Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Na sztaludze serca płótno napięte
artysta pokrył pocałunków gruntem,
nakreślił rysunek kształtów swych marzeń,
myślowych pragnień, tęsknoty skojarzeń...
Kreska po kresce ołówek zaklęty
rysuje obraz miłości drogi i święty:
włosy jak len klamrą uścisków spięte,
oczy turkusem głębi morza przejęte,
usta czerwienią zachodu nabrzmiałe,
piersi i biodra kształtne i doskonałe...
Namiętne farby w miłosnym balecie
tańczą na płótnie w zgranym duecie
pędzla i ręki złączonych jedności dotykiem,
spazmem doznania, aktu kreacji wynikiem...

Opublikowano

Trudno by takiej dawce subtelnego erotyzmu, motylki nie zaczęły fruwać Eugeniuszu ;-)))
Pachnie tą wiosną coraz bardziej.
A wiersz - piękny !
Serdeczności
Jola

Opublikowano

A ja tu widzę piękną muzę,
która podpowiada do ucha,
biednemu poecie, swemu słudze,
słowa dla ciała i dla ducha.

Poeta maluje na ciele poezji
obraz przecudny, czysty i doskonały.
Dodaje do tego nieco finezji,
by oczy to piękno odebrały.

Eugeniuszu tak wspaniale,to opisałeś...
Właśnie niech wiosna przybywa i to taka jak pokazałeś.
Serdeczne wiosenne pozdrowienia z małym westchnieniem tęsknoty.

Opublikowano

Dla mnie - jako malarza artysty - Twój wiersz ma podwójną wymowę. Fantastycznie się czyta, a równocześnie inspiruje do stworzenia takiego dzieła w realu. Ale właśnie jako malarz, mam pewną uwagę techniczną. Płótno napina (naciąga) się na blejtram (spolszczona wersja - blejtramę), a dopiero tę stawia się na sztaludze. Jako fachowcowi trudno mi to przyjąć jako metaforę. Absolutnie bez urazy.

Pozdrawiam serdecznie
Waldek

Opublikowano

Nie jestem malarzem i płótno napiąłem bezpośrednio na sztaludze narażając się na krytykę fachowca. Wybacz, Waldku, ten poetycki skrót. Niech Wam, Jolu, Dyziu, Intersjo, Janku wiosenne motylki latają w snach i na realu. Specjalne podziękowanie dla Janka za piękny wierszyk łaskoczący poetycką prózność. Lubię Was wszystkich...

Opublikowano

Chciałam i ja zostawić komentarz.
Jako jednak, że wiersz dedykujesz Gieniu tym, którym wiosna i szaleństwo udezryły do głowy - pozdrowienia li tylko zostawię.
Mnie z szaleństwa wszak wyleczyłeś ;-)))))))

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Kiepski ze mnie malarz, obraziłem Jolę,
jako rzeźbiarz życie skończyć wolę!

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97   Bereniko.   czytając Twój wiersz mam poczucie, że dotykam czegos pierwotnego i czystego zarazem.   to nie jest tylko poetycki powrót do obrzędu Dziady bo  to jest przywrócenie metafizycznej ciagłości świata .   u Ciebie granica nie zostaje przekroczona dramatycznie bo  ona po prostu przestaje istniec , jakby nigdy nie była czymś ostate cznym. najbardziej porusza mnie ta filozoficzna zgoda na jednosć bytu.   smierć nie jest tu   pęknięciem, lecz przejściem w inny wymiar obecności.   ziemia "patrzy, bada” ,  to zdanie brzmi jak mysl z dawnej kosmologii, w której człowiek nie jest oddzielony od wszechświata lecz własnie w niego wpisany.   czuję w tym wierszu mądrość która nie potrzebuje wielkich słów, bo wyrasta z wewnętrznego ladu. Twoja poezja ma niezwykłą własciwość :  nie epatuje tajemnicą ale pozwala ją współodczuwać.   czytam te wersy jak spokojną medytację nad wspólnotą żywych i umarłych.   nad tym, że jesteśmy splotem krwi, pamięci i swiatła.   "Świat jest w jedności teraz ułożony ” – to zdanie brzmi jak credo, jak   cicha deklaracja wiary w sens istnienia. piszę to jako ktoś, kto naprawdę ceni Twoją Nika  twórczość albowiem masz dar nadawania sacrum prostym słowom.   a to jest wielka rzadkość.   ten wiersz zostaje we mnie jak łagodny płomień - nie oślepia, ale ogrzewa .   i mnie z tym płomieniem jest intelektualnie doskonale :)   pięknie Nika.      
    • @vioara stelelor Aż mnie ciarki przeszły :) Piękny wiersz, jest w nim energia błogości i spokoju, i szczęścia :)
    • @Florian Konrad Piękne obrazowanie, zostaje pod skórą. Cudownie pokazana intymność, przmycona w delikatnych sugestiach, a po niej przytulna bliskość z kotem, bo on przecież musi być najważniejszy.
    • @Berenika97  Wiersz jak instrument zachwyca czytelnika mrokiem onirycznej aury. Pozdrawiam serdecznie.
    • @Waldemar_Talar_Talar To prawda, gesty życzliwości są ważne, zawsze mogą przynieść dobre owoce.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...