Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Znowu autoinstrukcja obsługi? Jak się to udaje, żeby próbować od nowa i ciągle, ciągle, łatać, sieci, zawracać? Dobrze radzisz Krysiu! Spróbuję za radą mądrzejszych! A serio o wierszu? Twojo: sama refleksja, czysto, klar. Pozdrawiam, Para:)

Opublikowano

Poetyckie streszczenie opowiadania E. Hemingwaya "Stary człowiek i morze". Podoba mi się wiersz. Jasne, trzeba się nie dać. "Człowieka można zabić, ale nie złamać" (to z przytoczonego opowiadania).
I jeszcze przysłowie mojej córki: "Trza być twardkim, nie miętkim". :-)
Trzymaj się, Krysia!

Opublikowano

nadłamany cud - takie streszczenie pierwszego wersa mi się utworzyło ;)
hm. myślę że większość cudów jest nadłamanych. taka właściwość świata, życia...
Twój wiersz jest bardzo klarowny. podoba mi się za spokój. tak, peel mówi bardzo spokojnie, aczkolwiek stanowczo. i słusznie! dobrze mieć takiego kogoś za przyjaciela.
pozdrawiam serdecznie Krysiu :)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Miło, że skojarzyłaś z opowiadaniem Hemingwaya. Prawdę mówiąc nie pomyślałam. Co innego mnie zainpirowało, ale jak widać ...jest wieloznacznie. Tak czy inaczej, Twoja córka ma rację: nie wolno się poddawać.
Staram się trzymać...życia, czego i Tobie z serca życzę.
Serdecznie pozdrawiam Oxy!
:)
Krysia
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


"spokój i stanowczość" to znak pewności, że słuszna droga. właśnie, prawdziwy przyjaciel to skarb. on zawsze powie prawdę prosto w oczy ...ale z miłością. jeśli los stawia kogoś takiego na drodze, warto nie bagatelizować jego rad. z przyjacielem u boku można setki razy zawracać "na głębie".
dziękuję Krzysiu za precyzyjnie "wyważone" komenty
:):)
serdecznie i cieplutko -
Krysia
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


oczywiście, bez obrazy, możesz piwem :)
no to polewam :) i ...słyszysz brzęk szkła?
na zdrowie!!! za "poezjowanie"...nasze
"abyśmy"...
:)
a keja gdzieś tam...hen...póki co ;)
dziękuję
:)
ahoj, kapitanie :)
Krysia
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Mądre słowa, dobra rada,
wątpić przeto nie wypada,
ale znowu wziąć się w karby,
raz kolejny stanąć w szranki.

Bolesławie, bardzo dziękuję.
:)
Serdecznie pozdrawiam -
Krysia
Opublikowano

Krysiu,
zajrzałem z rewizytą,
mam nadzieję, że nie wprawi Cię to w zakłopotanie,
bardzo interesujący wiersz,
taki przysmak na śniadanie,
lapidarny, trafny, uroczy,
za przyjemność czytania - dziękuje,
jacek.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


bardzo miła rewizyta
specjalnego gościa witam
po raz pierwszy w moich progach
wiersz przeczyta koment doda
a do tego sympatyczny
Jack poeta romantyczny

dziękuję Jacku i zapraszam częściej
:):)
serdecznie i ciepło -
Krysia
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Ooo, widzę, że z Krzyśkiem macie podobne zapatrywania...
miło :) ja też uwielbiam "skondensowane" formy
np. mleczko ...do kawy, lepiej smakuje :)
i można się "delektować" smakiem,
tylko nie wiem, skąd to "jak nie Krysi"...
widać Waćpan mało Krysię czytasz :)))
ale pewnie brak czasu, więc wybaczam :))))
Dziękuję Zbyszku serdecznie
:):):)
i cieplutko pozdrawiam -
Krysia

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • „Niebo”   Przyglądam się za dnia niebu i w błękicie jego chmurom — tym białym i siwym kłębom, jakże piękną są naturą.   Wyglądają tak potężnie, choć są tylko mgłą, oparem, suną wiatru lekkim pędem, ulotne, z anielskim czarem.   Kształtami się wciąż formują, wyszukać w nich można wszystko, gdy uważnie się wpatrujesz — artystyczne to igrzysko.   Wzlotem własnej wyobraźni — te ludzkich wyrazów twarze, obrazy porównań z marzeń, i lasów, i rzek pejzaże.   I stworki wszelakiej maści, z groźnie śmiesznymi pyszczkami, w tej wielkiej nieba przestrzeni — przyjrzyjcie się kiedyś sami.   Przyglądam się niebu nocą, w kosmosu kresów głębiny, czerni, gdzie gwiazdy migocą srebrem blasku jarzębiny.   Widzę gwiazdozbiory znane, w astronomii określone, widzę też nieopisane, w mej wyobraźni tworzone.   I widzę co wymyślane, z gwiezdnego centrum ogródka, przez ludzkość wyczekiwane — to przybycie ufoludka.   Wystarczy nam zamknąć oczy, obserwując gwiazd miliony, by zobaczyć, jak on kroczy, gwiazdami przyozdobiony.   Przybysz ze świata innego, fantazją naszą stworzony, tej nocy nieba gwiezdnego — spróbuj, będziesz zadziwiony.   Leszek Piotr Laskowski
    • Violu cudowny wiersz, moi poprzednicy pięknie podsumowali wiersz, wiec tylko biję brawo:):)
    • Maj ma coś w sobie, że rozkwitają jabłonie i dziewczyny:):) bardzo subtelny wiersz:) serdecznosci Bereniko:):)
    • Refleksyjnie o darowaniu prezentów, czasem się zastanawiam jak dużo funkcji spełniają prezenty i jak dużo można poprzez nie powiedzieć...serdecznosci Alinko:)
    • Taka jesteś niepraktyczna i rozrzutna, gdy znów pławisz się w zachwytach i wzruszeniach. Na co komu tyle westchnień i energii, przeznaczonej na ten marny puch tworzenia. Komu przyda się bogactwo skryte w słowie i czy dzisiaj jakąś przyszłość ma liryka? Po co mnożyć wciąż refleksje bez umiaru , kiedy w życiu coraz więcej pytajników. I przekupić cię nie można byle słówkiem, choć okazji miałaś wiele poprzez wieki. Lecz uparcie wstajesz nawet pośród zgliszczy, by ujmować się niezmiennie za człowiekiem.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...