O ekspansji terytorialnej myśli

[Piotr_Strzałecki]

Chęci wielkie, to mózg mały-
wielkie myśli się sypały
jak pieniądze w totolotku.
Jedna była jak powinna
lepsza niźli każda inna.
Lecz stanęła w mózgu środku.

Cóż więc począć, gdy myśl wielka
miejsca ma jako brukselka?
Na nic skargi, na nic żale
do Wielkiego Niebieskiego.
Nie poradzi i Bóg wcale,
gdy z naczynia dziurawego
do kubeczka, też z dziurami,
wlewać chcę oceanami.

Więc napinam się i wzdymam,
oddech w płucach dłużej trzymam.
Twarz czerwona jest już cała,
od wysiłku mięśnie miękną,
krew rozsadza żyłę cienką...
a myśl stoi tak jak stała.

Lecz po chwili i o dziwo:
żeś naważył - wypij piwo.
Potok myśli nieprzebranych -
środkiem mojej głowy płynie -
powiedzonek dobrze znanych,
z których wielu mądrych słynie.
Potok spłynął, myśl została,
no i stoi tak jak stała.

Ja, na skraju wyczerpania,
ledwo się na nogach słaniam.
Jednak dalej walczyć będę
w małej głowie z wielką myślą.
Chociaż stoi coraz ściślej
myśl na zewnątrz wydobędę.

Coś strzyknęło, coś ruszyło,
tuman kurzu w czaszce wzbiło.
Nim kurz opadł padłem pierwszy
zamroczony myśli miarą.
Lecz jej dźwięk się przebił wreszcie:
"Głodny jestem"

[Dorota_Jabłońska]

Jako zdeklarowana rymofilka przyklaskuję Twojemu wierszowi!!!
Dla mnie bardzo fajnie i z humorem ;)
pozdrówki!

[Oxyvia]

Świetne, ubawiłam się! I zaciekawia od początku do końca, i stopniuje napięcia. Bardzo dobrze zbudowany!

[krzysztof marek]

świetny wiersz. głód na wszystko ;)
pozdrawiam.

[HAYQ]

Co prawda pierwszy wers początkowo lekko mnie zaskoczył,
bo można go dwojako odczytać. Może to kwestia zapisu, albo moja ułomność
- doszukiwania się drugiego dna, niemniej jako stwierdzenie faktu, zawarta w nim
myśl jest (w pewnym znaczeniu) trochę nieprawdziwa. Smaczek i poczucie dystansu (chylę czoła)
ujawnia się jednak w dalszej części wiersza i wszystko się wyjaśnia :)
Brawo Autorze, bo i z sensem i zabawnie.
Pozdrawiam

[kasiaballou]

sorrki, nie dotrwałam; utknęłam gdzieś w połowie, niestety. strasznie ciężko skonstruowane.
pozdrawiam :)

[Pan_Biały]

śmiszny ten wierszyk, taki na jeden raz
pozdrawiam
r

[Piotr_Strzałecki]

Dziękuję bardzo za odwiedziny :)

Panie B.
No cóż, taka rola tego wiersza. Miał zadziwić i rozweselić. Nie wzbudzić głębokie refleksje. Nie ten ;)

HAYQ
Szczerze mówiąc, nie wiem, o jaką dwuznaczność Ci chodzi...? ;)

[HAYQ]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Naspisałeś:
Chęci wielkie, to mózg mały

To brzmi, jak stwierdzenie. Gdyby nie dalsza część wiersza, wnioski mogłyby być co najmniej dwa.
1. ktoś, kto ma wielkie chęci, to posiadacz małej ilości zwojów... i tyle. A to nieprawda, żadna reguła ani zależność.
Gdybym napisał coś takiego:

"sraczka, to przemarsz wojsk"

też stwierdziłbyś, że to nieprawda. ;))
I tutaj zachodzi ta druga ewentualność, bowiem:

2. To, co napisałeś miało być parafrazą powiedzenia "jak nie sraczka, to przemarsz wojsk". I o to zapewne chodziło szanownemu Autorowi, niestety, sposób zapisu tego wersu wcale o tym nie świadczy. Wers ratuje jedynie dalszy ciąg historyjki, ale powoduje, że czytacz musi zawrócić i przeczytać wszystko jeszcze raz z odpowiednim nastawieniem.
Oczywiście istnieją wiersze, gdzie niekiedy karkołomna konstrukcja celowo tworzy zagadkę myślową, aby zaskoczyć czytającego w dalszej części, albo w puencie. W tym przypadku takiej zależności nie podejrzewam. :)
Pozdrawiam.

[Piotr_Strzałecki]

Hmm, to trzeba rozumieć raczej jako.

Ktoś ma wielkie chęci, to mózg ma za mały.

Tak jak

Jak akurat mam ochotę coś zjeść, to w lodówce nic nie ma.


Ale dzięki za zwrócenie uwagi ;).