Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

nie traktuj po macoszemu
nim wypuszczę powietrze
popełnię samobójstwo

makabra stanie się faktem
nadzieniem histerii na mapie
słuchowiska w dzień świąteczny

fenomen w peruce
ślini atmosferę realiów
dalekowschodnich tradycji

życie pod osłoną kwiatów wiśni
i chłopców z blokowiska
kopiuje scenariusz w rzeźni ulicy

Opublikowano

mi się kojarzy z przemocą na ulicach... mieszkam w "bloku" wśród innych "bloków" ;) a "dalekowschodnie tradycje" hm. to nadęcie stosujących przemoc: kolorowych, nieobdartych, z kapturami na głowach... ciekawy klimat, ciekawy wiersz Panie Biały. pozdrawiam serdecznie :)

Opublikowano
dalekowschodnie tradycje
kwiaty wiśni...samobójstwo... - sepuku
z powodu wyrzutów sumienia,
bo brak reakcji, szeroko zamknięte oczy zabijają tak samo skutecznie, jak piąte uderzenie nożem.

siedzi to we mnie, bo wiem, że można postawić się nawet pijanym kibolom, będąc kobietą,
również wśród grupy "ślepych".
pewnie nie o tym, tak mi się skojarzyło
:)
dobry wiersz, oczywiście, bo prawie zapomniałam napisać
:)
Opublikowano

Niestety, nie rozszyfrowałam tytułowej "peruki":
"fenomen w peruce
ślini atmosferę realiów
dalekowschodnich tradycji"
może o czymś, czego nie oglądałam lub nie słyszałam,
albo gorzej mi się dzisiaj myśli?
Natomiast te wersy:
"makabra stanie się faktem
nadzieniem histerii na mapie
słuchowiska w dzień świąteczny" - kojarzą mi się
niezmiennie z aktami przemocy w których giną ludzie,
z obrazem ostatnich zdarzeń w naszych miastach,
z tragediami niepotrzebnych śmierci.
Według mnie trudny wiersz, trudno się nad nim nie zastanawiać.
Pewnie to dobrze!
Serdecznie pozdrawiam
- baba

Opublikowano

peruka jako element przebrania- "naśladownictwo" zaczerpnięte z filmów przez ulicznych kserobojów?
pierwiastek dalekowschodni- to o sztuce walki bez "sztuki", to przeciwstawienie znanym (chyba?) słowom B.Lee o "sztuce walki bez walki"
tyle sobie podumałam przy Twoim
a wracając do pierwszej, samobójstwo- to szantaż emocjonalny, czy poddanie się?
coś jeszcze kryją kwiaty w puencie
to ta lepsza strona ciemności?
łobi bak... jak się już rozjaśni:)))
pozdrawiam serdecznie

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


ad.1 raczej coś w kierunku ukrycia
ad.2 można powiedzieć o wykorzystywaniu siły przeciwnika bez użyciu siły własnej, coby się nie spocić;))
ad.3 samobójstwo jest oznaką słabości
ad.4 ciemność nigdy nie jest dobra, (jak mniemam)
dziękuję za wczytanie się Grażko
najlepszego
r
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



:)
jaki zuch ??? ja mówię teoretycznie! znam taki przypadek
a jak ja bym się zachowała, nie wiem
:))
dziękuję za pochwały - niezasłużone
;D
ach, teoretycznie, ok:))
ale i tak jesteś zuch:))
najlepszego
r

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97 Dzień dobry                                                 Taki miał być ten wiersz chaotyczny , taki był zamiar . Nie wiem czy mi się udał .                                                        Niech ocenia czytelnicy tego wiersza .                                                              Miłego dnia .Pozdrawiam 
    • Moda na "wody"     Ala z Uralu w wisiorze z koralu,   W końcu urlopu, chodzi w litoralu.   Z językiem na boku,   Bywa tam co roku,   Bo moczy swe stopy w  wyschłym Aralu.
    • @niolek Po przeczytaniu wiersz ten został ze mną na dłużej, mimo jego przykrej natury.   Pierwsza myśl, gdy je zauważam. Trzy to liczba nieparzysta, nie - ja, parzysta - one.   Pierwsze wersy od razu sygnalizują o tym specyficznym uczuciu dysonansu - kiedy interakcja społeczna w naszej głowie ulega analitycznej dekonstrukcji. Sama forma wiersza przekazuje tę nerwową energię gonitwy myśli, kiedy fizycznie jesteśmy częścią rozmowy, lecz chaos w naszej głowie nie pozwala nam się skupić. Wyskakujące gdzieniegdzie pytania oraz przypuszczenia podkreślają bitwę z własną percepcją. W tym samym momencie możemy się zastanawiać, czy dwie pozostałe osoby nas wykluczają intencjonalnie, czy może nawet nie są tego świadome? Dla nich to kolejna pogawędka, a dla nas to cały poemat w naszym wnętrzu.   Jeśli miałbym się czegoś przyczepić to detali gramatycznych - kiedy pojawiają się czasowniki w pierwszej osobie zapiszemy je z końcówką "ę" zamiast "e" np. "Chcę pokazać, że tu jestem, próbuję." Również zamieniłbym "tą", na "tę" w wersie "a widzę tą dwójkę ", ponieważ w piśmie, w bierniku poprawna forma to "tę". "Tą" w bierniku występuje bardziej w mowie potocznej.   Ogólnie ciekawy wiersz, w jakiś sposób do mnie dotarł i został ze mną na dłużej. Pozdrawiam :)    
    • świat był miejscem opartym na pewnych stałych   życie przypominało  ścierny papier czas utkany  pospolitym brakiem   aż letni blask pozbawił ich nocy   rwany sen jak tęskni za człowiekiem  drugi człowiek
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Robert Witold Gorzkowski Polski bohater! Mój dziadek ze strony mojej matuli był ułanem Pilsudkiego. Cześć i chwała bohaterom.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...