Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Staranuj mnie, proszę jeszcze raz.
Po tych wszystkich uczuciach przejedź się spełniony.
Uwierzyć znów, recepta na szalone, mocne pulsy.
Niebo przed oczyma.
Naobiecuj tyle, ile zmieścić możesz w słowach.
W każdym trudzie ostrzej dobijaj.
Znowu wiedzieć chcę, jak to jest,
uwierzyć znów, recepta na szalone, mocne pulsy.
Niebo przed oczyma.

W Otchłań krok po kroku,
gest po geście, myśli
grzechem stają się.
Czy tak było? Nadal jest?
Miłość siostrą wszystkich głupców,
każdy zniesie ból.

Mógłbyś bez wzroku zrozumieć,
bez radości żyć jak ja.
Co sił błagać o dni,
w których cel rzeczywistością potrafiłby się stać.
Po drodze wyśniłbyś tyle ludzkich potrzeb,
zamienił mózg w serce.
Może i wiesz jak to jest. Może ja już nie wiem.
Uwierzyć znów, recepta na szalone, moce pulsy.
Niebo przed oczyma.

W Otchłań krok po kroku,
gest po geście, myśli
grzechem stają się.
Czy tak było? Nadal jest?
Miłość siostrą wszystkich głupców,
każdy zniesie ból.

każdy zniesie ból..
przeterminowana sama bólem jest"

Opublikowano

bardzo emocjonalny wiersz i podoba mi się fragment "Miłość siostrą wszystkich głupców, każdy zniesie ból"...przy powtórzeniach często jest problem z tym, że można znudzić czytelnika, ale tutaj jakoś mnie nie znudziło :) może przez tą szczerość i emocje...ogółem nie jest źle, ale trochę chaotycznie...

P.S
więcej wiary w facetów...choć wiem, że to czasem trudne ;)

Opublikowano

Gdybym była tym facetem, miałabym się z pyszna! Walcowałaś go! W odpowiedzi na taran? Dobrze. Troszkę słów może i za dużo, ale emocje powodują często słowotok. Ale nie pejoratywnie tutaj, nie! Jakoś zwraca uwagę Twój wiersz, ale Twoją, Magdo, tajemnicą jest - czym. Uśmieszki. E.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Poet Ka  każda interpretacja jest dla mnie zawsze barodzo wartościowa. Dziękuję za Twoją i za to że zajrzałaś.    @Charismafilos to co nieuchwytne od zawsze we mnie pulsuje.  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      ładnie to ująłeś. Dziękuję za słowo.
    • @P.Mgieł   To jest wiersz, który działa jak sen, z którego nie możesz się obudzić. Świetne wersy - "drzwi nie oddzielały dwóch przestrzeni, oddzielały dwa złudzenia". Wiersz jak horror - "to coś było w środku od zawsze" - robi wrażenie.
    • @zawierszowana ogromna szczerość i... cholernie trudne emocje... odwagi!
    • Uzależniają mnie rzeczy, które nie powinny widzę w nich piękno, które nie powinno w nich być  widzę piękno w stresie,  który jest ze mną od początku  widzę go obok mnie, gdy zasypiam w ciemności  jako postać, stojącą w rogu mojego pokoju   Przyzwyczaiłam się do ciągłego uczucia ucisku napięcia  i wzburzenia, które są we mnie  odkąd pamietam   chodzi za mną krok w krok, bez przerwy goni mnie ciągły lęk, który sprawia, że odlatuje zatapiam się w nim coraz głębiej  coraz bardziej zaczyna mi się podobać  ten nieprzerwany ciąg,  którego się nie pozbędę,   bo uzależniłam się  Od złego samopoczucia, które powoli z dnia na dzień  stawało się  częścią mnie…  
    • @Kuba Maryszczak   Widzę tu teatr nie od sceny, tylko od lóż, gdzie siedzą ci, którym cudze cierpienie smakuje jak dobre wino. Publiczność nie przyszła się wzruszyć, ona przyszła się... najeść. "Qu'il nous nourisse de suffrance" - niech nas nakarmi cierpieniem. Im bardziej aktor się męczy, tym lepiej smakuje wino. Ten refren "Encore, Encore" brzmi coraz bardziej złowrogo z każdym czytaniem - jak rozkaz. Niezwykle ciekawa jest strofa o spojrzeniu za trybuny. Światło, które powinno dawać nadzieję, jest tutaj „złudne”. Świetne są te wersy - "Nim do swych wrócą villi - Ktoś inny Ich będzie oglądać." To genialne memento mori. Hierarchia w teatrze świata jest płynna - dziś jesteś jurorem, jutro będziesz sądzony. Dla mnie to bardzo ciekawy wiersz.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...