Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Stoję na ulicy
z kluczykami do luksusowej bryki
dostałem je od jakiegoś starego mężczyzny
którego po raz pierwszy widziałem na oczy
dał je
człowiekowi którego zupełnie nie znał
dał
człowiekowi który na nie nie zasługiwał
dał
człowiekowi który być może nigdy mu ich nie odda
a jednak mi je podarował
zwariował
mało możliwe
bo wyglądał na poważnego mężczyznę
próbuje odkupić winy
też wydaje mi się nierealne
bo oddałby je poszkodowanej osobie
a może...może
nie, to głupie
bo nie ma na świecie ludzi
którzy bezinteresownie i przy zdrowych zmysłach
pomagają innym nie zadając przy tym zbędnych pytań

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


to teraz się przygotuj bo ten stary
sposób co prawda prosty jest
jak zdobyć bez bajerów od ofiary losu
parę złotych dodatkowo ubezpieczyciela
złowić to się udaje ot zaraz
się okaże to nie tym razem
wszystko o czym myślałeś być może to
skradziony samochód a ten nobliwie wyglądający mężczyzna
to glizda i może nie złośliwie ale tak po prostu
znalazł sobie słupa i nie musi ufać bo teraz policja
właśnie szuka faceta o twoim rysopisie.
;)
wiersz ciekawy, ale nie uwierzyłem :
Pozdrawiam.
Opublikowano

bo nie ma na świecie ludzi
którzy bezinteresownie i przy zdrowych zmysłach
pomagają innym nie zadając przy tym zbędnych pytań

Radzę głęboko podumać nad znaczeniem słowa "pomoc" i sposobem jego użycia w wierszu ;)

  • 2 miesiące temu...
Opublikowano

napisałem ten wiersz po obejrzeniu filmu ,,podaj dalej'' i wiem że to mało realne, ale możliwe i powiem więcej wierzę że znajdzie się na świecie taki człowiek. myśle że on już jest, bo kluczyki to symbol i w realnym świecie może być to nawet kromka chleba dana bezdomnemu ważne by PODAĆ DALEJ.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Bez pożegnania wypadła z rąk - prosto w siano. A świat runął.   Miliony źdźbeł, każde podobne, każde szepcze: „to nie ja”.   Szukam.   Tłum szepcze: odpuść, można żyć bez igły. Więc niektórzy przestają, budują domy ze słomy, by zapomnieć, że czegoś brak.   Ale ja pamiętam.   Bo czasem, między jednym źdźbłem a drugim, coś błyska, światło czy nadzieja,   uparcie cicha pewność, że warto klęczeć w sianie jeszcze jeden dzień.
    • Zaplanowane   Dzień i noc Oddychanie i … A może   Zamknięte powieki szykują sen Za siedmioma chmurami Tańczą   Cisza poukładała klocki Wieżowce Szklane domy   Zapytam o księżyca drogę Pewnie pod łóżkiem najlepiej odpowie kurz i już
    • @Mitylene   Bardzo dziękuję!      Cieszę się, że wiersz dotknął czegoś głębszego. Świątecznie pozdrawiam. :) @Nata_Kruk   Bardzo dziękuję!     Inspiracją była Ewangelia św. Jana (20, 11-18) , spotkanie Marii Magdaleny ze zmartwychwstałym Jezusem.   Świątecznie  pozdrawiam.  @Waldemar_Talar_Talar   Bardzo dziękuję!     I chyba nigdy tej nauki nie skończymy - i dobrze! Dziękuję za tę piękną myśl.   Świątecznie pozdrawiam. :)  @wiedźma   Bardzo dziękuję!  I wzajemnie.     Święta mijają, ale zostaje to, co najważniejsze - nadzieja, że miłość jest silniejsza niż wszystko, co nas dzieli. Że warto być blisko, słuchać i wybaczać. I że światło, które zapaliliśmy w tych dniach, może trwać w nas znacznie dłużej niż sama uroczystość.   Świątecznie pozdrawiam. 
    • @iwonaroma Ludzie boją się ujawnić swoje uczucia, bo wtedy będą wiedzieć na pewno, że to już koniec iluzji. A bycie zakochanym tak pięknie uskrzydla, dlatego lepiej, żeby nie wiedzieli za wcześnie i nam nie uciekli... Np. taka interpretacja też jest możliwa. 
    • @Marek.zak1   Bardzo dziękuję! Rozumiem to doskonale.  Pozdrawiam. :)  @Myszolak   Bardzo dziękuję za te przemiłe słowa.  Pozdrawiam świątecznie. :) @viola arvensis   Bardzo dziękuję!     Dziękuję z całego serca za te piękne słowa. Twój komentarz bardzo mnie poruszył - takie refleksje są dla mnie najpiękniejszą nagrodą. Zgadzam się w pełni-  droga duchowego rozwoju nigdy się nie kończy, i to właśnie w niej jest jej największy dar.   Świątecznie pozdrawiam.  @Łukasz Jurczyk   Bardzo dziękuję!  Świątecznie pozdrawiam. :)  @lena2_   Bardzo dziękuję!  Właśnie w Gronie Rodzinnym  są najpiekniejsze! Świątecznie pozdrawiam. :)  @Jacek_Suchowicz   Bardzo dziękuję!  To niezwykłe świadectwo...    Świątecznie pozdrawiam. :) 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...