Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Kiedy ogniem serce płonie?
Słychać jego głośne bicie,
Mocno się splatają dłonie,
Znaczy, że zaczynasz życie.

Jest owiane tajemnicą,
Myślisz, co się w życiu zdarzy?
Wszyscy ci najlepiej życzą,
Sam byś tego nie wymarzył.

No i wchodzisz jak do wody,
W nurty codziennego życia.
Doznajesz zimnej ochłody,
Mocniejszego serca bicia.

Wyżebrana pierwsza praca,
Potem pierwszy marny grosz.
Do domu wieczorem wracasz,
Bo ci łaskę zrobił ktoś.

Nie wiesz, co z tą fosą zrobić?
Klniesz na wolność, demokracje.
Ledwo starczy na opłaty,
I na nędzną wegetację.

Ciesz się bracie, nie narzekaj,
Dumnie swoja głowę noś.
Coś powiedział to odszczekaj,
Że ci łaskę zrobił ktoś

Takie życia są uroki,
Życie trzeba twardo brać..
Zanim zrobisz pierwsze kroki,
Musisz najpierw mocno stać.

R

Opublikowano

Witaj Ryszardzie, bardzo mądrze i prawdziwie.
Powiem Ci skrycie, że czasem i od tego mocnego stania nogi bolą.
Czasem wspominam dzieciństwo, gdy inni podejmowali za mnie decyzje,
a ja stawiałem właśnie pierwsze swoje kroki.
Jak zawsze z przyjaźnią... Janek.

Opublikowano

Wtaj Ryszardzie, Twój realistyczny wiersz, bardzo poetycki, strącił mnie z chmurki poezji na twardą ziemię życia. Aby od niego uciec potrzebna jest nam jednak ta poezja, której można wszystko powierzyć. Pisz więc dalej o wszystkim co boli i cieszy! Pozdrawiam. Eugeniusz

Opublikowano

Witam Was drodzy przyjaciele. Witam Janku, witam Eugeniuszu. Wasze odwiedziny
i mądre, dobre słowa podtrzymują mnie na duchu. Chce mi się pisać, więdząc,
że to co robię ma jakś sen i jest przydatne.
Serdecznie Was pozdrawiam, życząc dobrych temtów do pisania, przez
was równie pięknych wierszy.

Opublikowano

Z prozy życia zrobić poezję ;-)
Takie momenty sprawiają, że nawet szary dzień rozjaśnia się nadprogramowym blaskiem.
Pozdrawiam i serdeczności zostawiam Ryszardzie.
j.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Bardzo ładny wiersz  Na szczęście obecność może rozpocząć się w dowolnym momencie i zacząć mierzyc wspólne momenty
    • O tym forum dowiedziałem się od AI, która przysięgała mi, że jest to największe i najbardziej cenione  forum literackie w kraju. Czy w związku z tym, jako członek, mam obowiązek wstawiania tu cyklicznie swoich prac? Bo przyznam się bez nagonki, że wobec miernego zainteresowania tym co tu pokazuję, za bardzo mi się nie chce. ;) 
    • @Poet Ka   Twój wiersz wygląda niepozornie, ale pod powierzchnią dzieje się sporo.   podmiot niby "jest w środku” a jednak patrzy przez szybę  i to jest klucz!   jestesmy w świecie, ale zawsze trochę oddzieleni, jakby przez filtr własnej świadomosci.   dlatego ludzie stają się " przezroczyści”, a kontakt z drugim człowiekiem okazuje się czymś trudnym, niemal niemożliwym.   cukierenka z francuskimi wstawkami.   ale nie do końca prawdziwa.   pod spodem kryje się zwyczajność i funkcjonalność  co tworzy subtelny dysonans .    jest tutaj cichy paradoks.   brak głębszego kontaktu, rozproszenie, a jednocześnie drobna zgoda na rzeczywistość .   bez patosu, raczej w duchu spokojnego przyjęcia tego, co jest.   jest tu sporo finezji.   nie nazywasz napięć wprost   tylko pozwalasz im wybrzmieć między obrazami.   operujesz znakami filozoficznymi.   jest tutaj Jean Baudrillard, jest Edmund Husserl, i jest Alberta Camus.   przez te filozoficzne znaczenia nadałaś wierszowi głębi.     żeby Twój wiersz porządnie opisać potrzebny jest esej:)    
    • @Poet Ka   droga Poetko:)   mam wrażenie jakbyśmy się oboje odnajdywali w innych rejestrach rzeczywistości.   Ty widzisz rytm.   a mnie właśnie chodzi o rozpad rytmu.   chciałem osiągnąć efekt ciągłego naporu, jak fala, która nie ma wyraźnego taktu, tylko się rozbija.   chodziło mi o ukazanie endorfin w tańcu staccato w rezedrganych ciałach.   i kiedy cokolwiek podniesione przyciąganiem księżyca morze dotyka ich stóp.......     a Twoje  "zakłopotanie odbiorcy”    tak bo ten wiersz jest fizyczny do granicy dyskomfortu.   bo to nie jest erotyka  "literacka” -  to jest zderzenie prawie przemoc, prawie walka o przetrwanie.     bardzo sobie cenię Twoje komentarze:)   za ten - bardzo dziękuję:)     ps.   piszesz: "wiersz udany"!!!   no i tego potężnego wsparcia duchowego dzisiejszej nocy potrzebowałem!!!!!!!!!   caluję rączki:)            
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Tak, historia kołem się toczy, a wrażenie upokojowienia i ucywilizowania relacji międzyludzkich okazuje się tylko złudzeniem. Obawiam się, że ciekawe czasy przed nami. Dziękuję bardzo za komentarz i pozdrawiam :)       Dziękuję serdecznie. Pozdrawiam :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...