Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

w powietrzu eliksir wiecznej młodości
schodzą z góry na ziemie zaślepieni
ich szaty jedwabne i zbroje szykowne -
zdradzają

urok pracy zapach potu to piękno
inny wymiar przyciąga ciekawość
namiętne spojrzenie zwykłego człowieka -
zakazana miłość

nieśmiertelne

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Mag my będziemy z nimi dzielić łoże, wiesz takie 'boskie dzieci' z tej ślepej miłości;))
Chyba poprawiłam Ci humor?

Magda ja mam taką tremę przed jutrzejszym, że wcale nie mogę się skupić na tym co robię.
Nie wiem jeszcze jakie wiersze, a jak się potknę, jąknę - łomatko kochana... wstyd będzie, będzie chyba dużo ludzi, bo każdy mówi, że przyjdzie i młodzież też,
a wiem przyjdą na 'Rudą Jolkę':)))
Już mi się żadne moje wiersze nie widzą...

serdecznie - Jola
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Jolaś!!!!!!!!
BEDZIE DOBRZE!!!!!!!
najwyżej się potkniesz! to odchrząkniesz :))))))))))
a wiersze...wylosuj!
buziak, trzymaj się dziewczynko!
;D
Widzisz masz pomysły - fajnie zrobię losowanie :))))))
Dzięki i buziole od Jole!
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


w tygodniu prześlę "rudą z kwiatami" mailem :))
było bardzo uroczo, nastrojowo, świece, wino, a Zespół Hołdóniów śpiewał wiersze - nawet Szymborskiej. SUPER SUPER :)))

Mareczku pozdrawiam serdecznie - Jola

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Simon Tracy To bardzo klimatyczna, mroczna opowieść - coś na granicy grozy i legendy. Opisujesz Lincoln Road jakby był wpisany w jakieś lokalne kroniki, a potem powoli przechodzisz do sceny z patrolем. Nie wyjaśniasz, co robiła tam kobieta, ani co konkretnie widziała - to potęguje ciekawość. :) Scena z żołnierzem, który się przeżegnał i ucałował krzyżyk poza wzrokiem kaprala - to jeden z mocniejszych momentów. Bardzo filmowy, bardzo ludzki na tle tej grozy. Opowieść intryguje i wciąga. Pozdrawiam. 
    • @Leszczym może nie idźmy w tę stronę , trzeba samemu skonstruować :-) to tylko parę styków
    • Głębiej pod nami, tam gdzie korzeń pęka, wyznaczony czas nurtem rzeki spływa. Czeka Pan Cieni, bóg o mocnych rękach, co każdą duszę po imieniu wzywa. To on jest mrokiem, co schronienie daje, w jego całunie śpi każde wspomnienie. Pasterz mglistych stad przemierza rozstaje, W jego spojrzeniu drży świata istnienie. Strzeże on wejścia w mroczne zapomnienie, gdzie dusz korowód brodzi w gęstych toniach. Władca rozkładu kładzie martwe cienie, klucz do wieczności trzyma w silnych dłoniach. Ludzie się chylą w lękliwym pokłonie u stóp jesionu, gdzie woda wycieka. Wzywają tego, co siedzi na tronie, gdy wrota Nawii chłoną już człowieka. Próżny jest ten lęk - powrót w mroczne strony, do Pana, który poi ich milczeniem. Świat w jego dłoniach spocznie uciszony zrosły z niebytem i wieczności cieniem.       Słowiański panteon zamieszkują bogowie, którzy sprawowali pieczę nad różnymi aspektami życia i natury. Jednym z najbardziej tajemniczych i jednocześnie ważnych bóstw był Weles, bóg zaświatów, dusz zmarłych oraz opiekun bydła. Jego postać odgrywała kluczową rolę w życiu codziennym Słowian. Nawia - w wierzeniach słowiańskich oznaczała zaświaty. To właśnie tutaj przybywali zmarli. Ilustracja - ze strony int. JuraPark Bałtów.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @FaLcorN Jest bardzo dobrze! :)  
    • @iwonaroma   Bardzo dziękuję!  Masz rację, zaślepienie często prowadzi do dramatu. :) Pozdrawiam. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...