Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Walczyłeś z wiatrakami własnych urojeń,
Myślałeś, że możesz uczynić wiele.
Miecz swoich marzeń prawdą stępiłeś,
Walkę przegrałeś, nic nie zrobiłeś.

Z rozczarowaniem ręce opadły,
Broń szczytnych nadziei leży na ziemi.
Stoisz samotny z klęską w oczach,
Znowu przed tobą zawodu zbocza.

Biedny fantasto, kiedy się nauczysz
Brać życie twardo za ostre rogi?
Na nic łzy rzewnej, twojej rozpaczy,
Myślisz, że współczucie teraz zobaczysz?

W życiu nie spotkasz błędnych rycerzy,
Świata wokoło już nie naprawisz.
Przestań więc bronić pustych iluzji,
Byś się ponownie na czas swój nie spóźnił.

Opublikowano

niestety niektórzy fantaści są fantastami z wyboru, często to ich przerasta... i nagle pojawia się świadomość zmarnowanych lat. Poruszyłeś bardzo ważny temat, w szczególności dla poetów, bo wielu z nich to fantaści nieprzystosowani do życia, albo niechcący się do niego przystosować :) Mądry wiersz - i trochę bije we mnie ;) Pozdrawiam

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Dziękuję Łukaszu i podaję Ci rękę, to już jest nas dwóch... Cóż może kiedyś świat się zmieni dla nas.
Pozdrawiam.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Dziękuję Elu, to obraz mojej ostanio czarnej i przykrej rzeczywistości.
Ale kiedyś to się zmieni...
Pozdrawiam i jak zawsze macham skrzydełkiem.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Dziękuję Intarsjo, oj mój świat ostatnio bardzo daje mi się we znaki,
już takie wymyśla zakręty i przeszkody, że...
Pozdrawiam z fantazją.
Opublikowano

Gryfie miły, podobnych fantastów walczących ze swoimi wiatrakami niemało ;-)
Nie każdy jednak potrafi tak uczucia wyrazić.
Buziak na czółko
J.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Krąg życia.  Pomyśl czasami przez chwilę, gdy strach zagląda ci w oczy, Nie sądź, że jesteś herosem, co ponad losem kroczy. Życie nikogo nie omija, każdemu wyznacza swój czas, Bo jeden jest krąg istnienia, który prowadzi nas. Rodzisz się- jesteś skarbem długo wyczekiwanym, Najbardziej przez matkę i ojca na świecie kochanym. Prowadzili cię przez życie, bezbronne, małe dziecię, Chcąc uchylić ci nieba w tym niełatwym świecie. Ich miłość jest pierwszą drogą, którą podążasz przez lata.. A dziś spójrz, też jesteś rodzicem i dla swoich dzieci żyjesz. Ten sam blask wielkiej troski w swoich oczach kryjesz. Chcesz odsunąć od nich smutek, rozproszyć każdy cień, Oddajesz im swoje serce, swój czas i każdy dzień. Zerknij czasem na rodziców, których lata pochylają: Na matkę, której czas plecy ugina , na ojca, któremu kroki zwalniają. Kiedyś tak silni i hardzi, dziś sami wsparcia szukają, Oni nie proszą o cuda, lecz o obecność, gdy życie boli. To oni cię nieśli, gdy świat był zbyt ciężki dla twoich dłoni. Tak właśnie krąg życia się toczy, niezmienny od zarania lat. Dziecko, rodzic, dziadek i babcia, każdy sam przemierza ten świat. Przyjdzie jednak dzień, gdy staniesz w tym samym rzędzie, Gdy wiek odbierze ci siły i drżenie w dłoniach przybędzie. Nie bot ani robot ogrzeją cię w chłodzie samotności, Lecz ludzkie serce, które pamięta dar prawdziwej miłości. Bo nie algorytm daje życie, lecz rodziców oddanie i trud. To ich miłość jest ziarnem rzuconym w ziemię ludzkich dni, Z którego wyrasta człowiek, co kocha, pamięta i śni.To ona zamyka krąg życia i trwa, gdy wszystko inne przemija.  
    • @Whisper of loves rainFajnie zgrzyta i z sensem :)
    • @LessLove, dziękuję :)
    • @andrew Dziękuję. Być może właśnie dlatego próbujemy ten kod odczytać – bo każdy nosi w sobie jego fragment. Pozdrawiam serdecznie! :)
    • @Berenika97Powódź od nadmiaru wszystkiego. Toniemy wszyscy, każdy na swój sposób. Każdy  trochę inaczej, ale łatwo nie zauważyć, że woda ciągle się podnosi. Pozdrawiam serdecznie :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...