Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Adwokat, mimo iż serce ma czyste,
to całe się życie włóczy po sądach.
Chwalić prawych, karcić kryminalistów.
Na cóż zamykać. Ziemia jest okrągła.

Jemu już niczym kur grzędy jest widok
aż po brzegi pełnej sądowej ławy.
Autosugestię tłumu karmi krzywo
wydmuchując życie z niedobrej kawy.

Pośród niebieskich maszynistek marzeń,
na stenogramie widać plamkę słoną.
Przez którą pękną kraty i ołtarze,
prześwit na kartce ekshumuje wolność.

Otworzą się klasztory i więzienia,
psychiatryczne szpitale, wyschną morza.
Ich nikt nie słucha, choć do powiedzenia
mają jedno. Diabeł zmienia poroże.

Opublikowano

Ja czytam wiele utworów poetyckich publikowanych w internecie ,dużo tekstów robi na mnie dobre wrażenie i bardzo się podoba-jednak myślę, że Twoje teksty są przykładem prawdziwego talentu , to już poziom pisania, który osiągnie niewielu. Ten tekst jest dla mnie po prostu genialny- od treści



Pośród niebieskich maszynistek marzeń,
na stenogramie widać plamkę słoną.
Przez którą pękną kraty i ołtarze,
prześwit na kartce ekshumuje wolność.

Otworzą się klasztory i więzienia,
psychiatryczne szpitale, wyschną morza.
Ich nikt nie słucha, choć do powiedzenia
mają jedno. Diabeł zmienia poroże.


poprzez formę-zdyscyplinowaną, a bardzo naturalną .Pozostaję pod wrażeniem i cieszę się, że mogę to napisać szczerze.
Pozdrawiam .

Opublikowano

Dopisuję się do głosu Pani Izabelli, choć tylko jedną ręką (nie mruczmy nawet o genialności :)))

Bardzo dobra jest nutka ironii obecna w całym tekście. Pierwsze dwie strofki są zapisane bardziej w konkrety (włóczy po sądach, brzegi pełnej sądowej ławy), stąd zacieśnianie znaczeń. Ale od "autosugestii" zaczyna się "odjazd" - "maszynistki marzeń" pociągają w szaloną wyprawę wyobraźni.
"Diabeł zmienia poroże" jest piękne. Niech się uczą wszyscy, którzy próbują straszyć nas "Powrotem Czarnego P." :)

Pozdrawiam - Jan P.
ps. w drugim wersie "się" mogłoby wrócić na miejsce - za czasownik.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • trasa rowerowa    pobocza ubrane  jak na majówkę    mlecze niczym wojsko  rozsiadło się  na zboczach pagórkach  żółte dywany   ścigam się z nimi wszędzie wyprzedzają  wspinają się  aby mnie dojrzeć     podziwiam piękne  kobierce  nie straszne im  nocne mroziki  nie widać przeziębienia  nie kichają  buzie uśmiechnięte  małe słońca    odwzajemniam się  tym samym  koniec wyścigu  przemieszczamy się  w zgodzie  jest miło    niby takie zwykłe  a niezwykłe  będą jeszcze fruwać    krajobraz pieści duszę    4.2026 andrew   
    • @teresa943 , wiersz może się wydawać mało wyrafinowany, przy czym od razu zaznaczam, że nie oceniam, czy to dobrze, czy źle, jeżeli wiersz jest mało wyrafinowany. Różne wiersze mają różne zadania. Powyższy wiersz ma akurat tę zaletę, że dzięki swojej prostocie jego przekaz jest łatwy do odczytania.   Chciałbym jednak zwrócić uwagę na ambiwalentną symbolikę płyty chodnikowej. Można ją tutaj oceniać zarówno jako symbol dobra, kiedy kojarzy się z materiałem budowlanym, ale także jako symbol zła, kiedy kojarzy się z narzędziem przemocy.
    • @Poet Ka Wiesz, one siedzą u mnie, bo znalazły empatyczne miejsce i mam za dużo lokatorów, niezameldowanych oczywiście. Dzięki za odwiedziny, kawy czy herbaty?  :)  
    • @Annna2   metahistoria kołem się toczy, a autorka zdejmuje nam z oczu tiul belle époque, by pokazać że pod kazdą szerokoscią geograficzną - od zagros po nagasaki - niebo ma ten sam odcień popiołu.   brawurowa synteza sacrum antyfony z militarnym technicyzmem "bockscar”.   to nie jest tylko poezja, to sejsmograf sumienia, który w " absolucie ciszy” wyczuwa drżenie bezbronnych drzew.   erudycja, która nie przytłacza, lecz rani tam, gdzie jeszcze potrafimy czuć.   czapki z głów!!!   a dziś.     b-2spirit   b21raider   tu-160m   wyładowane bombami jądrowymi latają nad kołem podbiegunowym 24 godziny na dobę,    siedem dni w tygodniu.   cały czas.   historia zlała się z teraźniejzością i przyszłością.   teraz.   świetny tekst!!!!    
    • @Alicja_Wysocka   straż nocna i dzienna  przy niegasnącym ogniu poezji   podziwiam, że potrafisz smutki, bolączki, swoje refleksje przekuć w tak zgrabną formę
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...