to nie zabija się śpiących
dzisiaj pozwolimy ci się napić z naszej
śmierci

wyszliśmy na taras
rwaliśmy pierze z poduszki
deszcz zamoczył nam zegarek

przepraszamy
użytkownik nie istnieje
no naprawdę nie istnieje
szalenie nam przykro

mieliśmy kiedyś czarę szczerozłotą
a w niej balsam i zielone pędy
przepraszamy

wypruliśmy pierze z poduszki
chodziliśmy na palcach
deszcz ach ile deszczu

(W-w; pub Dziekanat; 24 III 2010)

Opublikowano

ciekawy wiersz i ważny temat. znam (z opowiadań kumpeli, psycholożki) historię dziewczyny, którą kręciły przez neta dwie gówniary, udając faceta. były tak autentyczne; fotki, fony, konto na nk. itp. że dziewczyna zaangażowała się na amen. kiedy doszło do spotkania w realu (bo w końcu doszło) gówniary się przyznały, a dziewczyna o mało nie sfiksowała. Jezu, niektórzy ludzie to bestie. pozytywka za temat, Muzyku.
pozdrawiam :)
kaśka.

Opublikowano

kasiaballou: bo ludzie to kanalie:D. cóż, dzięki;).

Monika Gromala: cieszę się bardzo, dziękuję=)

Jolanta S. : ano, co zrobić;). miło, że nie pozwala;)

MARIUSZ RAKOSKI: no ja też nie wiem ale skoro się podoba to gitara:D

dzięki za wszystkie komentarze
pozdrawiam=)
G.

Opublikowano

niektórzy ludzie to bestie, bo ludzie to kanalie?
nie, Muzyku; cel nie uświęca środków. nigdy.
osąd bywa samowolny/tendencyjny, a intencje prymitywnie i pierwotne.
to przyzwolenie na pacyfikację/odczłowieczenie po prostu, w imię źle pojętego bogowania.
płaska (:D) odpo,
ale dobry wiersz.

pogody ducha ;)
kaśka.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Myszolak

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @Stukacz silnie rezonuje ze "Snem srebrnym Salomei" Juliusza Słowackiego.
    • Sumienie   Sumieniem został obdarowany każdy człowiek. W dzisiejszym świecie pojęcie sumienia zostało całkowicie zepchnięte na margines. Na czoło wysunęło się takie sformułowanie jak sukces. Sukces zawodowy, finansowy, erotyczny, światowy osiągany poza moralnością, więc i poza sumieniem. Pojęcie sumienia stało się pojęciem równie abstrakcyjnym jak współczesne malarstwo, należącym do czasów słusznie minionych. Sukces za wszelką cenę. Człowiek współczesny stał się immoralistą i nikt nie chce być tym, który musi się liczyć z jakąś etyką, moralnością, a co za tym idzie z sumieniem. Sumienie człowieka naturalnego różni się od sumienia człowieka super naturalnego. Sumienie człowieka naturalnego jest pełne egoizmu, pychy, próżności. Kieruje się przede wszystkim własnym interesem. Jeśli człowiek naturalny w ogóle ma jakieś wyrzuty, dotyczą one niemal wyłącznie braku zadowolenia z samego siebie. U nieco wrażliwszego człowieka naturalnego sumienie może doprowadzić go do rozpaczy. Rozpaczy, że się nie jest takim jakim się być powinno: zaradnym, bogatym, zdolnym, utalentowanym, etc. Że życie jest zbyt ciężkie, że jest nonsensowne. Może też wystąpić rozpacz z tego powodu, że jest się sobą. Że się wszystko osiągnęło, że wszystko się spełniło tak jak tego chciał człowiek naturalny. Również istnieje u takiego człowieka rozpacz z powodu skończoności wszystkiego, gdyż wszystko gdzieś tam ma swój kres. Rozpacz z powodu konieczności podjęcia takich rozwiązań a nie innych, a także rozpacz z powodu wielu możliwości jakie się ma do wyboru, gdy wszystkie wydają się dobre do realizacji. Rozpacz jest błędem, złym rodzajem emocji często nie znajdującym ujścia. Ale bywa i tak, że człowiek naturalny zagłuszy w sobie wyrzuty sumienia. Będzie nieustannie je ignorował, aż wyćwiczy się w zupełnej znieczulicy. Pozornie ułatwi to jemu poruszanie się w świecie, w którym nikt z nikim się nie liczy, w którym obowiązuje tzw. „wyścig szczurów” i „prawo silniejszego”, prawo, które nie ma nic wspólnego z prawem tylko z bezprawiem, ochroną interesów silniejszego. Przy założeniu, iż „prawo prawo znaczy, a sprawiedliwość sprawiedliwość”, człowiek z zagłuszonym sumieniem prędzej lub później trafi do więzienia. U człowieka super naturalnego jest inaczej. Jego sumienie ma odniesienie do nadprzyrodzoności, metafizyki, do Boga, stwórcy wszechrzeczy. Zna Prawdę Objawioną przez tegoż Boga i nieustannie konfrontuje swoje poczynania z nauką o moralności. Jego moralność ma odniesienia transcendentalne. Życie wrażliwego człowieka super naturalnego nie należy do łatwych. Każdy kroczek postępowania może być konfrontowany z  przykazaniami bożymi. Jeśli człowiek super naturalny ma dobrze ukształtowane sumienie, cieszy się miłością Stwórcy (radość wewnętrzna), odczuwa duchową rozkosz z tego powodu, że jest „dzieckiem bożym”. Ma przedsmak rajskiego szczęścia już tu na Ziemi. Ale źle ukształtowane sumienie człowieka super naturalnego może doprowadzić go do przesadnego poczucia winy. Obwinianie się o byle co prowadzi go do obłędu. Z kolei brak poczucia winy to dowód pychy i zarozumialstwa, źle wykształconego sumienia.    
    • @Berenika97 Jakie piękne życzenia :) Piękniejszych nie wymyślę, więc życzę tego samego :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...