tęcza

[6 kilo]

od miesięcy szept śmierci
karuzela myśli
ta jedna jedyna
najmilsza

sklepienie powabem krągłe
zapach świecy
smak wiecznego światła

przy łóżku szklanka wody
na lśniący blat rozsypane
kolory tęczy

przyjacielu

[Judyt]

no..piękna jest, J. serdecznie

[Fly Elika]

Zwracasz się wierszem
i mówisz o niepokoju i chorobie,
a obawą jest tęcza - czy można wątpić w przyjaźń
kiedy jest się chorym

smutny wiersz, jednocześnie brak zaufania

Pomyślałam o kimś, kto jest chory
i aż mi się gorzej zrobiło, ponieważ
moim bólem jest, że nie mogę
jej wspierać


pozdrawiam serdecznie

[Fly Elika]

ach i dodam jeszcze, że jeżeli ktoś wiersz tytułuje
,, choć rozhuśtamy tęczę" czy cos w tym stylu,
to dla mnie jest to bardzo podejrzane
ponieważ to tak, jakby ktoś chciał rozbudzać obawy, igrać,
fantazjować ze strachem , niepokojem, fałszem itp.
a nie przedstawiać pojedynczo kolory, które mają swoje przesłanie,
ponieważ tęcza, jakby nie było
to pewna fikcja wizualna

pozdrawiam serdecznie

[6 kilo]

Fly,
ten ktoś to ja!
niepokojem - tak nim właśnie,
śmiertelnym niepokojem
albo niepokojem śmierci dokładnie,
masz rację z fikcją wizualną,
bo przecież tęcza to zjawisko optyczne,
dziękuje,
jacek

[6 kilo]

Judytko,
miło, że byłaś!
dzięki wielkie,
jacek.

[Fly Elika]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

przepraszam czy w takim razie "ty rozhuśtujesz
tęczę", czy piszesz wiersz o tęczy, jako o obawie w zaufanie?
do siebie, do innych. Smutne to jest.
Pozdrawiam serdecznie.

[zdrojek]

Mimo, iż utwór niebywale smutny przechodzi go nuta nadziei na odpowiednie działanie.
Pozdrawiam.

[6 kilo]

Zdrojku,
dziękuje, że byłeś,
miło mi bardzo,
dziękuje,
jacek.

[Wanda Szczypiorska]

Jest to rozmowa z samym sobą, a to nie wymaga wielu słów. Każde proste słowo jest tylko znakiem, sygnałem.

[6 kilo]

Fly,
no smutne właśnie,
pozdrawiam i dziękuje,
jacek

[6 kilo]

Wandziu,
stąd ta lakoniczność treści,
bardzo serdecznie dziękuje,
jacek.

[Judyt]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

tak...historia tkwi w pamięci
J. serdecznie, nie ma za co
moc w słabości się doskonali

[HAYQ]

te kolory tęczy, właśnie dlatego, że są czymś nierealnym
są (tak mi się wydaje) tym nieuchwytnym symbolem życia,
którego peel tak bardzo pragnie. Światło padające z zewnątrz
w bezczelny sposób przypomina, że nic się właściwie nie kończy,
ani nie zaczyna, trwa bez względu na wszystko.
Nie wiem, czy nie przeginam z interpretacją, ale taka mi przyszła do głowy
po przeczytaniu puenty.
Pozdrawiam.

[Dorota_Jabłońska]

Gdzieś w tle zawsze ukrywa się ona. Kochasz Jacku, a może to nadzieję masz za najmilszą?..., nieeee - to ona :) Wiersz zobrazowany w pełni, można wejść. Fajnie :)
Do miłego!

[teresa943]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jacku, Twój wiersz przemawia uczuciem, może zawiedzionym, ale ogromnym. Tesknota w samotności jest smutkiem, ale "rozsypane kolory tęczy" są nadzieją, bo przecież barwy są metaforą piękna, widzenie barw to ...czekanie z nadzieją, że jeszcze wszystko możliwe, tak jak po burzy wychodzi tęcza i świat lśni blaskiem mieniących się kolorów, które drążą, huśtają się na wietrze i mimo woli uśmiechasz się...sam do siebie.
Ładny wiesz...taki od serca.
:):)
Serdecznie i ciepło -
Krysia

[Joanna eM]

Kiedyś czytałam jedno z Twoich opowiadań Przyjacielu ;)

wymowny wiersz...

Serdecznie

[6 kilo]

HAYQ,
bardzo przyjemna interpretacja,
dziękuje serdecznie,
pozdrawiam,
jacek.

[6 kilo]

Dorotko,
masz rację bystra obserwatorko,
nadzieja jest mi tym najmilszym natchnieniem,
pięknie dziękuje,
jacek.

[6 kilo]

Krysiu,
bardzo mi przyjemnie, że zajrzałaś,
no tak, teraz coraz częściej uśmiecham się do siebie,
albo do swojego pieska Lenina,
ale się uśmiecham,
i niech przyjdzie ta burza i rozepnie tęczę blisko mnie,
bardzo Krysiu dziękuje,
jacek,