Moje miasto (War-Saw)

[spotless]

Nocny spacer milimetr nad płaszczyzną
geometrycznych fraktali
załamanych kostek chodnikowych
i nieznaczna rysa tam
gdzie czuć jeszcze
chłód przyzdobionego drutem muru
którego cień przetrwał ojców wojny

Przerażasz mnie, moje miasto
unoszę się lekko na syntezatorach twojej ciszy
warczących maszyn, rezonujących w głuszy klaksonów
przepełnia mnie puste światło twoich zimnych alei
dziurawych uliczek, kalekich prospektów

nie nakarmisz mnie zielenią, a pyłem żelbetonu
- jesteś martwe lat siedemdziesiąt, jak Cię tylko znam
przytłaczasz samo siebie
niebo nad Tobą mętne

śpij już, moje miasto, śnij o swej świetności
głaszczących Twoje łono trolejbusach,
deklamujących z przekonaniem wieszczach,
zakochanych tulących się do Twego serca
Ty - śpij

bym wkrótce ja mógł
zasnąć w Tobie

[Jadwiga_Graczyk]

Wiesz tak czytam ten twój wiersz już trzeci raz, wciąga czytelnika w temat, ciekawie napisany.
Wiem, że nie jest łatwo napisać o swoim mieście. Pisz wiersze masz duży zadatek na
prawdziwy debiut. POWODZENIA. Postaraj się pozbyć upychaczy np.

1.którego cień przetrwał ojców wojny - ( głód i choroby zbędne moim zdaniem)> dopracuj jeszcze tekst.
2. - jesteś martwe, (moje miasto -zbędne) itp.
3. bym i ja wkrótce mógł - wystarczy - bym wkrótce mógł
serd.pozdr.

[Magda_Tara]

znasz miasto z lat 70tych ????????
to ile Ty masz lat ????
eeee, nie wierzę
ale wiersz świetny
ciut korekty, jak radzi Jadwiga,
ale klimat, atmosfera i coś, co się nazywa górnolotnie lokalny patriotyzm
daje ci kopa... miasto
brawo
:))

[Baba_Izba]

Identyczne odczucia po przeczytaniu jak u Jadwigi Graczyk.
Serdecznie pozdrawiam
- baba

[spotless]

Piękne dzięki, dokładnie tak jak powiedziała Jadwiga - coś mi zgrzytało, ale nie wiedziałem właściwie co. :) Jeszcze raz przeogromne dzięki Wam, posiedzę trochę nad tym tekstem, za jakiś czas znowu nieśmiało spytam o Wasze zdanie.
Ściskam gorąco w tą piękną zimową noc! :)