Jesienny park

[Adrian_Poraj]

Pośród krzyczących ciszą alei
gdy wiatr ograbia graby z liści
stojących niczym warta honorowa,
gdzie ławki rdzewieją z tęsknoty
za odrobiną ludzkiego ciepła.

Na okaleczonej latarni
jak wąż wokół kaduceusza
wspina się w niebo bluszcz,
wołąjąc pędem -
Wróć jej życie Panie!

[bestia be]

ciekawie i ładnie , podoba się

serdecznie

be

[Adrian_Poraj]

Serdeczne dzięki za komentarz i odwiedziny. Pozdrawiam :).

[andrius]

piekne z uczucie,m

[Baba_Izba]

Przeczytałam, jestem pod wrażeniem,
ciekawie opisany park!
Serdeczności
- baba

[Adrian_Poraj]

Dziękuję Babo za poświęcenie czasu, cieszę się, że się spodobał. Pozdrawiam :).

[Magda_Tara]

bardzo, bardzo
i ten koniec, taki znienacka
:))
świetnie

[Judyt]

fajnie z tym spokojem pośród liści
zaduma, refleksja, pięknie Adrianie
puenta niezywkle nadziejna..
i też myśl mi się pojawia: nie nam
o wszystkim znać plany(...)

w jednej chwili człowiek czuje jak
na twarz i jego sylwetkę owiewa
ciepły wietrzyk
J. serdecznie i cieplutko

[teresa943]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Pośród krzyczących ciszą alei
gdy wiatr ograbia graby z liści,
stoją niczym warta honorowa,
ławki rdzewiejące z tęsknoty
za odrobiną ludzkiego ciepła.

W pierwszej proponowałabym niewielką zmianę.
Oczywiście to tylko sugestia.
Wiersz mi się podoba. Jest pełen zadumy.
:)
Serdecznie pozdrawiam -
Krysia