kotwica

[janusz_pyzinski]

dopóki matka stoi przy oknie wpatrzona w drogę niby w cień lichtarza
z którego płomień przed świętym obrazem spogląda na mnie
by słowa przypomnieć na chwilę zapomni ostatnią łzę i oset przygarnie
w pewien obszar czasu czytając wzrokiem łany pszenicy wiem że nie mogę
wrócić tu gdzie sczerniała ikona domu pachnie jeszcze potem i strzechą

dom czy tylko cztery ściany pod dachem historii i okiem czereśni
skrzypiące dobre łóżko zaklęte w nocny pejzaż dopóki ojciec żył twardą ręką
trzymał kotwicę rzuconą w ukojenia przystań i rozdawał ciepło
co pięło się ku skroniom szyfrem do drzwi do nas drugiego takiego
nie spotkam długo czekałem aż stopnieje śnieg z wszystkich naszych zim

koryguję niebo do chabrów z dzieciństwa i na stawie co zawsze udawał morze
buduję most dla nadziei i wiary po którym przechodzi pustka
drwa narąbane piec napalony pierzchły ostatnie metafory i końskich
kopyt odległy tętent na ścieżce co znała wszystkie zdarte kolana

z pustych domów moich sąsiadów wzbierająca tęsknota wylewa się rzeką
co ją kiedyś zwano matką ścieku mój ciebie pytam ty wiesz
jeszcze żyjesz jeszcze płyniesz obok tamtych lat wczoraj na moim podwórku
zapadła się studnia żuraw uciekł wiatr porwał gdzieś skrzypienie kół

można kochać do bólu nienawidzić prostacko lecz jak przejść obok milcząco
wracając na miedzę krótkich portek z dzieciństwa do mieszkania skowronka
co ze słońcem na skróty polnym niebem gnał nie przytulić do wyki
nie osmolić sporyszem nie krzyczeć jak się pożegnać ze starym świątkiem gdy tyle
mu się spraw powierzyło jak się modlić żeby wróciło to co minęło bezpowrotnie

anioł pokory się uśmiechnie potem odejdzie
ty pozostaniesz z tęsknotą która zna tęsknotę
matki co wciąż znakiem krzyża wita kolejny dzień

[Goliard]

to jest bardzo wartościowy tekst, przy takiej kotwicy nie ma się czego obawiać
ps: w ostatnim wersie wkradł się chyba chochlik - "ci"
pozdrawiam

[Leszek_Nord]

Jak Ty to robisz!? Elegie nasączone nostalgią, pełne znaczeń. Dom rodzinny, który na zawsze pozostaje bezpieczną przystanią. Wieś, jaką pamiętam. Pozdrawiam. Leszek.

[bestia be]

ho ho tutaj jest nad czym myśleć i co czytać
Żeby nie przeciągać, krótko,
to jest poezja z krwi i kości w niuanse nie wnikam widząc tak napisany wiersz--SUPER

szacuneczek

be

[Ona_Kot]

cięło mi się. znaki by się zdały na przystanki.
ot, przykład:

"dopóki ojciec żył twardą ręką"

w całości jest potencjał, ale.

pozdrawiam

[Zbite_Jaja]

Ło rety. Na pierwszy rzut oka to wygląda na umowę najmu garażu. Nawet wyłączyłem muzykę żeby móc się skupić nad tym (u)tworem. Ale nie pomogło. Ledwo udało mi się doczytać do końca.

Po pierwsze "primo" - konstrukcja wiersza przeraża natłokiem słów w każdym wersie.

po drugie "primo" - budując takie długie wersy i nieużywjąc przynajmniej kropek i przecinków
powodujesz że cholernie ciężko się połapać gdzie się zaczyna a gdzie
kończy się zdanie. I powstaje z tego niesamowity bełkot.

po trzecie "primo" - brzmi to jak opis średniowiecznej wsi przez jakiegoś wędrownego
obcokrajowca na bani. "cienie lichtarzy" , "święte obrazy", "łany pszenicy"
"anioły" , ze trzy "tęsknoty"... seta w przełyk, kulka w łeb, cap carap und
aufwiedersehen.

po czwarte "primo" - ciężkostrawne to jak kebab z wołowiny dla hindusa.

[Jan Fuks]

Jeśli to nie jest banalne, to chyba nie umiem czytać.

"wracając na miedzę krótkich portek z dzieciństwa do mieszkania skowronka
co ze słońcem na skróty polnym niebem gnał nie przytulić do wyki"

Może nawet jest śmieszne?

[H.Lecter]

Czyta się, dobrze się czyta...

: )

[Bernadetta1]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

bardzo fajnie Januszu:) to chyba jeden z bardziej klimatycznych Twoich wierszy...bajkowy wrecz:)pozdrawiam

[Agata_Lebek]

Przy Twoich wierszach można czasem zawyć z tęsknoty za dzieciństwem i wszystkim tym co może do nas wrócić już tylko w snach, marzeniach, wspomnieniach...
Wyję z tęsknoty razem z Tobą...

[Wilcza Jagoda]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jeśli o wyciu mowa, ja barzdo chętnie łączę się... hihi
oj tak wyję jak do pełni
przepełnia m,nie radosć Januszu

[Stefan_Rewiński]

Nie dałem rady doczytać do końca za pierwszym razem. Wróciłem, doczytałem. Dobre. Ale wolę krócej. Pozdrawiam.

[jacekdudek]

dobry, ale krótsze bardziej działają, a przynajmniej na mnie, pozdrawiam

[MARIUSZ RAKOSKI]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Również.

Nie zmienia to FAKTU: z dużym plusem.

[MARIUSZ RAKOSKI]

Wracam, bo nie widzę tego dużego Plusa. Już jest.

Pzdr.

[Jolanta_S.]

Januszu może ciut długi, ale mi się podobają takie obrazy :)))

przypomniał mi się chleb ze smalcem i solą... pycha!

serdecznie - Jola