Akmeista

[Adrian_Poraj]

Mogli zamknąć usta głodem,
mogli wyrzucić jak zużyte tryby
do wspólnego dołu w lesie
obok cierniowego miasta.

Jednak ocaliłeś cząstkę siebie,
dziecko zrodzone z myśli i uczuć,
droższe od złota Kołymy,
piękniejsze niż mury Łubianki.

Przetrwało dzięki Nadieżdzie,
co chroniła je niczym relikwię
przed nadciągającym wyrokiem
na wieczną persona non grata.

[Judyt]

przeczytałam, choć mało co na tę chwilę zrozumiałam,
może dlatego, że nazw własnych dużo.
J. serdecznie

[Adrian_Poraj]

Dzięki Judytko że chociaż przeczytałaś ;). pozdr.

[Judyt]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

trochę senna jestem, ale dałam radę(:

[łysy taytanczyk]

Ciężki i bez hepiendu. Tyle dotarło. Zdrówka!

[WiJa]

Jaki piękny i wymowny wiersz. Od razu przypominają mi się czasy kilkudziesięciu lat wstecz, kiedy Polacy rozczytywali się w Akmeistach i innych poetach (nie koniecznie z pierwszego szeregu i pierwszej odsłony), a Rosjanie (zwykli i zarazem dalekowzroczni Rosjanie) zaczytywali się w polskiej literaturze, która była dla nich jakąś namiastką, jakimś odpowiednikiem, a może i czymś więcej, jakimś poziomem (samego życia) – Zachodu. Tak, że największych akmeistów (Achmatową, Mandelsztama czy Gumilowa) i kilku jeszcze znamienitych poetów (jak np. Jesienin, Pasternak, Błok), kto chciał mógł jakoś poznać. A kto się zapoznał z rosyjską literaturą, temu to pozostaje i to na dłużej niżby można było z początku myśleć. A kto się nie zapoznał, to może zajrzeć do encyklopedii czy jakiejś literatury faktu i dowiedzieć się po wymienionych śladach w wierszu (Łubianka, Nadieżda, ‘zamknięte usta głodem’ i ‘wspólny dół w lesie’), że jest mowa o Osipie Mandelsztamie – tytułowym Akmeiście. A wtedy też pięknym stanie się i oczywistym (jak piękny jest wiersz), wiedza, puenta i przesłanie wiersza, bo czyż to nie jest piękne w tej tragedii i szczęśliwe w nieszczęściu, że to dzięki żonie Nadieżdzie Mandelsztam ocalało to, co nie miało prawa ocaleć. A co to ocalało, to nich sobie każdy sam przeczyta (doczyta) i dowie się. A warto, i to bardzo warto, o tym wiedzieć wszystkim piszącym, a zwłaszcza tym ociągającym się z zawarciem związku małżeńskiego.

[Waldemar Talar]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witaj Adrianie - po przeczytaniu powyższego kom.- ja również zrozumiałem sens
i piękno wiersza .
Z rosyjską literatura - poezją miałem mały kontakt - osobiste uprzedzenie .
Ale ten wiersz o takiej mocnej puencie przesłaniu wzruszył mnie ...
i zmusił do głębszego zastanowienia - a to znaczy że wiersz
zrobił to co miał zrobić - czyli zostawił ślad którego nie wymaże tak szybko czas .
z poważaniem Waldemar

[kasiaballou]

kto? co? skąd Łubianka?
a do tego puenta od czapy, która wprowadza tematyczny groch na kapuście, czy jakoś tak ;)
słabo
pozdrawiam
kasia.