Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Czemu świat zniszczyć chce naszą przyjaźń?
Czym zawiniłaś, że jesteś kobietą?
Czemu mi mówią, że tak być nie może?
Czemu to wszystko tłumaczą podnietą?

Oni nie wierzą w czystość intencji,
Zdradę wywęszą w każdym mym kroku.
Słucham ze smutkiem tych dziwnych sentencji,
Zamknięty w zimnym, obłudnym ich lochu.

Nie patrzą z ufnością na szczere uczucie,
Które swą mocą nadziei nas wspiera.
Nie widzą martwymi oczami zazdrości,
Prawdy co w słowach mych się zawiera.

Prawdziwa przyjaźń miłości nie zgubi,
Nie ona w jedność ołtarza godzi.
To ludzka niewiara w godzinie próby,
W błocie podejrzeń fałszywych brodzi.

Przyjaciółko, ja się Ciebie nie wyprę,
Winy nie czuję, bo grzechu nie ma.
Bronić nas będę przed zła podszeptem,
Nie słyszę płaczu wyrzutów sumienia.

Opublikowano

Witaj Janku drogi przyjacielu, prawdziwej przyjźni nikt i nic zakłócić nie zdoła.
Na nic szemrania, ludzkie gadania, jeżeli silna Twoja wola .
Bardzo ładny, pisany duszą wiersz. Wszystkiego dobrego. Pozdrawiam serdecznie
Janku przyjacielu.

Opublikowano

Przykre, że brak zrozumienia rzuca kłody pod nogi przyjaźni.
Warto o nią dbać, zabiegać i walczyć.
Ukochania Janku
Jola

Opublikowano

ustalił się schemat, że między kobietą a mężczyzną nie może być przyjaźni...ale ten schemat wymyślili a potem utwierdzili w społeczeństwie ludzie myślący tylko jedną częścią ciała...szczęśliwie są jeszcze ludzie myślący głową :) Pozdrawiam

Opublikowano

Dziękuję Kochani. Tak, brak zrozumienia boli najbardziej, ale gotów jestem bronić tej przyjaźni przed całym światem.
Trzeba wreszcie zerwać ze starymi stereotypami skostniałego życia.
Pozdrawiam Was z całego serca i dziękuję za Waszą prawdziwą, poetycką przyjaźń.
Janek

Opublikowano

witaj Janku!
hm. temat wiersza istotny, jak najbardziej. i doskonale ujęty.
ostatnio usłyszałem, że o przyjaźni damsko-męskiej wiele się mówi tylko nikt jeszcze jej nie widział.. nie zgadzam się z tym. największy z Polaków też darzył przyjaźnią kobietę. fakt, niezwyczajny to był człowiek, inne okoliczności... ale przyjaźń taka jest możliwa i trzeba i warto jej strzec i bronić.
pozdrawiam serdecznie :)))

Opublikowano

Witaj Janku.
Jak zwykle poruszasz bardzo istotne kwestie. Niby oczywiste, a jakże odległe wielu „mądrym”. Masz rację, przyjaźń pomiędzy kobietą a mężczyzną nie musi wiązać się z pożądaniem.
Pozdrawiam serdecznie,
Andrzej

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @andrew jak zwykle, dzięki za komentarz! :)
    • @Paulina Dreko sama prawda! :)
    • Różaniec potężniejszy niż broń Różaniec kwiatów liliowej róży ma woń. Różaniec Miłości szlakiem przeżyty. Różaniec z duszy przeżyć uszyty. Różaniec najpiękniejszej duszy taniec. Różaniec życia mego kompanier Różaniec uśmiechu posłaniec Różaniec mój pokorny wybraniec Różaniec siły nosiciel Różaniec mój miły pocieszyciel Różaniec bogaty wnet marzyciel Różaniec stały mój obrońca. Różaniec promienieje odblaskiem słońca Różaniec moc jego trwa bez końca. Różaniec który daje mi siły, mój miły. Wybraniec duszy który we mnie niepokój ducha zawsze skruszy, mnie wysłucha cichym szeptem w stronę ucha. Przytuli ukoi uleczy, i pokornie mą duszę pocieszy!.
    • „Tam i tu”   Kiedyś z pewnością nadejdzie ten mój dzień, nikt go już za nic nie powstrzyma. Kiedy moje „ja” zamieni się w cień, a dusza moja będzie go wstrzymywać.   Trzymać i puszczać — niechętnie, powoli, żałobie miejsca płaczem ustępując. I gdy moje ego z siebie się uwolni, to pójdę za nią tam, gdzie jej oczekują.   Dochodzę, ale jakbym nie miał siebie, i czuję, że w sobie jestem, nie wchodząc. Nie widzę słońca ani gwiazd — ale wiem, że nie smutno mi pod mej duszy wodzą.   Trochę szaro i ponuro, nieznano. Przyzwyczaić się będzie trzeba — to początki. Bez słów jakieś rozkazy wydano, choć to koniec, rodzinne czuję się wątki.   Byłem tu już kiedyś — pierwsze myślenia, jednak jakoś cudem do życia wróciłem. Wpuszczony chyba tak, dla zwiedzenia, chwilę tylko, parę sekund przebyłem.   Tu trafia się na zawsze! — niektórzy snują, bo w miejsce to wchodzi się tylko raz. Ludzie wejść tu boją się, panikują, te wymiary zna tak niewielu z nas.   Niewielką różnicę w nich zauważasz, kiedy strach kończy rozpacze i żałości. I nie dziwisz się już, i nie rozważasz o dwóch tych światach — na dziś i na wieczności.   Leszek Piotr Laskowski
    • @andrew tenis modnym sportem:) może na emeryturze zacznę grać:)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...