o czym myślą kobiety - nie litania

[Adam_Szadkowski]

z zamkniętymi oczyma
z otwartymi

o białych pokojach
samotniach niespokojnych

o rycerzach pancernych
w złotych hełmach
o niebieskich prześwitach

o dwudziestym piątym roku
fobii macierzyństwa
statystycznej macicznej
i pięknej

o znikaniu włosów
przez odchodzenie
w zamysł tkliwej starości

o pracach nad sobą
polowych
by nie znaleźć się
w horyzontalnych leżeniach
bez czucia
niby widno w kręgu
takie blade widmo

o trudach łączenia
o suchości policzków
o oschłości kochanka

o o

o swoich pęknięciach
rysowanych tępymi palcami
rzekomym otarciem

o palizującym bogu
mściwym męskim zapachu
pierwszej i ostatniej krwi

[Coolt]

A skąd Ty,Adamie to wszystko wiesz? :)

Jak zwykle, napisane ładnie,czyta się płynnie,
ale jakoś tak ulotnie, wiersz nie robi wrażenia, nie zapamiętam go na dłużej.

Pozdrawiam serdecznie
Coolt

[Hanna Kilt]

nie wiem czy wszystkie kobiety:) ale na pewno ja, przyznaję się:)
pozdr.

[natalia]

pierwszy wers okropny, oczyma?! wiesz jak to boleśnie brzmi?
z z ....też drażni, nie można jednego się pozbyć?

potem następuje magia, mimo że to ooo ciągle to i tak jest super, ciekawie ujęte te nasze myśli :)

"niby widno w kręgu, takie blade widmo" ten fragmencik świetny

a końcowe dwie zwrotki rewelacyjne :) czułam każde słowo, bardzo mi się podoba ta końcówka

Serdecznie pozdrawiam
Natalia

[Catalina Acosta]

No, to mnie Pan zaskoczył po raz drugi - in plus.

Kobiety myślą jeszcze o kilku rzeczach...ale może ta Pana była w innym nastroju...

Cmok,
Catalina

[Roman Bezet]

Skąd w Panu tyle spokoju - Poeto :)

Zagłosowałem, i zgadnij jaka notka (jak belfer - belfrowi!).

Podoba mi się, że nie za bardzo te odrostki skojarzeniowe rozciągają na boki.
No, ale spokój, więc dyscyplina. Tak, tak - myślenie kobiet ma wpływ :)

pzdr. bezet

[Dotyk]

Jakoś nie chcę dać się nabrać na to co tekst chce mi powiedzieć.
Coś ranisz moim zdaniem w swoich ostatnich wierszach i ich "poetyckość" wycieka.
Gorzej, niż kiedyś językowo i trudno mi tutaj usprawiedliwiać tego eksperymentowaniem, jeśli takie się w wierszach ostatnich odbywa:

"w horyzontalnych leżeniach"
"w zamysł tkliwej starości"
"o palizującym bogu"

Niestety.

Za to:

"z zamkniętymi oczyma
z otwartymi

o białych pokojach
samotniach niespokojnych

o rycerzach pancernych
w złotych hełmach
o niebieskich prześwitach"

po tym fragmencie - wysiadłabym z pociągu, zabierając tę część ze sobą i poszłabym na inny peron i zabrałabym się innym składem. Bo warto.

Mirka

[Dorma]

Ten wiersz czuje w kazdym wersie.Jesli chodzi o mnie to Twoje wiersze Adamie coraz bardziej do mnie docieraja, a najwazniejsze ze sa dla mnie coraz bardziej zrozumiale.
Przekaz dla mnie jak najbardziej na plus..

Poczatek sredni:

z zamkniętymi oczyma
z otwartymi

o białych pokojach
samotniach niespokojnych

o rycerzach pancernych
w złotych hełmach
o niebieskich prześwitach


-troche chyba szufladkujesz te kobiety




o znikaniu włosów
przez odchodzenie
w zamysł tkliwej starości

o pracach nad sobą
polowych

- to najlepszy fragment.. cudowne metafory..


chyba zaraz napisze o czym naprawde mysla kobiety kiedy czytaja takie wiersze:)