Raport - popękał asfalt

[Ludwik Perney]

Dziadku, niedobrze - znów zrobiłem się senny
podczas rodzinnego święta, a po przebudzeniu
wiem, jak to jest zabijać; znam strach, decyzje
i pośpiech, żeby zdążyć, zanim ktoś zabije mnie.

Niedobrze. Na płycie naszego grobowca obok imion,
z którymi już dawno się oswoiłem, pojawiły się nowe.
Nie licują z żadną opowieścią, rodzinną anegdotą,
a wszyscy wokół zachowują się, jakby to było normalne.

Dobrze, dziadku, przejdę do klasztornego ogrodu;
tam łatwiej ochłonąć ze zdumienia a nawet gniewu.
Pamiętam twojego przyjaciela - księdza z domu obok.
Dobrze znał rodzinę, ale nie spotkam go, on też umarł.

Niedobrze, między cmentarzem a ogrodem salezjanów
popękał asfalt. Potknąłem się. Bliscy znów zerkają
na mnie z niesmakiem. Udam znudzenie, a ty pokaż,
jak się przerzuca przez ramię ciała nabite na bagnet.

[Gość]

Jak zwykle z dużym zainteresowaniem przeczytałam Twój wiersz Marku.
Ale muszę się Tobie do czegoś przyznać;
Jako zodiakalny bliźniak jestem dosyć ciekawa ( nie mylić z ciekawska;-) i poszperałam w necie.
Trafiłam na istną skarbnicę Twoich wierszy i masz rację pisząc do mnie " Jolkowa, moja poezja.org czytelniczko" , aczkolwiek nie tylko w bez limitu Ciebie czytuję ;-)))
Nie jesteś w stanie zanudzić.
Twoje wiersze muszą się podobać.
Są po prostu dobre.
Serdeczności
Jola

[Ludwik Perney]

:-) ogromnie miłe słowa, bardzo dziękuję, Jolu!!!