Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

wschód słońca

w morzu promienie
tańczące w lustrze jasności
i świtu chłodne powietrze

przerwało
słodki sen splecionych ciał
wtulona w silne męskie ramiona
patrzyła jakoby zastygła z zachwytu

włosy delikatnie rozczesywał palcami
rozsypując wilgotne pocałunki
rozbudziły się granice pożądania

oboje w prawdziwym raju



[color=#FF0000]wybacz tylko dla Kudłatego[/color]

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



no to sorki, że przeczytałem
pozdr

czytać i komentować :)))
bardzo dziękuję za wpis i nie przepraszaj , bo niby za co?

przecież nie ma za co :)))

serdecznie pozdrawiam - Jola.
Opublikowano

Piękny i ciekawy wiersz, gdyż powraca do ideologii wieszcza i Renesansu jak i Sentymentalizmu dot Jean-Jacques Rousseau nie omieszkam wspomnieć jeszcze o Empiryzmie i Sensualizmie.
Wiele nurtów w tym przesłaniu nadaje mu miano uniwersalności

szacuneczek

bestia

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Joluś, wybacz, podejrzalam "oboje", ale co tam...nie jestem już dzieckiem :)
wyboldowane bym "ciachnęła", byloby fajniej warsztatowo; ale co ja tam wiem, a wiersz jest tylko Twój, więc umykam :) na odchodne powiem tylko hehe...przedni erotyk upiekłaś
:)
serdecznie i ciepło -
Krysia
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Joluś, wybacz, podejrzalam "oboje", ale co tam...nie jestem już dzieckiem :)
wyboldowane bym "ciachnęła", byloby fajniej warsztatowo; ale co ja tam wiem, a wiersz jest tylko Twój, więc umykam :) na odchodne powiem tylko hehe...przedni erotyk upiekłaś
:)
serdecznie i ciepło -
Krysia
Krysiu tak sobie myślałam żeby przyciąć przed podaniem, ale jak wczoraj obcięłam Bestyjce, zrobiło mi się jakoś tak, sama nie wiem, wyrzuciłam te nożyczki do kosza, zawsze mogę przyciąć...
Wiem Twoje rady są szczere, dziękuję :))

Krysiu cyt:"przedni erotyk upiekłaś" - za to wielkie BUZIAKI )*)*)*
Serdecznie-Jola

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Simon Tracy To bardzo klimatyczna, mroczna opowieść - coś na granicy grozy i legendy. Opisujesz Lincoln Road jakby był wpisany w jakieś lokalne kroniki, a potem powoli przechodzisz do sceny z patrolем. Nie wyjaśniasz, co robiła tam kobieta, ani co konkretnie widziała - to potęguje ciekawość. :) Scena z żołnierzem, który się przeżegnał i ucałował krzyżyk poza wzrokiem kaprala - to jeden z mocniejszych momentów. Bardzo filmowy, bardzo ludzki na tle tej grozy. Opowieść intryguje i wciąga. Pozdrawiam. 
    • @Leszczym może nie idźmy w tę stronę , trzeba samemu skonstruować :-) to tylko parę styków
    • Głębiej pod nami, tam gdzie korzeń pęka, wyznaczony czas nurtem rzeki spływa. Czeka Pan Cieni, bóg o mocnych rękach, co każdą duszę po imieniu wzywa. To on jest mrokiem, co schronienie daje, w jego całunie śpi każde wspomnienie. Pasterz mglistych stad przemierza rozstaje, W jego spojrzeniu drży świata istnienie. Strzeże on wejścia w mroczne zapomnienie, gdzie dusz korowód brodzi w gęstych toniach. Władca rozkładu kładzie martwe cienie, klucz do wieczności trzyma w silnych dłoniach. Ludzie się chylą w lękliwym pokłonie u stóp jesionu, gdzie woda wycieka. Wzywają tego, co siedzi na tronie, gdy wrota Nawii chłoną już człowieka. Próżny jest ten lęk - powrót w mroczne strony, do Pana, który poi ich milczeniem. Świat w jego dłoniach spocznie uciszony zrosły z niebytem i wieczności cieniem.       Słowiański panteon zamieszkują bogowie, którzy sprawowali pieczę nad różnymi aspektami życia i natury. Jednym z najbardziej tajemniczych i jednocześnie ważnych bóstw był Weles, bóg zaświatów, dusz zmarłych oraz opiekun bydła. Jego postać odgrywała kluczową rolę w życiu codziennym Słowian. Nawia - w wierzeniach słowiańskich oznaczała zaświaty. To właśnie tutaj przybywali zmarli. Ilustracja - ze strony int. JuraPark Bałtów.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @FaLcorN Jest bardzo dobrze! :)  
    • @iwonaroma   Bardzo dziękuję!  Masz rację, zaślepienie często prowadzi do dramatu. :) Pozdrawiam. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...