Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

wiesz

wierzbowe witki znad rzeki
wypuściły już pąki

w glinianym dzbanku wabik
na rozgwieżdżonej mapie
wyświetla tajemnice kosmosu

obserwując czasoprzestrzeń
wolą przybliżam odległość
jeszcze moment

tryśnie szmaragd dni
będziemy zgarniać
garściami po deszczu

rozkwitną
wiosenne noce

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Hehe..."noce coraz krótsze!" Ale...mogą być ...coraz cieplejsze:)
Podzielam Twoją niecierpliwość...niech już...choćby na razie...bazie!
Dziękuję Izo.
Ściskam 8-marcowo -
Krysia
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Hehe..."zakazane środki odurzające" ...a niech tam...wpisuj ;)

Kuba, wiosna, witki wierzbowe i tajemnice kosmosu, gdzie? - w "odurzonym" kobiecym sercu, ech, czego tam nie ma? trzeba być kobietą, żeby to wiedzieć :)
Dziękuję.
:-)
Sedecznie i ciepło -
Krysia
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


zaskakujesz pytaniem :) skąd te krajobrazy? one są...w sercu jak w plenerze :)
wierszem pokazuję je tym, którzy chcą i potrafią patrzeć oczami duszy,
ogromnie się cieszę, że widzisz to, co maluję słowem
dziękuję Rafale
:):)
serdecznie i ciepło -
Krysia
Opublikowano

a mnie wiosna niech podaruje kwitnące jabłonie,
a, że noce krótkie?
no krótkie ale,
jak pisał pewien człowiek,
"noce takie są upojne
a słowiki spać nie dają",
Krysiu,
bardzo obrazowo namalowałaś to nasze czekanie,
uroczo,
pozdrawiam - jacek.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Witam - mają małe niekomfortowe potrzeby - tak bywa - żyją w innym świecie -                ciekawy wiersz -                                                 Pzdr. serdecznie.
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Ali makijaż, a Kazi? Zakażaj i Kamila      
    • SUMIENIE   Idę wolniej niż kiedyś, nie muszę kłamać, ranić innych i nie grać przed samym sobą, że to nie moja droga, że to tylko na chwilę, a czas zaczyna nabierać kształtów, czyste sumienie znów ma swoje imię.   Bo czym że jest ono, może chęcią bycia idealnym, może krzykiem przywołującym wewnętrzny porządek, teraz stało się we mnie czymś namacalnym, tym, co daje wolność wyboru, by z radością usiąść z każdym przy stole.   Moralne wartości, uczciwość, empatia, szacunek, staja się nadzwyczaj realnie namacalne, gdy zdejmujesz z siebie ciężar przeszłości, bzdurnych roszczeń i krzywd, ten cały surrealistyczny, emocjonalny ładunek.   Jedyne, na co w życiu zawsze trzeba być gotowym, to samotność, co zwala się nagle nieproszona i drzwi bez klamek zatrzaskuje, bez sumienia jej nikt nie przetrwa, nie oszuka, ona cię potrafi zniszczyć, lub z popiołów zamki buduje.   Sumienie, dla młodych czasem balast i zbędna w dążeniach do sławy kulturowa przeszkoda, lecz w chwili gdy czas się zaczyna z latami wypełniać i krok coraz wolniej stawiany, może ciążyć, jak podświadoma kłoda.   Bogdan Tęcza..
    • Ot, mokło i ciołkom to   Tak mokła ich ciałkom. Kat
    • Witaj -  W świecie ulepionym  Z okruchów nadziei  - podoba mi się ten moment wiersza - optymistyczny -                                                                                                                    Pzdr. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...